IV P 453/13

Sąd Rejonowy w Legnicy pierwotnie zasądził od (...) Banku (...) S.A. kwotę 8 782,65 zł tytułem odszkodowania dla powódki A. B. za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę. Sąd Rejonowy uznał, że oświadczenie o wypowiedzeniu nie zostało skutecznie doręczone pracownicy 30 września 2013 roku, ponieważ w trakcie jego odczytywania przez pracownicę banku, powódka zasłabła i osunęła się na podłogę, nie pamiętając momentu poprzedzającego omdlenie. Sąd Rejonowy stwierdził, że skuteczne doręczenie nastąpiło dopiero 12 października 2013 roku, podczas gdy pracownica była na zwolnieniu lekarskim, co naruszało art. 41 Kodeksu pracy. Dodatkowo, Sąd Rejonowy podniósł kwestię niezachowania formy pisemnej wypowiedzenia. Strona pozwana wniosła apelację, zarzucając błędne przyjęcie naruszenia art. 41 i art. 30 § 3 Kodeksu pracy oraz błędną ocenę dowodów. Pozwany argumentował, że powódka była przytomna i komunikatywna podczas zdarzenia, a jej omdlenie było reakcją na wiadomość o wypowiedzeniu. Sąd Okręgowy w Legnicy, rozpoznając apelację, zmienił zaskarżony wyrok w całości i oddalił powództwo. Sąd Okręgowy uznał, że oświadczenie woli pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zostało skutecznie złożone powódce 30 września 2013 roku, zgodnie z art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego, ponieważ doszło do niej w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Sąd stwierdził, że stan psychiczny powódki nie uniemożliwił jej zapoznania się z oświadczeniem, a omdlenie nastąpiło po jego usłyszeniu. Sąd Okręgowy podkreślił, że niezachowanie formy pisemnej wypowiedzenia (art. 30 § 3 kp) nie wpływa na jego skuteczność, a jedynie rodzi roszczenia odszkodowawcze na podstawie art. 45 § 1 kp. Sąd uznał, że pismo zawierające wypowiedzenie spełniło wymóg formy pisemnej (art. 78 § 1 kc), a jego późniejsze doręczenie, nawet w okresie zwolnienia lekarskiego, nie naruszało art. 41 kp, ponieważ skuteczne oświadczenie woli zostało złożone wcześniej. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający