IV SA 1154/98

II SA/Łd 612/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Markiewicz /przewodniczący/
Grzegorz Szkudlarek /sprawozdawca/
Renata Kubot-Szustowska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 16 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Wójta Gminy W., M. P., M. P. i S. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), po rozpatrzeniu odwołania S. M., E. P., B. C., T. C. i Wójta Gminy W., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...](znak: [...]).
Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Starosta Ł. decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Spółki Akcyjnej A dla inwestycji polegającej na budowie stacji telefonii cyfrowej A – 900 MHz wraz z przyłączem energetycznym na działce nr geod. 333 w miejscowości K. gm. W. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż zawiadomieniem z dnia 16 grudnia 2003 roku poinformowano strony o wszczęciu postępowania. Określając strony postępowania wzięto pod uwagę między innymi zakres oddziaływania planowanej inwestycji określony w "Raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko". Inwestor przedstawił wszelkie niezbędne dokumenty do uzyskania pozwolenia na budowę, określone w treści przepisu art.33 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 roku Nr 98, poz.1071 ze zm.), tj. 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak podał organ, projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska oraz przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, a projekt wykonany został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Dokumentacja techniczna dla planowanej inwestycji została pozytywnie uzgodniona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] (znak: [...]). Stosownie do treści art.32 ustawy z dnia 27 kwietnia 2002 roku Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz.627), od dnia 16 grudnia 2003 roku w trzech miejscach (tj. na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w Ł., na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w W. oraz na terenie planowanej inwestycji - na działce nr 333 w miejscowości K. ul. A, gm. W.) umieszczono obwieszczenie o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych dotyczących wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W określonym na obwieszczeniu terminie (do dnia 6 stycznia 2004 roku) wpłynęło do Starostwa Powiatowego w Ł. kilka pism okolicznych mieszkańców wyrażających zdecydowany sprzeciw w sprawie planowanej budowy. W tym też terminie wpłynęła do organu uchwała Rady Gminy W. z dnia [...], Nr [...] w sprawie niewyrażenia zgody na budowę stacji telefonii komórkowej. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji zawiesił postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę i jednocześnie wystąpił do Wojewody [...] o zbadanie zgodności z prawem uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] w aspekcie obowiązującej uchwały Rady Gminy W. z dnia [...], Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W.. W dniu [...] rozstrzygnięciem nadzorczym (znak: [...]) Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...]. Postępowanie w sprawie zostało podjęte (postanowienie z dnia 17 marca 2004 roku). Jak wywodził organ, we wnioskach mieszkańców sprzeciwiających się planowanej inwestycji jako główny argument podnoszone było szkodliwe oddziaływanie pola (promieniowania) elektromagnetycznego na zdrowie ludzi. Ponadto zgłaszane było negatywne oddziaływanie inwestycji na uprawy rolne oraz na walory rekreacyjne i widokowe terenów sąsiednich. Jak ocenił organ, zastrzeżenia te nie znajdują jednak potwierdzenia w "Raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - etap pozwolenia na budowę". W rozdziale 7 raportu podano, iż planowana inwestycja – budowa stacji bazowej telefonii cyfrowej zlokalizowana na nowej wieży wysokości 50,5 m, nie oddziałuje w sposób negatywny na stan środowiska naturalnego i zdrowie ludzi. Jedynym zagrożeniem jest elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące emitowane przez anteny nadawcze – sektorowe i paraboliczne. Dalej został określony precyzyjnie (dla każdej z projektowanych anten indywidualnie) obszar, dla którego (na podstawie obliczeń i analizy rozkładów pól elektromagnetycznych) przekroczony jest dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego. Jest to obszar w skrajnym przypadku nieprzekraczający w poziomie odległości 40 m od planowanej wieży i znajdujący się na wysokości większej niż 40 m nad terenem. Raport w konstatacji wyraźnie stanowi, iż na poziomie terenu dopuszcza się przebywanie ludzi bez ograniczeń. Konkludując organ wskazał, iż teren planowanej inwestycji oznaczony jest w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego gminy W. symbolem RP— uprawy polowe i fakt dopuszczenia realizacji inwestycji tego rodzaju jest jednocześnie zgodą na zmianę walorów rekreacyjnych i widokowych obszaru.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: Wójt Gminy W., B. C. i T. C., E. P. oraz S. M..
