IV Pa 15/15

Sygn. akt IV Pa 15/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Jacek Witkowski (spr.) Sędziowie : SO Katarzyna Antoniak SO Elżbieta Wojtczuk Protokolant : st.sekr.sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. w Siedlcach na rozprawie sprawy z powództwa K. K. przeciwko Szkole Podstawowej im. T. K. w C. o uchylenie kary nagany na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 lutego 2015r. sygn. akt IV P 524/14 I. oddala apelację, II. zasądza od K. K. na rzecz Szkoły Podstawowej im. T. K. w C. kwotę 60 (sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję. Sygn. akt IV Pa 15/15 UZASADNIENIE Powódka K. K. w pozwie skierowanym przeciwko Szkole Podstawowej im. T. K. w C. wnosiła o uchylenie kary nagany nałożonej na nią pismem z dnia 20.10.2014 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik pozwanej szkoły wnosiła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Sąd Rejonowy (...) IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 13.02.2015 r. oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz szkoły kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Rejonowy rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach faktycznych: Powódka K. K. jest zatrudniona w Szkole Podstawowej im. T. K. w C. od 1991 r. jako nauczyciel zatrudniony na czas nieokreślony. Pełni także funkcję społecznego inspektora pracy. W pozwanej szkole obowiązuje od 2008 r. procedura powiadamiania dyrektora i rodziców o wypadku ucznia. W dniu 06.10.2014 r. będący pod opieką powódki 6-letni uczeń potknął się i uderzył się w nos o osłonę grzejnika. Uderzenie to spowodowało niewielki krwotok z nosa. O zdarzeniu tym powódka nie powiadomiła ani dyrektora szkoły, ani rodziców. Następnego dnia matka chłopca powiadomiła telefonicznie dyrektora szkoły. Wówczas dyrektor szkoły zobowiązała powódkę do złożenia wyjaśnień i wypełnienia karty zdarzeń szkolnych. Powódka uczyniła to. W dniu 20.10.2014 r. powódka została ukarana karą porządkową – naganą, po uprzednim odebraniu od niej wyjaśnień. Powódka nie zgadzała się z ukaraniem, uważając, że kara nagany jest zbyt surowa. Zdaniem Sądu Rejonowego powództwo jest nieuzasadnione. Pracodawca nie naruszył przepisów kodeksu pracy ani tez przepisu § 41 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31.12.2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. Nr 6 poz. 69). Sąd podkreślił, iż powódka 5 miesięcy wcześniej przed tym zdarzeniem została ukarana karą upomnienia i dlatego pracodawca musiał zastosować karę nagany. Od wyroku tego apelację złożył pełnomocnik powódki, który zaskarżył wyrok w całości. Zarzucił on obrazę prawa materialnego, tj. art. 111 kp w zw. z art. 108 kp poprzez wymierzenie powódce kary niewspółmiernej do przewinienia, a także zarzucił obrazę prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 kpc poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegającej na nieuwzględnieniu dowodu z karty oceny pracy powódki z dnia 11.04.2012 r. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie kary nagany względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu apelacji jej autor wywodził, że Sąd Rejonowy nie wziął pod uwagę, że powódka wykonywała dotychczas swoją pracę właściwie, była dobrze oceniana jako nauczyciel, zaś jej przewinienie nie spowodowało żadnych ujemnych skutków. W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanej szkoły wnosiła o jej oddalenie i przedstawiła obszerną dokumentację faktyczną i prawną. W ocenie Sądu Okręgowego apelacja pełnomocnika powódki nie jest zasadna. Sąd Rejonowy zebrał obszerny materiał dowodowy i dokonał jego oceny w granicach przewidzianych treścią art. 233 § 1 kpc . Nie sposób zgodzić się z argumentacją zawartą w uzasadnieniu apelacji, iż powódka była nieświadoma, że do jej obowiązków należało powiadomienie rodziców dziecka, które uległo wypadkowi, jak i powiadomienie dyrektora szkoły. Powódka była zaznajomiona z uchwałą Rady Pedagogicznej o trybie postępowania w przypadku wypadku ucznia szkoły, jak i o treści aktu prawnego, tj. rozporządzenia Ministra (...) z 2002 r. Podkreślić należy, iż powódka jest społecznym inspektorem pracy i w związku z tym, jej świadomość powinna być wyższa niż innych nauczycieli. Sąd Rejonowy nie dopuścił się również obrazy prawa materialnego, tj. art. 111 kp w zw. z art. 108 kp . Sąd dokonał prawidłowej reasumpcji wymienionych przepisów prawnych, wskazując w uzasadnieniu zachowanie trybu postępowania przez szkołę jak prawidłowość zastosowania kary nagany. Reasumując, Sąd Okręgowy podzielił w całości ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd pierwszej instancji, przyjmując je jako swoje, a także podzielił ocenę prawną dokonaną przez ten Sąd. W związku z tym apelacja pełnomocnika powódki podlegała oddaleniu z mocy art. 385 kpc . Jednocześnie Sąd Okręgowy z mocy art. 98 § 1 i 2 kpc zasądził od powódki na rzecz pozwanej szkoły kwotę 60 zł tytułem zawrotu kosztów procesu za drugą instancję.