IV P 701/15

Sygn. akt IV P 701/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska - Rozmus Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Racis po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa T. Ż. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (...) w O. o odszkodowanie i nagrodę jubileuszową I oddala powództwo, II zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV P 701/15 UZASADNIENIE Powód T. Ż. , w pozwie z dnia 20.11.2015r., skierowanym przeciwko pozwanemu pracodawcy Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (...) w O. - wniósł pierwotnie o zasądzenie na jego rzecz odprawy w wysokości 3-miesięcznego uposażenia z tytułu rozwiązania umowy o pracę oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazał iż, rozwiązał w dniu 30 czerwca 2013r. z pracodawcą umowę o pracę w trybie art. 55§ 1(1) kp . Do dnia obecnego nie otrzymał należnej mu odprawy. Powód swoje roszczenie opierał na przepisie art. 92 kp . W piśmie z dnia 08.12.2015r. powód sprecyzował, że domaga się od pracodawcy odprawy w kwocie 35.700 złotych oraz nagrody jubileuszowej za 35 lat pracy w wysokości 250 % jego miesięcznego wynagrodzenia. W piśmie z dnia 26.02.2016r. natomiast wskazał, że nie domaga się od pracodawcy odprawy emerytalno-rentowej, lecz odprawy z powodu rozwiązania umowy o pracę z winy pracodawcy. Na rozprawie w dniu 12.05.2016r. pełnomocnik powoda ostatecznie wskazał, że domaga się na rzecz powoda 3-miesięcznego wynagrodzenia tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę z winy pozwanego i dodatkowo w oparciu o przepis art. 415 kc zasądzenia na rzecz powoda nagrody jubileuszowej w kwocie 29.750 złotych. Pozwany - Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) z (...)- (...) (...) w O. - w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa o odprawę i nagrodę jubileuszową oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu według norm przepianych. W uzasadnieniu zaprzeczył wszelkim twierdzeniom strony przeciwnej. Szczegółowo odniósł się do twierdzeń powoda, wskazując, że wobec złożenia przez powoda w dniu 1 lipca 2013r. oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie natychmiastowym na podstawie art. 55§1 1 kp z przyczyn leżących po stronie pracodawcy – pozwany w dniu 8 lipca 2013r. złożył w tutejszym Sądzie - pozew o odszkodowanie, wskazując, iż oświadczenie powoda o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie natychmiastowym, z przyczyn leżących po stronie pracodawcy jest nieuzasadnione. W konsekwencji, w dniu 27 marca 2014 r. strony zawarły ugodę sądową (w sprawie o sygn. akt IV P Pm 470/13), w której powód T. Ż. zobowiązał zapłacić na rzecz (...) Towarzystwa (...) w O. kwotę 2.500 złotych. Zatem strony ustaliły, iż wypowiedzenie pracownika z winy pracodawcy było nieuzasadnione. W odniesieniu do żądania przez powoda odprawy i nagrody jubileuszowej w niniejszym postępowaniu, pozwany wskazał, że nie zaistniała żadna z przesłanek, wyszczególnionych w obowiązującym w SP ZOZ (...) z W- (...) w O. Regulaminie Wynagradzania, która uzasadniałaby wypłatę mu nagrody jubileuszowej. Przede wszystkim nie upłynął 35-letni okres jego zatrudnienia, albowiem z dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych wynika, że pierwotny stosunek pracy powód zawarł w dniu 1 października 1978 r., zaś zatrudnienie ustało z dniem 30 czerwca 2013 r. Zapisy Regulaminu Wynagradzania wprost wskazują przy tym, że nagroda jubileuszowa przysługuje po upływie określonego okresu pracy. W przypadku powoda - okres 35 lat pracy nie został zaś przekroczony. Poza tym, ustanie stosunku pracy powoda nie było związane z jego przejściem na emeryturę. Dodatkowo pozwany podniósł, że po wypowiedzeniu powodowi dotychczasowych warunków pracy i płacy pismem z dnia 3 marca 2013r. i zaproponowaniu mu stanowiska starszego asystenta, to właśnie pozwany podjął szereg działań, rozciągniętych w czasie, żeby