Wójt Gminy W. w odwołaniu podał, iż Rada Gminy poczyniła starania w celu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała z dnia [...]) w celu wyeliminowania możliwości lokalizacji stacji bazowych telefonii komórkowych. Ponadto pobliski teren jest przede wszystkim zagospodarowany działkami rekreacyjnymi, nabywanymi w celu zdrowego wypoczynku. Z tych względów w perspektywie mogą wystąpić roszczenia o odszkodowanie z tytułu obniżenia wartości nieruchomości.
B. C. i T. C., właścicielki działki nr 417/2, w swoim odwołaniu nie wyraziły zgody na budowę stacji uzasadniając to negatywnym oddziaływaniem promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez stację na stan zdrowia i środowiska naturalnego. Lokalizacja inwestycji spowoduje obniżenie wartości pobliskich działek.
E. P., działając jako przedstawiciel ustawowy M. P. i pełnomocnik M. P. podała, iż w dniu [...] złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie wyłączenia z produkcji rolnej części działki, na której planowana jest inwestycja. Ponadto strona wskazała na to, iż nie było obwieszczenia o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
S. M. w odwołaniu wskazał, że przed dniem 30 czerwca 2003 roku planowana inwestycja była szkodliwa dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego, gdyż była wymieniona w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnych z dnia 11 sierpnia 1998 roku. Inwestor korzysta z luki prawnej powstałej po tej dacie, zatem z wydaniem pozwolenia na budowę organ powinien poczekać do momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji. W motywach organ podał, iż zgodnie z treścią przepisu art. 32 ust. 1 prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może zostać wydane po uprzednim: przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska i uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Z treści art.51 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz.627) oraz § 2 ust.1 pkt 9 lit. "g" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz.1490) wynika, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor do wniosku o wydanie decyzji przedłożył z projektem budowlanym m. in.: raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego, decyzję o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej z dnia [...]. Z analizy materiału dowodowego, w ocenie Wojewody [...] wynika, iż projekt zagospodarowania terenu – działki nr ewid. 333 jest zgodny z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gm. W., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...]. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, a więc przepisem powszechnie obowiązującym na terenie całej gminy. Natomiast uchwała Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] jest uchwałą w sprawie przystąpienia do zmiany w obowiązującym planie. Strony zostały powiadomione o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oraz obwieszczenie o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych dotyczących wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zostało umieszczone na terenie planowanej inwestycji. Wojewoda [...] ocenił, że inwestycja – budowa stacji bazowej telefonii cyfrowej A 900 MHz zlokalizowana na wieży o wysokości 50,5 m nie oddziaływa w sposób negatywny na stan środowiska i zdrowia ludzi. Organ powtórzył, że jedynym zagrożeniem jest elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące emitowane przez anteny nadawcze – sektorowe i paraboliczne występujące w obszarze zasięgu w poziomie do 40 m od planowanej wieży i na wysokości większej niż 40 m nad terenem. Obszary te, wyznaczone w powietrzu nie pokrywają się z miejscem przebywania ludzi, bowiem znajdują się na znacznej wysokości, a w bezpośrednim otoczeniu stacji znajdują się tereny rolne. Budynki mieszkalne znajdują się w odległości większej niż przewidywany zasięg oddziaływania pola elektromagnetycznego. Decyzja o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej (z dnia [...]) w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była decyzją ostateczną, zatem wniosek E. P. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nie miał wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zważywszy na to, że inwestor spełnił warunki do uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji w rozumieniu art.33 ust.2 Prawa budowlanego, a planowana inwestycja nie narusza ustaleń zawartych w art.5 ust.1 pkt 9 Prawa budowlanego dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Wójt Gminy W., M. P. i M. P. oraz S. M..
Wójt Gminy W. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] wywodząc, iż promieniowanie elektromagnetyczne emitowane przez anteny sektorowe i paraboliczne może doprowadzić do skażenia terenu i oddziaływać negatywnie na zdrowie ludzi zamieszkałych w pobliżu tej wieży. Sprawa wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej wiąże się z dużym zainteresowaniem ze strony mieszkańców gminy.
M. P. i M. P. w skardze kontestowały prawidłowość ustaleń zawartych w raporcie oraz wskazały, iż nie otrzymały egzemplarza raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko. Dalej podały, że na terenie inwestycji nie było umieszczonego żadnego obwieszczenia o planowanej budowie. Postępowanie w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji zostało wznowione. Uchwała w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Stąd strona wyprowadziła wniosek, że celowym byłoby zawieszenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i wstrzymanie inwestycji do czasu wyjaśniania zgodności z prawem postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wydając pozwolenie na budowę nie uwzględniono planów melioracyjnych. Podczas prowadzenia prac budowlanych doszło do naruszenia instalacji wodnej i wielu przepisów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.
W piśmie z dnia 28 czerwca 2004 roku stanowiącym uzupełnienie skargi, M. P. i M. P. wskazały, że w decyzji o pozwoleniu na budowę określono obszar oddziaływania obiektu określając działki nr 332, 334, 414 i 417/2. Definicja pojęcia "obszar oddziaływania obiektu" nakazuje rozumieć pod tym określeniem teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. W konkluzji strona podała, iż uchwalając plan zagospodarowania przestrzennego i wydając pozwolenie na budowę organ naruszył interes prawny właścicieli nieruchomości polegający na ochronie ich własności (art.140 i 143 kodeksu cywilnego), a w szczególności prawie do swobodnego dysponowania nieruchomością określoną jako położoną w obszarze oddziaływania inwestycji oraz zezwolili właścicielowi działki nr 333 na zakłócenie korzystania z nieruchomości sąsiednich (art.144 kodeksu cywilnego).
S. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazał, iż inwestycja polegająca na budowie stacji telefonii cyfrowej łączy się z dużym sprzeciwem pobliskiej społeczności. W dalszej części powtórzył argument odwołania o utracie mocy obowiązującej podanego rozporządzenia z dniem 30 czerwca 2003 roku. Wskazał również, iż w dniu 15 czerwca 2004 roku inwestor rozpoczął budowę stacji, mimo że postępowanie nie zostało zakończone.
W odpowiedzi na powyższe skargi strona przeciwna wniosła o ich oddalenie. Wojewoda [...] podał, iż realizacja inwestycji jest zgodna z ustaleniami obecnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...]. Inwestor spełnił warunki do uzyskania pozwolenia na budowę w rozumieniu przepisu art.33 ust.2 prawa budowlanego, a planowane przedsięwzięcie nie narusza ustaleń zawartych w treści przepisu art.5 ust.1 pkt 9. Organ nie uznał zasadności argumentu M. P. i M. P. dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Ponadto organ podał, iż urządzenia melioracji szczegółowych nie są zaliczane do sieci uzbrojenia terenu. Mimo tego, w opinii uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia 18 grudnia 2003 roku zawarta została informacja o tym, iż obszar inwestycji znajduje się na terenach drenarskich. Zarzut zawarty również w skardze M. P. i M. P. odnoszący się do nieprawidłowości związanych z prowadzeniem robót budowlanych jest przedmiotem odrębnego postępowania przed organami nadzoru budowlanego. W ustosunkowaniu się do argumentu zawartego w skardze S. M. Wojewoda [...] podał, iż zgodnie z wytycznymi Ministra Środowiska z dnia 15 lipca 2003 roku rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998 roku (w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku oraz wymagań obowiązujących przy wykonywaniu pomiarów kontrolnych promieniowania, Dz.U. Nr 107, poz.676) należy obecnie traktować jako zbiór zasad wiedzy technicznej, których stosowanie umożliwia spełnienie wymagań określonych w treści art. 5 prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosowanie do treści art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 5 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Stosownie do art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala.
Materialno – prawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły normy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U z 2000 roku Nr 106, poz.1126 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu art.28 roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim:
1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska;
2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów (art. 32 ust. 1).
Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art.32 ust.4 pkt 1); złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art.32 ust.4 pkt 2). Przepis art.32 ust.4a stanowi, iż nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art.28 ust.1. Natomiast treść art. 35 ust. 1 nakazuje, aby przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdził zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym technicznobudowlanymi. Organ ma również obowiązek sprawdzić kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art.35, a także warunki zawarte w art.32 ust.4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 roku, IV SA 1154/98, Lex Nr 47834; wyrok NSA z dnia 2 września 1998 roku, IV SA 2311/96, Lex Nr 43803). Obowiązku wydania pozwolenia na budowę, gdy spełnione są wszystkie warunki, nie znosi sprzeciw społeczny. Można uznać, iż jeżeli lokalna społeczność sprzeciwia się realizacji inwestycji, organ powinien w szczególny sposób badać sprawę.
Na tym etapie rozważań należy wskazać, iż zgodnie z uregulowaniami ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), w stanie faktycznym sprawy nie było wymagane uzyskanie przez inwestora decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Po myśli art.4 ust.1 i art.50 ust.2 w/w ustawy ustalenie przeznaczenia terenu oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z treścią uchwały Rady Gminy W. z dnia [...], Nr [...] na terenie działki nr 333 zlokalizowanej w miejscowości K. dopuszcza się możliwość lokalizacji bezprzewodowych urządzeń telekomunikacyjnych na terenie zabudowy i infrastruktury technicznej, na terenach leśnych i użytków rolnych.
Przechodząc od tych ogólnych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy wyjaśnić należy, iż inwestor – Spółka Akcyjna A z siedzibą w W. – wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla stacji bazowej telefonii cyfrowej A – 900 MHz wraz z przyłączem energetycznym zlokalizowanej na działce nr ewid. 333 w miejscowości K., gm. W.. Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył wymaganą dokumentację, a w szczególności:
- projekty budowlany i zagospodarowania terenu wykonane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia;
- raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – etap pozwolenia na budowę, wykonany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia;
- wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. (pismo z dnia 31 lipca 2003 roku, Nr GG.7328/72/03);
- decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego;
- oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
- decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...] o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej.
Na podstawie tych dokumentów organ I instancji uznał, że spełnił wszystkie warunki wymagane przepisami prawa budowlanego i decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej wraz z przyłączem energetycznym. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego, rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...].
Zarówno w odwołaniu, jak i w skargach do Sądu, Wójt Gminy W., M. P. i M. P. oraz S. M. podnosili w zasadzie analogiczne zarzuty. Wspólny argument dla skarżących to stwierdzenie, iż inwestycja w postaci stacji bazowej telefonii cyfrowej wraz z przyłączem będzie negatywnie wpływać na środowisko naturalne i szkodzić zdrowiu pobliskich mieszkańców. Organy orzekające nie uznały zasadności tej tezy, bowiem opinię przeciwną zawiera raport oddziaływania na środowisko przedstawiony przez inwestora. Jak podały organy (w uzasadnieniu decyzji I, jak i II instancji) z raportu wprost wynika, iż planowane przedsięwzięcie nie oddziaływa w sposób negatywny na stan środowiska naturalnego i zdrowie ludzi. Jedyne zagrożenie stanowi niejonizujące promieniowanie elektromagnetyczne emitowane przez anteny nadawcze – sektorowe i paraboliczne, ale występuje ono na wysokości ponad 40 m nad terenem.
