IV P – Pm 172/16

Sąd Rejonowy w Tomaszowie MazowieckimTomaszów Mazowiecki2018-05-23
SAOSPracyodpowiedzialność materialna pracownikówŚredniarejonowy
odpowiedzialność materialnaniedobórinwentaryzacjaumowa o wspólnej odpowiedzialnościkodeks pracykoszty procesu

Sąd zasądził od pracownicy na rzecz spółdzielni odszkodowanie za niedobór mienia powierzonego, uznając odpowiedzialność pracownicy na podstawie umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej.

Sprawa dotyczyła żądania odszkodowania przez Gminną Spółdzielnię od byłej pracownicy z tytułu niedoboru mienia powierzonego. Pracownica, wspólnie z inną osobą, była materialnie odpowiedzialna za powierzone mienie na podstawie umowy. Po przeprowadzonej inwentaryzacji stwierdzono niedobór, a pracownica nie udowodniła, że szkoda powstała z przyczyn od niej niezależnych. Sąd zasądził od pracownicy połowę ustalonej szkody, zgodnie z umową o wspólnej odpowiedzialności.

Gminna Spółdzielnia w T. pozwała byłą pracownicę, B. F., o zapłatę odszkodowania w kwocie 1.844,55 zł z tytułu niedoboru stwierdzonego w mieniu powierzonym. Niedobór ustalono na kwotę 4.025,19 zł w wyniku inwentaryzacji z października 2015 r. Pozwana B. F. wraz z inną pracownicą, D. S., podpisała umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej z 21 października 2013 r., przyjmując odpowiedzialność za powierzone mienie w równych częściach (po 50%). Sąd, opierając się na opinii biegłego księgowego, ustalił, że inwentaryzacja została przeprowadzona prawidłowo, a arkusze spisowe zawierały wymagane dane. Pozwana B. F. nie uczestniczyła osobiście w inwentaryzacji, ale była reprezentowana przez męża. Zarówno D. S., jak i mąż pozwanej, złożyli oświadczenie o braku zastrzeżeń do spisu. Sąd uznał, że strona powodowa wykazała istnienie niedoboru i jego wysokość. Pozwana, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie udowodniła, że szkoda powstała z przyczyn od niej niezależnych, np. z powodu kradzieży czy braku monitoringu. Sąd powołał się na art. 124 § 1 i 3 Kodeksu pracy, zgodnie z którym pracownik odpowiada w pełnej wysokości za szkodę w powierzonym mieniu, chyba że udowodni, iż szkoda wynikła z przyczyn od niego niezależnych. Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.844,55 zł, stanowiącą połowę ustalonej szkody, zgodnie z umową o wspólnej odpowiedzialności. Zasądzono również koszty procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pracownik ponosi odpowiedzialność materialną, jeśli mienie zostało mu prawidłowo powierzone i powstała szkoda, a pracownik nie udowodnił, że szkoda wynikła z przyczyn od niego niezależnych.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na art. 124 Kodeksu pracy, wskazując, że ciężar dowodu co do przyczyn niezależnych od pracownika spoczywa na nim. W tej sprawie pracownica nie wykazała takich przyczyn, a inwentaryzacja została przeprowadzona prawidłowo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie odszkodowania i kosztów

Strona wygrywająca

Gminna Spółdzielnia (...) w T.

Strony

NazwaTypRola
Gminna Spółdzielnia (...) w T.spółkapowód
B. F.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (8)

Główne

k.p. art. 124 § § 1

Kodeks pracy

Pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności, odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu.

k.p. art. 124 § § 2

Kodeks pracy

Pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.

k.p. art. 124 § § 3

Kodeks pracy

Od odpowiedzialności określonej w § 1 i 2 pracownik może się uwolnić, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

k.p.c. art. 98 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata (radcy prawnego), koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Dz.U. 2018 poz. 300 art. 97 § zd. drugie

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Sąd pracy w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji rozstrzyga o tych wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113, z tym że obciążenie pracownika tymi wydatkami może nastąpić w wypadkach szczególnie uzasadnionych.

Dz.U. 2015 poz.1804 art. 9 § ust. 1 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Podstawa ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym.

