IV RC 22/17

Powódka, małoletnia W. S. reprezentowana przez matkę B. S., domagała się podwyższenia alimentów od ojca G. S. z kwoty 300 zł do 1000 zł miesięcznie. Uzasadniała to znacznym wzrostem usprawiedliwionych potrzeb dziecka, obejmujących koszty edukacji (korepetycje, przybory szkolne), leczenia ortodontycznego, wyżywienia, odzieży oraz bieżących wydatków. Matka dziecka pracuje jako pielęgniarka, zarabiając 2600 zł brutto, i ponosi większość kosztów utrzymania córki, w tym ratę kredytu hipotecznego za mieszkanie. Pozwany ojciec, z zawodu elektromechanik, twierdził, że nie pracuje zawodowo i utrzymuje się z renty swojej matki (1050 zł), nad którą sprawuje całodobową opiekę. Uznawał żądanie podwyższenia alimentów jedynie do kwoty 400 zł. Sąd Rejonowy w Mielcu, analizując zebrany materiał dowodowy, ustalił, że usprawiedliwione miesięczne wydatki na utrzymanie małoletniej przekraczają 1400 zł, a dodatkowo ponoszone są koszty leczenia ortodontycznego. Sąd uznał, że pozwany, jako elektromechanik, ma realne możliwości zarobkowe na poziomie co najmniej 2500 zł miesięcznie, nawet przy najniższych stawkach oferowanych na rynku pracy. Podkreślono, że obowiązek alimentacyjny zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, a nie od jego obecnej sytuacji materialnej czy deklarowanej opieki nad innym członkiem rodziny. Sąd uznał, że opieka nad chorą matką nie zwalnia pozwanego z obowiązku alimentacyjnego wobec córki, zwłaszcza że matka pozwanego pobiera rentę i otrzymuje wsparcie od innych członków rodziny. W konsekwencji, Sąd podwyższył alimenty do kwoty 800 zł miesięcznie, nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w tym zakresie. Kosztami postępowania pozwanego nie obciążono, stosując art. 102 kpc w celu uniknięcia konkurencji między zobowiązaniami alimentacyjnymi a kosztami sądowymi.

Zagadnienia prawne (3)