dojść do porozumienia z powodem - co do warunków jego dalszego zatrudnienia u pozwanego, jednakże to powód nie przyjął żadnego z proponowanych rozwiązań i ostatecznie podjął decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie natychmiastowym z przyczyn, które wyraził w oświadczeniu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód T. Ż. pracował w okresie od dnia l stycznia 1992r. do dnia 30 czerwca 2013 r. u pozwanego na podstawie umowy o pracę. Ostatnio zatrudniony był na podstawie umowy o pracę z dnia 6 września 2011 r., zawartej na czas nieokreślony, na stanowisku p.o. Ordynatora Oddziału (...) w pozwanej placówce z wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 11.900 złotych. W ostatnim okresie zatrudnienia powoda – funkcję Dyrektora placówki pełnił J. C. (1) . (dowód: świadectwo pracy k: 4, umowa o pracę z dnia 6 września 2011 r. w aktach osobowych powoda; zaświadczenie nr (...) o wynagrodzeniu powoda k: 32) Dyrektor J. C. dążył do zmiany sposobu zatrudniania wszystkich ordynatorów (zatrudnionych na podstawie umów o pracę w pozwanej placówce), aby w konsekwencji zatrudnieni zostali oni na podstawie umów cywilno-prawnych tj tzw. kontraktów. Miało to związek ze zmianami w systemie organizacji służby zdrowia w celu odstąpienia od przeprowadzania długotrwałych konkursów na stanowisko ordynatora oddziału. Wprowadzono m.in. zapis w regulaminie, iż Oddziałem (...) miał kierować lekarz nie będący ordynatorem. Była to powszechna praktyka albowiem również w większości oddziałów pozwanego w latach 2012- 2013 większość ordynatorów przeszła na tzw kontrakty. (dowód: zeznania J. C. k: 105v-106v, J. W. k. 101-102) W związku z tym, od około roku przed rozwiązaniem z powodem umowy o pracę, były prowadzone między stronami rozmowy w tym temacie. Dyrekcja przedstawiała propozycje zatrudnienia powoda, natomiast T. Ż. przedkładał swoje propozycje zmian w przedstawianych mu projektach. Większość ordynatorów była już zatrudniona na umowach cywilno-prawnych. Dla powoda był już nawet przygotowany projekt takiego kontraktu (miało to miejsce na przełomie 2012/2013 roku). Kierownik D. Kadr – J. W. - wysłała drogą mailową projekt kontraktu powodowi, na który miał on nanieść swoje sugestie i przesłać jej z powrotem do akceptacji Dyrektora. Dokonane zostały zmiany tego kontraktu i taki projekt przedstawiony został Dyrektorowi do podpisania. Dyrektor podpisał go i zaakceptował te zmiany, natomiast powód nie podpisał przygotowanego kontraktu. (dowód: zeznania J. C. k: 105v-106v; zeznania świadka J. W. k: 101-102; akta IV P 470/13- załącznik do regulaminu organizacyjnego k. 73, projekt umowy k. 75-84) W związku z likwidacją stanowiska pracy Ordynatora Oddziału (...) z pododdziałem (...) - pismem z dnia 01.03.2013r. pracodawca, działając na podstawie art. 42 Kodeksu pracy , wypowiedział powodowi warunki umowy o pracę (warunki pracy i płacy), zawartej w dniu 06 września 2011 r., w części dotyczącej stanowiska i wynagrodzenia, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia upływał w dniu 30 czerwca 2013 r. Przyczyną wypowiedzenia dotychczasowych warunków umowy o pracę były zmiany organizacyjne w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) z (...)- (...) (...) w O. , polegające na likwidacji stanowiska ordynatora Oddziału (...) Zgodnie z treścią załącznika nr (...) , aktualnie obowiązującego Regulaminu Organizacyjnego ZOZ (...) z W- (...) Oddziałem tym powinien kierować lekarz, nie będący ordynatorem. Lekarz nie będący ordynatorem miał zostać zatrudniony na podstawie umowy cywilnoprawnej i nie miał on być pracownikiem ZOZ (...) z W- (...) w O. . Możliwość zatrudnienia tej osoby na podstawie umowy cywilnoprawnej wynikała z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Po upływie okresu wypowiedzenia, tj. od dnia 1 lipca 2013 r. zaproponowano powodowi następujące, nowe warunki umowy o pracę: - stanowisko starszego