Skład orzekający w przedmiotowej sprawie podziela stanowisko przedstawione przez organy orzekające. Taki pogląd wynika bezpośrednio z treści raportu przedstawionego przez inwestora sporządzonego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia (w tym przypadku był to biegły wpisany na listę Wojewody [...] w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko). Ponadto Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uzgodnił projekt budowlany w zakresie ochrony środowiska przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym, pod warunkiem zastosowania urządzeń nadawczych zgodnie z podanym wykazem. Z treści uzasadnienia decyzji o uzgodnieniu projektu budowlanego wynika, iż powołany przepis § 2 pkt 1 ppkt 9g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz.1490) zaliczył stację bazową telefonii cyfrowej do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko z obligatoryjnym obowiązkiem wykonania raportu oddziaływania na środowisko. Organ stwierdził, że na podstawie treści przepisu art.48 ust.2 pkt 1 i ust.4 oraz art.378 ust.2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz.627 ze zm.) oraz § 2 pkt 1 ppkt 9g w/w rozporządzenia, że planowana inwestycja będzie spełniała wymogi w zakresie ochrony środowiska przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym. W świetle przedstawionych dokumentów nie można przyznać zasadności zarzutom skarżących, które miały na celu udowodnienie negatywnego wpływu inwestycji na środowisko.
Ustosunkowując się do zarzutu zawartego w skardze M. P. i M. P. podać należy, iż z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że nie doszło w sprawie do naruszenia przepisu art.32 Prawa ochrony środowiska poprzez zaniechanie podania do publicznej wiadomości informacji o wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Na karcie 2 akt administracyjnych zgromadzonych w I instancji znajduje się tekst obwieszczenia, skierowanego do mieszkańców powiatu Ł. Dokument ten zawiera również informację, że został on wywieszony na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w Ł., Urzędu Gminy w W. i na terenie planowanej inwestycji. Ponadto skarżące zostały pismem z dnia 16 grudnia 2003 roku poinformowane o wszczęciu postępowania z pouczeniem o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wniosków i zastrzeżeń. Owszem, skarżące nie otrzymały egzemplarza raportu, bowiem organ nie miał takiego obowiązku, ale miały możliwość zapoznania się z jego treścią.
Argument dotyczący konieczności zawieszenia postępowania do czasu rozpatrzenia skargi na uchwałę Rady Gminy w W. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego również nie znajduje swojego uzasadnienia. Podobnie kwestia podjęcia działań w celu zmiany postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mających doprowadzić do wprowadzenia zakazu umiejscawiania stacji bazowych telefonii cyfrowych na terenie gminy (uchwała Rady Gminy w W. z dnia [...], Nr [...] w sprawie przystąpienia do zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego). Należy wyjaśnić, iż żadna w przedstawionych okoliczności nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania (ani przed organami administracji, ani przed Sądem), a tym bardziej do odmowy wydania pozwolenia na budowę.
Ustosunkowując się do następnych tez zawartych w skardze M. P. i M. P., a dotyczących naruszenia urządzeń melioracyjnych i przepisów dotyczących warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodzić się należy z treścią odpowiedzi na skargę. Słusznie bowiem organ podał, iż zarzuty te nie mają wpływu na decyzję o pozwoleniu na budowę. Kwestia bezpieczeństwa pracy na budowie pozostaje w kompetencji organów nadzoru budowlanego i organów Państwowej Inspekcji Pracy.
W odniesieniu do zarzutu S. M. dotyczącego rozpoczęcia prac budowlanych mimo wniesienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę należy podać, iż nie jest on zasadny. Zgodnie bowiem z przepisem art.28 ust.1 prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem przepisu art.29 – 31, gdzie określone są rodzaje inwestycji, w których nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. Definicja decyzji ostatecznej wynika z przepisu art.16 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że jest to decyzja, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Z zestawienia tych przepisów wynika, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...], pomimo możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, była ostateczna i uprawniała inwestora do rozpoczęcia prac budowlanych.
W tej sytuacji kwestia wznowienia postępowania w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej również pozostaje bez wpływu na postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. Decyzja o wyłączeniu gruntów rolnych z dnia [...] była ostateczna i wiążąca dla organów. W razie wznowienia postępowania, zgodnie z art.152 kpa, organ mógł wstrzymać wykonanie decyzji. Takiego postanowienia organ, który wznowił postępowanie nie wydał, wobec tego decyzja o wyłączeniu gruntów była wiążąca dla organów administracji architektoniczno – budowlanej.
Ewentualne roszczenia M. P. i M. P. w przedmiocie obniżenia wartości nieruchomości nie mogą być dochodzone w postępowaniu zmierzającym do wydania pozwolenia na budowę.
Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.