IV RC 219/17

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2021 r. Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział VI Karny, w składzie: 0.1. Przewodniczący: sędzia Robert Grześ 0.2. Protokkolant: prot. sąd. Agnieszka Ćwiklińska po rozpoznaniu na rozprawie, sprawy z oskarżenia publicznego, przeciwko: I. G. , synowi K. i A. , urodzonemu w dniu (...) w P. , oskarżonemu o to, że: w okresach od 1 maja 2017 roku do 24 lipca 2019 roku w P. z wyłączeniem okresów od 31 marca 2017 roku do 20 lipca 2017 roku oraz marca 2019 roku, kwietnia 2019 roku i czerwca 2019 roku uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec P. M. określonego obecnie na kwotę 400 zł., w wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 18.05.2017 roku w sprawie o sygn. akt IV RC 219/17 co spowodowało, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych a nadto naraził nieletniego P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. orzeka: Odnośnie zarzucanego czynu, oskarżonego I. G. uznaje za winnego tego, że w okresach od 1 maja 2017 roku do 24 lipca 2019 roku w P. z wyłączeniem okresów od 31 marca 2017 roku do 20 lipca 2017 roku oraz od 13 stycznia 2019 roku do 31 marca 2019 roku, kwietnia 2019 roku i czerwca 2019 roku uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec P. M. określonego obecnie na kwotę 400 zł., w ugodzie zawartej przed Sądem Rejonowym Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich dnia 18.05.2017 roku w sprawie o sygn. akt IV RC 219/17 co spowodowało, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, a nadto naraził nieletniego P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. uznaje za winnego przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. i za to: 1. na podstawie art. 209 § 1 a kk na karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 (dziesięć) miesięcy , której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk , warunkowo zawiesza na okres próby w wymiarze 3 (trzy) lat ; 2. na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna P. M. ; 3. na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk , w okresie próby zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu ; 4. na podstawie art. 73 § 1 kk , w okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora ; a ponadto: 5. na podstawie art. 29 ust l Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze ((Dz.U. Nr 16, poz. 124) tj. z dnia 19 lipca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1513)) oraz § 1, § 2 ust. 1 § 4 ust. 1, 2 pkt. 1 i 3 w zw. § 17 ust 1 i ust. 2 pkt 3, § 18 ust. 2 i Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Ł. kwotę (...) ,12 (jeden tysiąc sześćset pięćdziesiąt trzy 12/100) złotych (w tym 23 % VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, 6. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) oraz § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z dnia 26 czerwca 2003 r.), zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w całości, w wysokości 70 (siedemdziesiąt) złotych oraz opłatę w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych; 7./-/ sędzia Robert Grześ UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VI K 1128/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. I. G. W okresach od 1 maja 2017 roku do 24 lipca 2019 roku w P. z wyłączeniem okresów od 31 marca 2017 roku do 20 lipca 2017 roku oraz od 13 stycznia 2019 roku do 31 marca 2019 roku, kwietnia 2019 roku i czerwca 2019 roku uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec P. M. określonego obecnie na kwotę 400 zł, w ugodzie zawartej przed Sądem Rejonowym Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich dnia 18.05.2017 roku w sprawie o sygn. akt IV RC 219/17 co spowodowało, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, a nadto naraził nieletniego P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony I. G. w okresach od 1 maja 2017 roku do 24 lipca 2019 roku w P. z wyłączeniem okresów od 31 marca 2017 roku do 20 lipca 2017 roku oraz od 13 stycznia 2019 roku do 31 marca 2019 roku, kwietnia 2019 roku i czerwca 2019 roku uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec P. M. określonego obecnie na kwotę 400 zł, w ugodzie zawartej przed Sądem Rejonowym Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich dnia 18.05.2017 roku w sprawie o sygn. akt IV RC 219/17 co