asystenta, - wynagrodzenie zasadnicze wg XIX kategorii zaszeregowania w wysokości (...) zł brutto. Powód od powyższego wypowiedzenia się nie odwołał. (dowód: wypowiedzenie warunków umowy o pracę k: 34-35; zeznania świadka B. N. k: 88-90) Od miesiąca marca 2013r. trwały pomiędzy stronami rozmowy i negocjacje, w celu zawarcia pisemnego porozumienia, który modyfikowałoby dotychczasowy stosunek pracy, łączący strony. W konsekwencji na zlecenie pracodawcy sporządzony został na początku czerwca 2013r. projekt porozumienia modyfikującego stosunek pracy z powodem, zgodnie z którym: - oświadczenie pracodawcy z dnia 1 marca 2013r. miało zostać cofnięte, a powód miał na to wyrazić zgodę, - zawarta z powodem umowa o pracę miała ulec rozwiązaniu z dniem 31 grudnia 2013r., - po rozwiązaniu umowy o pracę, powód miał otrzymać odprawę pieniężną. (dowód: porozumienie z dnia 05.06.2013r. k: 36, zeznania J. C. k: 105v-106v; zeznania świadka J. W. k: 101-102 ) Na początku czerwca 2013r. kierownik D. Kadr pozwanego– J. W. (2) - na polecenie Dyrektora J. C. (1) – przekazała powodowi ww projekt porozumienia, z prośbą o zapoznanie się z nim i zgłoszenie ewentualnych uwag. Żadne uwagi ze strony powoda nie zostały zgłoszone. W dniu 25.06.2013r. powód został poproszony przez J. W. (2) w celu podpisania porozumienia, które otrzymał na początku czerwca 2013r. Faktycznie powód w tym dniu stawił się w D. Kadr i oświadczył J. W. , że tego porozumienia nie podpisze, albowiem jest ono dla niego niekorzystne. Pracownica o powyższym od razu poinformowała Dyrektora placówki, wskazując, że powód nie podpisał porozumienia. Dyrektor J. C. przekazał jej wówczas, że w takim razie od tego momentu wszystkie sprawy będzie sam ustalał z powodem. Natomiast dokumenty zostały u dyrektora. Ten, aby zapobiec, by oddział, którym dotychczas kierował powód – pozostał bez osoby kierującej – zaproponował K. A. (1) pełnienie obowiązków lekarza kierującego w/w oddziałem w ramach stosunku pracy od dnia 1 lipca 2013r. Wymieniony wyraził na powyższe zgodę. W konsekwencji w dniu 27 czerwca 2013r. został podpisany pomiędzy pozwanym a K. A. aneks do umowy o pracę, zgodnie z którym wymieniony, począwszy od 1 lipca 2013r., zatrudniony został na stanowisku lekarza kierującego Oddziałem (...) W dniu 26 czerwca 2013r. powód ponownie stawił się w D. Kadr, gdzie poprosił J. W. (2) o wydrukowanie dwóch egzemplarzy porozumienia, przygotowanego przez pracodawcę, po czym podpisał je i poprosił o przekazanie dla Dyrektora. J. W. informowała go w tym dniu, że dokumenty te znajdują się już u Dyrektora, a po wczorajszej rozmowie z powodem, kiedy odmówił on podpisania ww porozumienia, Dyrektor J. C. poinformował ją, że wszelkie rozmowy z powodem od tej chwili będzie on prowadził osobiście. (dowód: zeznania świadka J. W. (2) k: 101-102; częściowo zeznania świadka K. B. k: 100v, częściowo zeznania świadka A. K. k: 101, notatka z dnia 25.06.2013r. k: 39; notatka z dnia 26.06.2013r. k: 40; zeznania świadka B. N. (2) k: 88-90; aneks do umowy z K. A. (1) k: 43; zeznania J. C. k: 105v-106v) Pismem z dnia 29.06.2013r. powód złożył pracodawcy oświadczenie, na mocy którego rozwiązał stosunek pracy na podstawie art. 55§1 1 kp z winy pracodawcy z dniem 30 czerwca 2013r. W uzasadnieniu wskazał, że w związku z poinformowaniem go w dniu 28.06.2013r. o zawarciu przez Dyrektora J. C. (1) umowy kontraktowej z zastępcą powoda – K. A. (1) na wykonywanie pracy koordynatora od dnia 1 lipca 2013r., kierowanego przez powoda oddziału, a którego ordynatorem był powód przez okres 20 lat, nie widzi dalszej możliwości pracy w tym oddziale jako asystent – tj. na takim stanowisku jakie mu zaproponowano. Podstawę prawną, jak wskazał, rozwiązania umowy o pracę w tym trybie, uzasadnił niewypełnieniem przez Dyrektora placówki zapewnień i ustaleń słownych z marca 2013r., a także porozumienia o wycofaniu wypowiedzenia zmieniającego z dnia 1 