IV RC 15/22

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Radomska-Stęplewska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2024 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletniej L. K. reprezentowanej przez matkę M. W. przeciwko Ł. K. o podwyższenie alimentów na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 8 lipca 2022 roku sygn. akt IV RC 15/22 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1. w ten tylko sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz małoletniej powódki podwyższone alimenty w kwocie po 1.400 zł ( tysiąc czterysta złotych) miesięcznie; II. w pozostałym zakresie oddala apelację. Małgorzata Radomska-Stęplewska UZASADNIENIE Pozwem wniesionym 12 stycznia 2022 r. małoletnia powódka L. K. , reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego M. W. , wniosła o podwyższenie alimentów należnych jej od pozwanego Ł. K. , wynikających z ugody sądowej zawartej w dniu 25 lipca 2018 r. przed Sądem Rejonowym Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawie o sygn. akt IV RC 242/18, z kwoty 850 zł miesięcznie do kwoty 2.000 zł miesięcznie, począwszy od dnia wniesienia pozwu, płatnych do rąk matki małoletniej z góry do dnia 10–go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienie w zapłacie którejkolwiek z rat. Jednocześnie wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów procesu. W odpowiedzi na pozew pozwany Ł. K. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 8 lipca 2022 roku Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu: 1. zasądził od pozwanego Ł. K. na rzecz małoletniej powódki L. K. podwyższone alimenty w kwocie po 950 zł miesięcznie poczynając od dnia 12 stycznia 2022 r., płatne z góry do dnia dziesiątego każdego miesiąca, płatne do rąk matki małoletniej powódki M. W. wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, i to w miejsce alimentów ostatnio ustalonych w ugodzie zawartej w dniu 25 lipca 2018 r. przed Sądem Rejonowym Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawie o sygn. akt IV RC 242/18; 2. w pozostałym zakresie powództwo oddalił; 3. nie obciążył stron kosztami procesu; 4. wyrokowi w pkt 1 nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Apelację od powyższego orzeczenia wniosła powódka, zaskarżając wyrok w całości. Jako zarzuty apelacyjne wskazała: 1. podniesienie renty alimentacyjnej o 100 zł, podczas gdy pozwany w ogóle nie interesuje się dzieckiem (zamiast o 1.150 zł), 2. Sąd nie wziął pod uwagę, że ojciec małoletniej nie spędza z nią w ogóle czasu, a dokumenty przedstawione jako dowód w sprawie zostały sfałszowane, 3. niedopuszczanie do zeznań świadka mimo zastrzeżeń i przekonania powódki, że dokumenty przedstawione jako dowód w sprawie są sfałszowane, 4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na pominięciu rzeczywistego zapotrzebowania dziecka na sposób leczenia oraz kształcenia. Przy powyższych zarzutach apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie alimentów w kwocie po 2.000 zł miesięcznie zamiast 950 zł miesięcznie. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie w całości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powódki zasługiwała na uwzględnienie w części. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy, które jednak wymagały uzupełnienia, dokonując następnie odmiennej oceny dochodzonego roszczenia. Na wstępie zaznaczenia wymagało, że ustalenia faktyczne Sądu I instancji zostały przez Sąd Okręgowy uzupełnione w zakresie poniżej przedstawionym. Małoletnia powódka obecnie jest uczennicą klasy V Szkoły Podstawowej nr (...) w P. , do której uzyskała promocję (...) . (...) L. korzysta z korepetycji z matematyki 2 razy w tygodniu, 1 godzina kosztuje 60 zł, co miesięcznie daje 480 zł ( 8h * 60 zł). Małoletnia uczęszcza w szkole na dodatkowe zajęcia wyrównawcze oraz spotkania z psychologiem i pedagogiem szkolnym (k. 290-291 akt). Z uwagi na (...) (sytuacja z 4.10.2023 r.) L. korzysta z farmakoterapii i pozostaje pod opieką lekarza (...) Pozwany nadal zatrudniony jest jako operator maszyn na czas określony w niepełnym wymiarze czasu prawy – 50% etatu ( co umknęło uwadze Sądu Rejonowego). Z deklaracji podatkowej za rok 2022 wynika, że jego średni miesięczny dochód wynosi ok. 4.626 zł. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Sąd Okręgowy w części podzielił zarzuty apelacji dotyczące wysokości usprawiedliwionych potrzeb małoletniej L. K. . Do usprawiedliwionych kosztów utrzymania małoletniej powódki z racji jej problemów z matematyką, w ocenie Sądu Okręgowego, należy zaliczyć koszty korepetycji z tego przedmiotu w wysokości 480 zł miesięcznie. Brak jest natomiast podstaw do uznania, aby Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił pozostałe wydatki związane z utrzymaniem małoletniej na poziomie 1.870 zł miesięcznie, na które składały: wyżywienie ( 500 zł), zakup odzieży i obuwia ( 100 zł), udział małoletniej w kosztach utrzymania mieszkania ( 580 zł), zakup kosmetyków i środków czystości (50 zł), leki (50 zł) zajęcia dodatkowe ( 289 zł), wakacje (120 zł), telefon komórkowy (40 zł), wydatki szkolne (51 zł), kieszonkowe (40 zł), zabawki (50 zł). Uwzględniając dodatkowo za uzasadnione koszty korepetycji z matematyki, usprawiedliwione koszty utrzymania małoletniej wynoszą 2.350 zł miesięcznie. Powódka nie wykazała, aby ponosiła wydatki związane z pomocą psychologiczną, która dotychczas miała charakter nieodpłatny, ewentualnie inne koszty związane z utrzymaniem małoletniej, które przekraczałyby ww. wydatki uwzględnione przez Sąd I instancji. Oceniając sytuację finansową pozwanego Sąd Rejonowy pominął, że pozwany zatrudniony jest obecnie w agencji pracy tymczasowej (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. w wymiarze pół etatu, choć stara się pracować w zakresie przekraczającym ten wymiar. Z przedstawionych przez niego do akt sprawy dokumentów ( zeznanie podatkowe za 2022 r. (k. 205-210), zaświadczenia o zarobkach k. 267-268 ) wynika, iż uzyskuje on średnie miesięczne wynagrodzenie na poziomie ok. 4.700 zł. Przy pełnym wykorzystaniu swych możliwości zarobkowych i podjęciu pracy na pełen etat możliwości zarobkowe pozwanego byłyby jednak znacząco wyższe. Uwzględniając to, że pozwany nie angażuje się aktywnie w opiekę nad córką i nie czyni na nią wydatków większych, niż kwota zasądzonych alimentów ( nie był obecny podczas uroczystości jej I Komunii Świętej, nie dołożył się do kosztów organizacji przyjęcia z tej okazji), w ocenie Sądu Okręgowy powinien on być obciążony kosztami utrzymania małoletniej powódki w większej części niż matka małoletniej, która czyni osobiste starania o wychowanie i opiekę nad nią. Skoro usprawiedliwione potrzeby małoletniej L. wynoszą 2.350 zł miesięcznie, pozwany winien pokrywać 60% tej kwoty, czyli zasądzona od niego renta alimentacyjna winna wynosić 1.400 zł miesięcznie. Mając na uwadze realne możliwości zarobkowe pozwanego, po zaspokojeniu jego własnych uzasadnionych wydatków i potrzeb drugiej małoletniej córki ( które bezpośrednio pokrywa), pozwany będzie w stanie uiszczać na rzecz powódki alimenty w ww. kwocie. Mając na uwadze powyższe, przy rozważeniu okoliczności wynikających z art. 138 k.r.o. w zw. z art. 133§1 k.r.o. i art. 135§1 i 2 k.r.o. , Sąd Okręgowy na podstawie art. 386§1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w puncie 1. w zakresie wskazanym wyżej. W pozostałym zakresie apelacja jako bezzasadna została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c. Małgorzata Radomska-Stęplewska