Dz.U. 2015 poz.1804 art. 2 § pkt 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Podstawa ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowo przeprowadzona inwentaryzacja. Istnienie niedoboru mienia. Niewykazanie przez pracownika przyczyn niezależnych od niego. Umowa o wspólnej odpowiedzialności materialnej.

Odrzucone argumenty

Długa nieobecność pracownicy w pracy. Brak zastępstwa w zakresie odpowiedzialności za mienie. Niewystarczające zabezpieczenie mienia (brak monitoringu). Szkoda powstała z przyczyn niezależnych od pracownicy.

Godne uwagi sformułowania

ciężar udowodnienia istnienia lub braku winy spoczywa nie na pracodawcy, lecz na pracowniku odpowiedzialność ta została określona procentowo nie udowodniła, że szkoda powstała z przyczyn od niej niezależnych

Skład orzekający

Jolanta Jaros-Skwarczyńska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o odpowiedzialności materialnej pracowników, w szczególności art. 124 Kodeksu pracy, oraz zasady odpowiedzialności w przypadku umów o wspólnej odpowiedzialności materialnej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki umowy o wspólnej odpowiedzialności. Wartość precedensowa może być ograniczona przez fakt, że pracownica nie podjęła skutecznych działań dowodowych w celu uwolnienia się od odpowiedzialności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o odpowiedzialności materialnej pracowników i znaczenie prawidłowego przeprowadzenia inwentaryzacji oraz dowodzenia przyczyn niezależnych od pracownika.

Pracowniku, uważaj na niedobory! Jak udowodnić, że to nie Twoja wina?