marca 2013r., a obowiązującego po dniu 30 czerwca 2013r. Podpisane porozumienie w dwóch egzemplarzach zostało przez powoda złożone w dniu 26 czerwca 2013r. u Kierownika D. Kadr. Tym samym z uwagi na ciężkie naruszenie obowiązków wobec pracownika – powód rozwiązał z pozwanym umowę o pracę (dowód: rozwiązanie z dnia 29.06.2013r. k: 41-42; zeznania powoda k: 106v-108 ) W dniu 8 lipca 2013 r. pracodawca wobec powyższego złożył w tutejszym Sądzie Rejonowym w (...) , pozew o odszkodowanie, wskazując, iż oświadczenie powoda o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie pracodawcy jest nieuzasadnione. W dniu 27 marca 2014 r. strony zawarły ugodę sądową w sprawie o sygn. akt IV P Pm 470/13, w której powód T. Ż. zobowiązał się wpłacić na rzecz (...) Towarzystwa (...) w O. kwotę 2500 zł w terminie 14 dni. (dowód: ugoda w aktach o sygn. IV P-Pm 470/13) W myśl zapisów (...) obowiązującego u pozwanego Regulaminu Wynagradzania – „ Prawo do nagrody jubileuszowej przysługuje ( ... ) po upływie 35 lat pracy w wysokości 200%". Przy czym, zgodnie z ust. 2 " Do okresu uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze". W ust. 5 przewidziano dodatkowo, iż " W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy". (dowód: zarządzenie wewnętrzna nr (...) k: 44; Regulamin Wynagradzania k: 45-51v; zarządzenie wewnętrzna nr (...) k: 52; aneksy do Regulaminu k: 53-67). W odniesieniu do powoda – nie upłynął 35-letni okres jego zatrudnienia, albowiem z dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych wynika, że pierwotny stosunek pracy powód zawarł w dniu 1 października 1978 r., zaś jego zatrudnienie ustało z dniem 30 czerwca 2013r. Powód rozwiązał stosunek pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 1 1 kp z powodu - jego zdaniem - ciężkiego naruszenia przez pracodawcę wobec niego podstawowych obowiązków wskazanych w złożonym przez powoda oświadczeniu. (dowód: akta osobowe powoda; zeznania powoda k: 106v-108) Sąd, zważył co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że ostatecznie powód sprecyzował dochodzone przez siebie roszczenie, domagając się od pozwanego odszkodowania w wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia za rozwiązanie umowy o pracę z winy pozwanego i po drugie zasądzenia na jego rzecz nagrody jubileuszowej w kwocie 29.750 złotych, w oparciu o przepis art. 415 kc. Ocenie Sądu podlegała zatem po pierwsze - zasadność rozwiązania przez powoda umowy o pracę w trybie art. 55§1(1) kp . Zgodnie z dyspozycją tej normy prawnej „ pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia wtedy, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika ”. W takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Zachowanie pracodawcy, aby dało podstawę do zastosowania przez pracownika trybu uregulowanego w art. 55 § 1 1 kp nie może polegać na uchybieniu jakiemukolwiek obowiązkowi, lecz tylko takiemu, który jest obowiązkiem „podstawowym". Do katalogu podstawowych obowiązków pracodawcy wobec pracownika należy zaliczyć przede wszystkim te, które znajdują odzwierciedlenie w podstawowych zasadach prawa pracy. Przesłanką rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, ze względu na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika, i uzyskania odszkodowania ( art. 55 § 1 1 kp ), jest wina umyślna lub rażące niedbalstwo pracodawcy. W przedmiotowej sprawie powód podnosił, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę w trybie natychmiastowym było poinformowania go o zawarciu przez Dyrektora placówki umowy kontraktowej z zastępcą powoda na wykonywanie pracy koordynatora od 01.07.2013r. i niewypełnienie przez Dyrektora placówki zapewnień i ustaleń słownych z marca 2013r., a także porozumienia o wycofaniu wręczonego mu wypowiedzenia zmieniającego z dnia 1 marca 2013r., a obowiązującego po dniu 30 czerwca 2013r. Nie mniej jednak po pierwsze, trudno uznać ww okoliczności