IV P 92/12

Sygn. akt IV P 92/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący SSR Ryszard Sułtanowski Protokolant Agnieszka Zamojska po rozpoznaniu w dniu 26.03.2013 r. w Jeleniej Górze sprawy z powództwa A. T. przeciwko Zakładowi Usług (...) Sp. z o.o. w J. o odszkodowanie powództwo oddala. UZASADNIENIE Powódka A. T. w pozwie wniesionym przeciwko Zakładowi Usług (...) w J. domagała się zasądzenia kwoty 20.000 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pisma powódka wskazała, że była zatrudniona u strony pozwanej w wymiarze 3/8 etatu. W dniach 28.12.2011 r. oraz 29.12.2011 r. uległa wypadkowi, który miał miejsce w Oddziale KRUS w Ś. . Zakład pracy nie zapewnił jej odzieży ochronę. Powódka pracowała u strony pozwanej z grupę niepełnosprawności, ponieważ choruje na stwardnienie rozsiane. A. T. czuje się wykorzystana przez zakład pracy, ponieważ sama musiała nosić środki czystości oraz sprzęt, które zawieziono to teściowej powódki. Pierwszy raz uległa wypadkowi w dniu 10.05.2011 r. Od 13 maja miała założony opatrunek gipsowy. Była 6 miesięcy na zasiłku chorobowym. Po powrocie do pracy, gdy upomniała się o ubranie robocze, otrzymała wypowiedzenie. Pod koniec grudnia 2011 r. powódka uległa ponownie wypadkowi, w wyniku którego zerwała ścięgno A. i skręciła staw skokowy. Otrzymała zwolnienie lekarskie od 30.12.2011 r. do 31.01.2012 r. Mimo leczenia powódka odczuwa nadal dolegliwości związane z nogą. Strona pozwana nie poczuwa się do odpowiedzialności, ignoruje powódkę. W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) sp. z o.o. w J. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Strona pozwana przyznała, ze powódka była zatrudniona u niej w okresie od 03.01.2011 r. do 31.12.2011 r. w wymiarze 3/8 etatu. Czas ekspozycji dla sprzątającej w tego rodzaju obiekcie przewiduje 2,5 godziny dzienni prostej, spokojnej i lekkiej pracy. U strony pozwanej 90 % załogi posada grupy niepełnosprawności, które zostały dopuszczone do pracy przez lekarza medycyny pracy. Strona pozwana oferowała powódce odzież roboczą, lecz ta odmówiła, gdyż nie odpowiadał jej fartuch stylonowy, a zamiast obuwia zdrowotnego sznurowanego zażyczyła sobie klapek. Powódka nie poinformowała przełożonych o wypadku przy pracy w dniach 28 i 29.12.2011 r. Pismo powódki wpłynęło dopiero w dniu 08.01.2012 r. Powódka poinformowała wtedy, że doznała takiego samego urazu jak podczas wypadku w maju 2011 r. Zespół powypadkowy przekazał powódce wezwanie, aby dostarczyła niezbędne dokumenty. Za wypadek w maju 2011 r. powódka otrzymała z ZUS jednorazowe odszkodowanie za 2 % uszczerbku na zdrowiu. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powódka A. T. była zatrudniona w (...) sp. z o.o. w J. w okresie od 03.01.2011 r. do 31.12.2011 r. w wymiarze 3/8 etatu na stanowisku sprzątaczki. Powódka pracowała na obiekcie KRUS w Ś. . Powódka ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, symbol niepełnosprawności 10-N. dowód: okoliczność bezsporna Lekarz medycyny pracy M. S. dopuścił powódkę do pracy na stanowisku sprzątaczki. dowód: orzeczenie lekarskie k. A2 akt osobowych W dniu 10.05.2011 r. powódka w czasie mycia schodów poślizgnęła się i skręciła staw skokowy w prawej nodze. Zdarzenie to zostało uznane przez pracodawcę za wypadek przy pracy. Powódce w związku z tym wypadkiem doznała 2 % uszczerbku na zdrowiu i Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał jej jednorazowe odszkodowanie. Powódka była niezdolna do pracy do dnia 13.12.2011 r. Po powrocie do pracy powódka otrzymała wypowiedzenie umowy o pracę. W dniu 28.12.2011 r. podczas odkurzania stanęła na rurze od odkurzacza i jej noga się ześlizgnęła. Następnego dnia powódka ponownie stanęła na rurze od odkurzacza i się poślizgnęła. W dniu 31.12.2011 r. powódka udała się do lekarza na Izbę Przyjęć. U powódki stwierdzono skręcenie stawu skokowego prawego z uszkodzeniem aparatu wiązadłowo-torebkowego. Uraz powódki leczono opatrunkiem gipsowym. Powódka leczyła się 1,5 miesiąca. W styczniu 2011 r. powódka nosiła środki czystości oraz odkurzacz z domu do miejsca pracy. Środki czystości powódka nosiła partiami. W marcu 2011 r. doznała pierwszych boleści związanych z przepukliną pępkową. dowód: zeznania powódki k. 72 zeznania świadka A. K. (1) k. 63-64 zeznania świadka A. C. k. 64-65 Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powódka oparła swoje roszczenie na treści art. 444 § 1 w zw. z art. 445 kc , który stanowi, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. W wypadkach przewidzianych w artykule 444 kc sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Jak wynika z orzecznictwa dopuszczalne jest dochodzenie przez pracownika, od pracodawcy roszczeń uzupełniających z tytułu wypadku przy pracy, opartych na przepisach prawa cywilnego ( art. 415 k.c. , art. 444 k.c. i art. 445 k.c. ). Pracownik, występując z takim powództwem, nie może w postępowaniu sądowym powołać się jedynie na fakt wypadku przy pracy, lecz musi wykazać wszystkie przesłanki prawne cywilnej odpowiedzialności odszkodowawczej (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17.05.2012 r., III APa 2/12, LEX nr 1238698). Obowiązkiem powódki jest wykazanie wszelkich przesłanek rodzących odpowiedzialność odszkodowawczą strony pozwanej, tj. rozstroju zdrowia pracownika (uszkodzenia ciała), winy i związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy działaniem pracodawcy a rozstrojem zdrowia (uszkodzeniem ciała) pracownika. Powódka oprócz wykazania, że w dniach 10.05. 2011 r. oraz 28 i 29.12.2011 r. uległa wypadkowi nie wykazała pozostałych przesłanek odpowiedzialności strony pozwanej. W szczególności trudno stwierdzić istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zachowaniem pracodawcy a wypadkiem powódki, gdy powódka pracowała samodzielnie, a do wypadków doszło w związku z poślizgnięciem się (10.05.2011 r.) lub nadepnięciem rury od odkurzacza (28 i 29.12.2011 r.) przez powódkę. Pracodawca nie miał zatem żadnego wpływu na wypadki powódki. Także fakt świadczenia przez powódkę pracy we własnym ubraniu pozostawał bez wpływu na zaistnienie wypadków. Wystąpiły one wskutek nieostrożności powódki. Na odpowiedzialność strony pozwanej nie miał także wpływu fakt dostarczenia do domu jej teściowej środków czystości. Powódka sukcesywnie je przenosiła do miejsca pracy. Potwierdziły to zeznania świadków A. K. (2) i A. C. . Powódka zeznała, że miało to miejsce w styczniu 2011 r., natomiast pierwsze bólowe objawy przepukliny wystąpiła dopiero w marcu 2011 r. Zatem nie można było powiązać obu tych zdarzeń. Brak jest tym samym podstaw do przyjęcia odpowiedzialności pracodawcy a tym samym do przyznania powódce zadośćuczynienia.