Dane finansowe

WPS: 1844,55 PLN

odszkodowanie: 1844,55 PLN

zwrot kosztów zastępstwa prawnego: 900 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV P – Pm 172/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2018r. Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz. IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSR Jolanta Jaros- Skwarczyńska Protokolant st.sekr.sąd. Beata Jakóbczyk po rozpoznaniu w dniu 09 maja 2018r. w Tomaszowie Mazowieckim na rozprawie sprawy z powództwa Gminnej Spółdzielni (...) w T. przeciwko B. F. o odszkodowanie za mienie powierzone 1/. zasądza od pozwanej B. F. na rzecz powoda Gminnej Spółdzielni (...) w T. kwotę 1.844,55 (jeden tysiąc osiemset czterdzieści cztery złotych 55/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 maja 2016 roku do dnia zapłaty; 2/. zasądza od pozwanej B. F. na rzecz powoda Gminnej Spółdzielni (...) w T. kwotę 993.00 (dziewięćset dziewięćdziesiąt trzy złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 900.00 (dziewięćset złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego; 3/. przejmuje na rachunek Skarbu Państwa koszty wydatków poniesionych w sprawie. Sygn. akt IV P - Pm 172/16 UZASADNIENIE W pozwie wzajemnym z dnia 23 maja 2016r., złożonym w sprawie sygn. akt IV P (...) , skierowanym przeciwko B. F. , powódka Gminna Spółdzielnia (...) z siedzibą w T. , wnosiła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 1.844,55 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Na uzasadnienie swojego żądania powodowa spółdzielnia wskazała, iż dochodzona pozwem kwota wynika z niedoboru stwierdzonego w wyniku przeprowadzonych czynności inwentaryzacyjnych, mających miejsce w dniach 26-27 października 2015r. ustalonego na kwotę 4.025,19 złotych oraz z odpowiedzialności materialnej powódki, wynikającej z umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej z dnia 21 października 2013r. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, Sąd na podstawie art. 204 § 1 k.p.c. wyłączył do odrębnego rozpoznania pozew wzajemny Gminnej Spółdzielni (...) w T. Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2016r., przedmiotowa sprawa została zarejestrowana w Rep. P za numerem IV P – Pm (...) . W odpowiedzi na pozew z dnia 19.08.2016r., pełnomocnik pozwanej wnosił o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych podnosząc m.in. to, że pozwana B. F. nie może ponosić odpowiedzialności, gdyż była długotrwale nieobecna w pracy, a pracodawca nie zapewnił żadnego zastępstwa w zakresie odpowiedzialności za mienie oraz nie zapewnił dostatecznego zabezpieczenia mienia. Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: Pozwana B. F. była zatrudniona w powodowej Gminnej Spółdzielni (...) w T. , początkowo na podstawie umowy o pracę na okres próbny od dnia 21.10.2013r. do 21.01.2014r., a następnie umowy o prace na czas określony od dnia 22.01.2014r. do 31.01.2016r., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku sprzedawcy, w sklepie znajdującym się w T. przy ul. (...) . dowód : umowa o pracę z dnia 18.10.2013r. i 22.01.2014r. Część B k .17 i 15 akt osobowych powódki B. F. oraz k. 23 akt; świadectwo pracy pozwanej B. F. z dnia 23.11. 2015 r. – Część B k.18 akt osobowych pozwanej B. F. i k.19-20; Zgodnie z treścią zawartej umowy, z tytułu zatrudnienia, pozwana B. F. miała otrzymywać wynagrodzenie obejmujące: kwotę 530 złotych, kategoria zszeregowania II wg regulaminu wynagradzania + nagrodę uznaniową + prowizję w wysokości 3,25 % od obrotów sklepu + prowizję w wysokości 2,8% za sprzedaż papierosów + dodatek stażowy + ryczałt za godz. nadliczbowy w wysokości 50,00 złotych. dowód : umowa o pracę z dnia 22 stycznia 2014r. – Część B k. 17 akt osobowych pozwanej B. F. ; W dniu 21 października 2013r., pozwana B. F. wspólnie z D. S. podpisała umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie, przyjmując tym samym odpowiedzialność materialną za powierzone mienie, wyszczególnione w spisie inwentaryzacyjnym z dnia 21-22 października 2013r., a znajdujące się w miejscu pracy pozwanej tj. w sklepie spożywczo- przemysłowym położonym w T. przy ul. (...) . Zgodnie z § 2 przedmiotowej umowy odpowiedzialność ta została określona procentowo ( D. S. 50 % i B. F. 50 %), a w myśl § 5 w/w umowy każdy z pracowników odpowiedzialnych materialnie ma prawo osobiście uczestniczyć w inwentaryzacji mienia, a w razie niemożności wzięcia udziału z powodu choroby lub innej ważnej przyczyny wskazać osobę w zastępstwie, która za zgoda pracodawcy weźmie udział w inwentaryzacji. dowód : umowa o wspólnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie z dnia 21.10.2013r. – Część B k. 13 akt osobowych pozwanej B. F. oraz k.5-8; zeznania pozwanej B. F. – protokół rozprawy audio video z dnia 19 marca 2018r. 00:09:41-00:13:57 k. 234 verte- k.235 oraz k. 58; zeznania J. W. jako członka zarządu powodowej GS (...) w T. - protokół rozprawy audio video z dnia 19 marca 2018r. 00:03:15-00:04:15 k. 234 verte- k.235 oraz k. 57 verte i k. 58; zeznania świadka D. S. – k. 58 verte – k. 59; Do obowiązków pozwanej B. F. jako sprzedawcy należało: a/. organizowanie sprzedaży w sposób zapewniający sprawną i kulturalną obsługę konsumentów; b/. czuwanie nad sprawną i rzetelną obsługą konsumentów; c/. przestrzeganie minimum sanitarnego oraz zasad wynikających z zakresu dobrych praktyk higienicznych ( (...) ); d/. przyjmowanie dostaw towarów; e/. dokumentowanie odbioru ilościowego i jakościowego towarów z uwzględnieniem: - terminów gwarancji i przydatności do spożycia; - sporządzania protokołów reklamacyjnych w przypadku stwierdzenia towarów złej jakości i braków ilościowych; - sprawdzenia zgodności cen z dowodami dostaw; - podejmowanie działań interwencyjnych w przypadku nieprzestrzegania terminowości i zgodności z zamówieniem; - zgłaszanie wniosków do działu zaopatrzenia lub dostawcy w przypadku braku artykułów codziennego zapotrzebowania; - zabezpieczenie mienia oraz prawidłowe rozmieszczenie towarów w S. sprzedażowej; - stawianie wniosków o przerzuty towarów w razie nagromadzenia się nadmiernych ilości; - dopilnowanie prawidłowego przygotowania towarów do sprzedaży, estetyki ekspozycji towarów, rozpakowaniu i uwidocznieniu cen; - udzielaniu konsumentom informacji o przeznaczeniu, zastosowaniu sprzedawanych towarów; - nadzór nad przestrzeganiem zasad higieny przy obsłudze konsumentów oraz porządku i czystości w punkcie sprzedaży detalicznej; - prawidłowej obsłudze zainstalowanej w sklepie kasy fiskalnej, sporządzaniu raportów kasy fiskalnej i zabezpieczeniu oraz właściwym przechowywaniu dokumentów kasy fiskalnej. dowód : zakres czynności – Część B k. 12akt osobowych pozwanej B. F. ; W dniach 26-29 października 2015r. przeprowadzona została inwentaryzacja zdawczo- odbiorcza towaru wg stanu na dzień 24.10.2015r. Członkami komisji, na mocy zarządzenia Nr (...) z dnia 23.10.2015r. zostały I. Ł. oraz K. R. . Pozwana B. F. nie uczestniczyła w prowadzonej inwentaryzacji. Na podstawie ustnego upoważnienia, była reprezentowana przez swojego męża P. F. . Po zakończeniu spisu, D. S. jako osoba materialnie odpowiedzialna oraz P. F. jako pełnomocnik pozwanej B. F. oświadczyli, iż wszystkie towary i opakowania zostały przeliczone, przeważone i ujęte w spisie, a ceny zostały podane zgodnie z obowiązującymi cenami i dokumentami przychodowymi. Przeprowadzona inwentaryzacja, po uwzględnieniu ubytków naturalnych w kwocie 366.49 złotych, wykazała natomiast niedobór towaru w kwocie 3.689,10 złotych w stosunku do stanu wynikającego z dokumentów. Inwentaryzacja ta została przeprowadzona zgodnie z obowiązującą w powodowej Gminnej Spółdzielni (...) w T. „Instrukcją przeprowadzania inwentaryzacji” z zachowaniem zasady komisyjności i fachowości komisji, a arkusze spisowe zawierają wszystkie dane, które są wymagane przy inwentaryzacji. dowód : sprawozdanie opisowe z inwentaryzacji zdawczo – odbiorczej, prowadzonej na podstawie zarządzenia nr (...) z dnia 23.10.2015r. k. 9-10 i k. 72-73; arkusz spisu z natury k. 74-123; opinia biegłej z zakresu księgowości D. W. wraz z załącznikami k. 129-193; opinia pisemna uzupełniająca w/w biegłej k. 224-225; instrukcja przeprowadzania inwentaryzacji k. 193-204; zarządzenie nr (...) z dnia 23.10.2015r. w sprawie inwentaryzacji k.205; protokół sporządzony z komisyjnego ustalenia ubytków naturalnych w placówkach GS (...) w T. k. 206-208; zeznania świadka W. C. k. 64 verte- k. 65; I. Ł. – k. 65; K. R. – k. 65 verte- k. 66; Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty, których autentyczności ani prawdziwości żadna ze stron nie kwestionowała oraz na podstawie zeznań stron i świadków, a także opinii biegłego z zakresu księgowości, które to dowody sąd uznał za w pełni wiarygodne, rzetelne i logiczne, albowiem tworzą one spójną całość i są rzeczowo uzasadnione. Dokonując oceny zgromadzonego tak materiału dowodowego Sąd uznał, iż brak jest podstaw, aby odmówić waloru wiarygodności opinii, sporządzonej w niniejszej sprawie przez biegłą z zakresu księgowości. Zdaniem Sądu, powyższa opinia została sporządzona w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, bazuje na wiedzy i doświadczeniu biegłej w zakresie jej