spowodowało, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, a nadto naraził nieletniego P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Dane z PUP; notatka urzędowa; dane z ZUS; akta komornicze; zawiadomienie z (...) z załącznikami; dane z NFZ; dokumentacja medyczna; pismo z ZUS; zaświadczenie o wynagrodzeniu; zaświadczenie; oświadczenie; kwestionariusz wywiadu środowiskowego; karta zasiłkowa; zaświadczenie lekarskie; karta informacyjna leczenia szpitalnego; skierowanie; karta informacyjna; opinia psychologiczna; świadectwo pracy; aneks do porozumienia; zaświadczenie o wypłaconych zasiłkach k. 19; k. 20, 39, 52, 57; k. 21; k. 27-38; k. 1-11; k. 58-59; k. 62-83, 166; k. 83-85; k. 93; k. 94-99, 114-116, 130-132, 134, 185, 188-190; k. 100, 120-121; k. 107-108; k. 142-143, 191-192; k. 144-155, 159-160; k. 156-157; k. 158; k. 161-163, 165; k. 164; k. 186; k. 187; k. 197 Zeznania A. M. k. 178-179 w zw. z k. 22-24 Wyjaśnienia oskarżonego I. G. k. 136, 171, 178 w zw. z k. 43-44 Opinia sądowo-lekarska z dnia 10.05.2021r. k. 232-238 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 Wyjaśnienia oskarżonego I. G. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, który przyznał, że faktycznie w pewnych okresach nie łożył na utrzymanie swojego małoletniego syna, co wynikało z faktu posiadania przez niego problemów zdrowotnych. Oskarżony podał także, że prowadzona jest przeciwko niemu egzekucja. Wyjaśnienia oskarżonego korelowały z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów oraz zeznań A. M. , a nadto również z opinią sądowo-lekarską. Zeznania A. M. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, gdyż ich treść korelowała z zebranymi w sprawie dokumentami. Zeznania A. M. były szczere, spontaniczne i rzeczowe, a nadto spójne wewnętrznie. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich prawdziwości. Nadto sam oskarżony przyznał się do niepłacenia alimentów na syna. Opinia sądowo-lekarska z dnia 10.05.2021r. Wnioski przedstawione w opinii były jasne, nie budziły wątpliwości, dzięki czemu stanowiła ona pełnowartościowy materiał dowodowy. Została nadto sporządzona przez specjalistów dysponujących wiedzą i doświadczeniem zawodowym w dziedzinie medycyny. Dane z PUP; notatka urzędowa; dane z ZUS; akta komornicze; zawiadomienie z (...) z załącznikami; dane z NFZ; dokumentacja medyczna; pismo z ZUS; zaświadczenie o wynagrodzeniu; zaświadczenie; oświadczenie; kwestionariusz wywiadu środowiskowego; karta zasiłkowa; zaświadczenie lekarskie; karta informacyjna leczenia szpitalnego; skierowanie; karta informacyjna; opinia psychologiczna; świadectwo pracy; aneks do porozumienia; zaświadczenie o wypłaconych zasiłkach Dokumenty zebrane w sprawie Sąd ocenił jako wiarygodne i w pełni przydatne dla rozstrzygnięcia. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego podmioty, w przepisanej formie, strony nie kwestionowały ich prawdziwości, a Sąd nie miał podstaw, by czynić to z urzędu. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem art. 209 § 1a k.k. I. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony I. G. w okresach od 1 maja 2017 roku do 24 lipca 2019 roku w P. z wyłączeniem okresów od 31 marca 2017 roku do 20 lipca 2017 roku oraz od 13 stycznia 2019 roku do 31 marca 2019 roku, kwietnia 2019 roku i czerwca 2019 roku uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec P. M. określonego obecnie na kwotę 400 zł, w ugodzie zawartej przed Sądem Rejonowym Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu IV Wydział Rodzinny i Nieletnich dnia 18.05.2017 roku w sprawie o sygn. akt IV RC 219/17 co spowodowało, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, a nadto naraził nieletniego P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, czym wyczerpał znamiona czynu z art. 209 § 1a k.k. W świetle zebranych w sprawie dowodów, sprawstwo, jak i wina oskarżonego nie budzą, w ocenie Sądu, żadnych wątpliwości, w szczególności, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W ocenie Sądu stan faktyczny niniejszej sprawy jest oczywisty i jego analiza prowadzi do wniosku, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, gdyż wynika to z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadka A. M. , a także wyjaśnień samego oskarżonego. Oskarżony I. G. jest zdatny do przypisania mu winy, nie zachodzą wobec niego okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną określoną w kontratypach. Poddając gruntownej, a jednocześnie swobodnej ocenie zgromadzony w przedstawionej sprawie materiał dowodowy, kierując się przy tym wskazaniami zawartymi w przepisie art. 7 k.p.k. , Sąd uznał winę oskarżonego za bezsporną i w pełni udowodnioną. W oparciu o ustalenia dokonane na podstawie opinii sądowo-lekarskiej z dnia 10.05.2021r. Sąd doprecyzował opis czynu zarzucanego oskarżonemu w zakresie wyłączonych spod niealimentacji okresów - poprzez wskazanie, iż wyłączeniu podlega również okres od 13 stycznia 2019r. do 31 marca 2019r. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I. G. 1 i 4 1 Okoliczności obciążające: - około dwuletni okres niealimentacji. Okoliczności łagodzące: - przyznanie się oskarżonego do winy, - wyrażenie chęci płacenia alimentów i utrzymywania kontaktów z synem, - uprzednia niekaralność oskarżonego. Mając na uwadze powyższe, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby. Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności byłoby karą wobec niego zbyt surową, zwłaszcza, iż niewątpliwie odbywanie kary w izolacji więziennej skutkowałoby utratą przez oskarżonego pracy, a co za tym idzie - również zarobków, które I. G. mógłby przeznaczać na potrzeby małoletniego pokrzywdzonego. Nadto Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony nie był dotychczas karany, nie jest sprawcą zdemoralizowanym, nie miał kontaktu ze środowiskiem przestępczym. Popełnienie przez oskarżonego przypisanego mu w niniejszym postępowaniu czynu było głównie wynikiem jego złego stanu zdrowia, a co za tym idzie trudności w znalezieniu i utrzymaniu pracy. Niezasadnym byłoby orzekanie wobec oskarżonego kary grzywny, biorąc pod uwagę, iż oskarżony ma trudności w wywiązywaniu się z nałożonego na niego obowiązku alimentacyjnego, a także zaspokojenia swoich osobistych podstawowych potrzeb. Priorytetem jest łożenie przez oskarżonego na utrzymanie swojego małoletniego syna, a orzeczenie wobec I. G. kary grzywny mogłoby to znacznie utrudnić. Nadto - z uwagi na problemy zdrowotne oskarżonego i częste podejmowanie przez niego leczenia - nie było podstaw do orzeczenia wobec niego kary ograniczenia wolności, która niewątpliwie łączyłaby się z koniecznością wykonywania pracy fizycznej, a to mogłoby przerosnąć możliwości I. G. , mogłoby także pogorszyć jego stan zdrowia, a w konsekwencji doprowadzić do utraty przez niego pracy zarobkowej i w dalszej kolejności – do ponownego uchylania się od łożenia na utrzymanie pokrzywdzonego. Kara pozbawienia wolności orzeczona w w/w wymiarze, zdaniem Sądu, najpełniej spełni cele kary, a także będzie stanowiła sprawiedliwą odpłatę. Z uwagi na uprzednią niekaralność oskarżonego możliwym było skorzystanie wobec niego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, jednocześnie oddając oskarżonego pod dozór kuratora, który będzie kontrolował zachowania oskarżonego, a zwłaszcza okoliczność, czy oskarżony łoży na utrzymanie małoletniego pokrzywdzonego. W przypadku zauważenia jakichkolwiek nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków nałożonych przez Sąd na oskarżonego, kurator poinformuje o tym Sąd, który podejmie stosowne kroki w zakresie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej. 2 1 Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna P. M. . Jak wykazało niniejsze postępowanie, oskarżony uchylał się od tego obowiązku, narażając małoletniego pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych, stąd też koniecznym było orzeczenie w/w obowiązku w wyroku. 3 1 Sąd zobowiązał oskarżonego w okresie próby do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Jak ustalono w oparciu o wywiad środowiskowy, oskarżony nadużywa alkoholu, często widywany jest przez swoich sąsiadów w stanie nietrzeźwości. Oskarżony winien stosować się do tego obowiązku, a podejmowany przez niego w tym zakresie wysiłek będzie na bieżąco kontrolowany przez kuratora sądowego. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Ł. kwotę 1.653,12 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. 6 Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w całości, tj. w kwocie 70 zł oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 180 zł, nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku ponoszenia w/w kosztów. 7. Podpis /-/ Sędzia Robert Grześ