za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika, a tym bardziej przypisać pracodawcy winę umyślną lub rażące niedbalstwo. Powód rozwiązał stosunek pracy z powodu niewypełnienia przez Dyrektora placówki zapewnień i ustaleń słownych z marca 2013r. i niepodpisania porozumienia z czerwca 2013r. i poinformowania go o zawarciu przez Dyrektora placówki umowy kontraktowej z zastępcą powoda na wykonywanie pracy koordynatora od 01.07.2013r. Nie sposób uznać, by pracodawca dopuścił się w tym miejscu ciężkiego naruszenia wobec powoda podstawowych obowiązków. Jak wynikało to z zeznań świadków J. C. i J. W. , rozmowy z powodem na temat zmiany sposobu jego zatrudniania na stanowisku ordynatora trwały już od około roku czasu do rozwiązania umowy o pracę. Były to negocjacje z powodem, podczas których dyrektor próbował przekonać T. Ż. , aby ten zgodził się przejść na kontrakt na zarządzanie oddziałem. Tym samym nie sposób uznać, że powód nie miał czasu na podjęcie decyzji, zastanowienie się czy podjęcie ewentualnych rozmów z pozwanym. Wręcz przeciwnie, to właśnie pozwany podejmował w tym okresie szereg działań, żeby dojść do porozumienia z powodem - co do warunków jego ewentualnej dalszej współpracy z pozwanym. Przedstawiane były różne propozycje, powód miał czas na ustosunkowanie się do nich, wskazanie swoich propozycji. Ostatecznie powód nie przyjął żadnego z proponowanych mu rozwiązań, w tym propozycji kontraktu z przełomu 2012/2013r. ( projekt umowy k. 75-84 akta IV P 470/13 ), która była również uzgodniona przez strony i uwzględniała zmiany zaproponowane przez powoda. Wbrew twierdzeniom powoda, iż porozumienie z czerwca 2013r. zostało podpisane, sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. W tym wypadku, powód, również dysponując przez okres około miesiąca projektem porozumienia, którego treść, jak sam wskazał, była dla niego korzystna oprócz zapisu o braku z jego strony innych roszczeń wobec pozwanego oprócz otrzymanych do końca zatrudnienia, zdecydował, że go nie podpisze. Formalnie o tym zawiadomił J. W. , która przekazała powyższą informację dyrektorowi. Trudno się dziwić w związku z tym J. C. , że z uwagi na zbliżający się upływ terminu wypowiedzenia zmieniającego umowy powoda, zdecydował się podpisać porozumienie z K. A. . To na dyrektorze spoczywała odpowiedzialność zapewnienia kierownictwa oddziałem. Natomiast powód od prawie roku nie podjął jednoznacznej decyzji w kwestii ewentualnego przejścia na kontrakt. Wobec powyższego, Sąd w oparciu o przepis art. 55 § 1 1 kp a contrario oddalił żądanie powoda w zakresie żądanego odszkodowania. W ocenie Sądu, brak było przesłanek do uznania w okolicznościach niniejszej sprawy, aby pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych swoich obowiązków wobec powoda , w tym z winy umyślnej lub w wyniku rażącego niedbalstwa. W odniesieniu natomiast do drugiego z roszczeń powoda, a mianowicie zasądzenia na jego rzecz, w oparciu o przepis art. 415 kc - nagrody jubileuszowej w kwocie 29.750 złotych – roszczenie to również podlegało oddaleniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z zapisami, obowiązującego w pozwanej placówce Regulaminu Wynagradzania - „ Prawo do nagrody jubileuszowej przysługuje ( ... ) po upływie 35 lat pracy w wysokości 200%" (...) Zgodnie zaś z ust. 2 " Do okresu uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednio zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze". W ust. 5 przewidziano dodatkowo, iż " W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy". W odniesieniu do powoda żadna z tych przesłanek nie została spełniona . N ie upłynął bowiem 35-letni okres jego zatrudnienia, albowiem pierwotny stosunek pracy powód zawarł w dniu 1 października 1978 r., zaś jego zatrudnienie ustało z dniem 30 czerwca 2013r. Poza tym - zakończenie stosunku pracy powoda nie było związane z jego przejściem na emeryturę. Powód bowiem, jak sam twierdził, rozwiązał stosunek pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 1 1 kp z powodu - jego zdaniem - ciężkiego naruszenia przez pracodawcę wobec niego podstawowych obowiązków, wskazanych w złożonym przez oświadczeniu oświadczeniu. Zgodnie z wyrkiem Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2000 r. I PKN 81/00 – „ Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika z winy pracodawcy ( art. 55 § 1(1) KP ) nie może być uznane za ustanie stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę ( art. 92 1 §1 kp ), wobec czego pracownikowi nie przysługuje odprawa pieniężna, choćby przed rozwiązaniem stosunku pracy posiadał ustalone prawo do emerytury”. Tym samym powód nie spełniał przesłanek uprawniających do wypłaty nagrody jubileuszowej przewidzianych w ww Regulaminie. Nie mniej jednak, pełnomocnik powoda na rozprawie w dniu 12.05.2016r. precyzując roszczenie powoda domagał się nagrody jubileuszowej powołując się przy tym na podstawę prawną art. 415 kc oraz na wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie III APa 35/12 i wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.11.2007r. (w sprawie SK 18/05). Nie mniej jednak argumentacja powoda w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi (III APa 35/12), dotyczył bowiem innego stanu faktycznego, gdzie powód dochodził od pracodawcy odszkodowania za utracone korzyści, wynikające z niewypłacenia mu nagrody jubileuszowej. W niniejszej sprawie powód dochodzi natomiast nagrody jubileuszowej, nie zaś odszkodowania z powodu jej nie wypłacenia, które ewentualnie mogłoby stanowić przedmiot rozpoznania w oparciu o wskazany przepis. Nie mniej jednak, w myśl art. 415 k.c. za szkodę odpowiada ten, kogo zawinione zachowanie jest źródłem powstania szkody. Pomiędzy zawinionym działaniem lub zaniechaniem a szkodą istnieć musi związek przyczynowy. Tym samym – powód jako pracownik udowodnić musi wszystkie przesłanki tej odpowiedzialności, a więc bezprawność, winę, szkodę i związek przyczynowy, w tym rozmiar szkody, przy czym odpowiedzialność odszkodowawczą z deliktu uzasadnia działanie pracodawcy, polegające na umyślnym naruszeniu przepisów o rozwiązywaniu umów. Powód żadnej z ww przesłanek nie udowodnił w toku niniejszego postępowania. Możne jedynie domniemywać, że bezprawnego zachowania ze strony pozwanej powód upatrywał w niezawarciu porozumienia z czerwca 2013r. i zawarciu porozumienia przez dyrektora pozwanego szpitala z K. A. . Nie mniej jednak, okoliczność ta nie spełnia przesłanki bezprawnego działania albowiem pozwany działał w granicach prawa, w ramach przysługujących mu kompetencji i kierując się dobrem placówki opieki zdrowotnej oraz jej pacjentów. Brak jest także wykazania związku przyczynowego pomiędzy ewentualnym bezprawnych zachowaniem dyrektora pozwanego a szkodą po stronie T. Ż. w postaci niewypłacenia nagrody jubileuszowej. To powód podjął decyzję o rozwiązaniu ze skutkiem natychmiastowym umowy o pracę. Można przez analogię wskazać na cytowany już wyrok Sądu Najwyższego I PKN 81/00, zgodnie z którym „Powszechnie przyjmuje się, że jeśli do rozwiązania stosunku pracy dochodzi z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków przez pracownika lub pracodawcę, czyli z winy jednej ze stron stosunku pracy, to następuje zerwanie "normalnego" następstwa zdarzeń w czasie (ustania zatrudnienia i przejścia na emeryturę), a więc związek czasowy w wyżej omówionym znaczeniu nie zachodzi, jest to tzw. związek przypadkowy, który nie może być traktowany jako "przejście na emeryturę". Wobec powyższych okoliczności, Sąd, w oparciu o powołane przepisy art. 415 kc w zw. z art. 300 kp a contrario, oddalił roszczenie powoda w zakresie żądanej nagrody jubileuszowej. W pkt II wyroku, Sąd orzekł w kosztach zastępstwa procesowego w na podstawie art. 98 kpc w związku z § 6 ust. 6) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu . SSR G. Giżewska-Rozmus