specjalności. Ponadto, opinia ta jako odnosząca się do wszystkich kwestii zawartych w tezie dowodowej jest wyczerpująca i zawiera fachowe uzasadnienie wniosków końcowych w niej zawartych. Dlatego też stała się podstawą poczynienia ustaleń faktycznych przez Sąd. Sąd zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 124 § 1 k.p. pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności, odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu. W myśl § 2 cytowanego przepisu pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1 , powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się. Przepis art. 124 § 3 k.p. stanowi również, iż od odpowiedzialności określonej w § 1 i 2 pracownik może się uwolnić, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21.11.2012 r., wydanego w sprawie sygn.III APa 28/12) sformułowanie zawarte w art. 124 § 3 k.p. wskazuje jednoznacznie, iż przyjętą zasadą odpowiedzialności jest tu zasada winy domniemanej. Oznacza to, że ciężar udowodnienia istnienia lub braku winy spoczywa nie na pracodawcy, lecz na pracowniku. Zatem do powstania obowiązku naprawienia szkody przez pracownika wystarczy, aby zostało mu powierzone mienie oraz aby w tym mieniu powstała szkoda. Nie trzeba przy tym wykazywać, że pracodawca zapewnił pracownikowi odpowiednie warunki do sprawowania pieczy nad mieniem. Dopiero jeśli pracownik chce się uwolnić od powyższej odpowiedzialności, powinien udowodnić, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych . W przedmiotowej sprawie, Sąd ustalił, że pozwanej B. F. mienie zostało prawidłowo powierzone i że w mieniu tym powstała szkoda. Ze sporządzonej w sprawie opinii biegłego z zakresu księgowości wynika, iż inwentaryzacja zdawczo odbiorcza mająca miejsce w dniach 26-29 października 2015r., przeprowadzona została w sposób prawidłowy i zgodnie z „Instrukcją przeprowadzania inwentaryzacji”. Arkusze spisowe zawierają bowiem wszystkie dane, które są wymagane przy inwentaryzacji, a osoba materialnie odpowiedzialna tj. D. S. jako kierownik sklepu jak i też pełnomocnik pozwanej B. S. jako osoby materialnie odpowiedzialnej tj. P. F. złożyli oświadczenie, iż nie wnoszą zastrzeżeń do przeprowadzonych spisów i komisji inwentaryzacyjnej. Zdaniem Sądu, strona powodowa wykazała również, iż istniała niezgodność pomiędzy towarem znajdującym się na stanie sklepu położonym w T. przy ul. (...) , a stanem towaru wynikającym z prowadzonej dokumentacji oraz wykazała wysokość powstałego niedoboru. Natomiast, strona pozwana reprezentowana w toku toczącego się postępowania przez profesjonalnego pełnomocnika nie udowodniła, że szkoda powstała z przyczyn od niej niezależnych, a w szczególności z faktu ewentualnych kradzieży mogących mieć miejsce w sklepie, wobec braku monitoringu powierzchni sklepowej, tak jak to podnosił pełnomocnik. W ocenie Sądu, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, iż pozwana B. F. jako sprzedawca czy też D. S. jako kierownik sklepu zgłaszały kiedykolwiek fakt kradzieży towaru, czy też potrzebę zamontowania urządzeń monitorujących (kamer) z uwagi na niemożność sprawowania należytej pieczy nad powierzonym mieniem. Zdaniem Sądu, strona pozwana reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie wykazała w żaden sposób, w toku toczącego się postępowania, aby zaistniała szkoda powstała z przyczyn od niej niezależnych. Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak punkcie 1 wyroku, zasadzając od pozwanej B. F. na rzecz powodowej spółdzielni kwotę 1.844,55 złotych stanowiącą równowartość połowy szkody, zgodnie z zawarta umową o odpowiedzialności materialnej za mienie powierzone. O kosztach procesu, o których mowa w punkcie 2 wyroku, stanowił przepis art. 98 §1 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata (radcy prawnego), koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony ( art. 98 § 3 k.p.c. ). Na zasądzone koszty procesu w łącznej kwocie 993,00 złotych złożyło się: - wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 900 zł ustalone zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 i § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015 poz.1804); - opłata sądowa w kwocie 93 złotych. Podstawę prawną rozstrzygnięcia punktu 3 wyroku stanowił przepis art. 97 zd. drugie ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 300) zgodnie z którym, Sąd pracy w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji rozstrzyga o tych wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113 , z tym że obciążenie pracownika tymi wydatkami może nastąpić w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI