IV P 370/13

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Wacława Macińska (ref.) S ę d z i o w i e: SSO Bożenna Kaczorowska SSO Robert Kuczyński Protokolant : Małgorzata Miodońska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie sprawy z powództwa J. I. przeciwko (...) S.A. Zakład (...) w P. o przywrócenie do pracy na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV P 370/13 I. oddala apelację, II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Powód J. I. domagał się przywrócenia do pracy na stanowisku kierownika pociągu pasażerskiego u strony pozwanej (...) S.A. Zakład (...) w P. . Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił powództwo o przywrócenie do pracy, zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 11.443,80 zł tytułem odszkodowania oraz kwotę 572 zł tytułem opłaty od pozwu od uiszczenia której powód był tymczasowo zwolniony z mocy ustawy oraz wyrokowi w części zasądzającej nadał rygor natychmiastowej wykonalności, co do kwoty 3.814,60 zł brutto. Na podstawie zebranego materiału dowodowego, akt osobowych powoda, zapotrzebowania średniorocznych pracowników drużyn konduktorskich Zakładu (...) w P. , oraz zapotrzebowania na pracowników Zespołu drużyn konduktorskich Sekcji W. do obsługi pociągów uruchamianych przez (...) S.A. od dnia 9 grudnia 201 roku oraz zeznań świadków K. B. , P. J. , J. K. , A. K. i A. F. – Sąd Rejonowy uznał że wypowiedzenie powodowi umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem art. 30 § 4 kp i polegało na wskazaniu przyczyny wypowiedzenia w sposób zbyt ogólnikowy bez odniesienia się do wskazanego kryterium doboru pracownika. Strona pozwana wypowiadając powodowi umowę o pracę jako przyczynę wskazała „trwający proces restrukturyzacji i modernizacji (...) S.A. oraz związany z tym proces zmniejszenia obsługi przewozowej w Zakładzie (...) i w konsekwencji redukcji zatrudnienia na stanowisku, na którym jest Pan zatrudniony”. Nie kwestionując zasadności i celowości zmniejszenia zatrudnienia u strony pozwanej, Sąd I instancji uznał, że strona pozwana wypowiadając powodowi umowę o pracę w oparciu o przepisy ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych warunkach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w sposób mało klarowny wskazała przyczynę dla której powodowi wypowiedziano umowę o pracę bez wskazania kryteriów doboru do zwolnienia. Kryteria doboru do zwolnienia nie były znane powodowi w chwili złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, a powołane zostały dopiero w odpowiedzi na pozew i dotyczyły braku dyspozycyjności, kultury osobistej, wiedzy i faktu przystąpienia do weryfikacji. Powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2013r. I PK 172/12 Sąd Rejonowy stwierdził, że pracodawca nie ujawnił wobec powoda kryteriów doboru pracowników do zwolnienia (z przyczyn jego niedotyczących w trybie indywidualnym) co spowodowało, że powód zatrudniony przez 27 lat ogółem na (...) pozbawiony był możliwości oceny trafności dokonanego wyboru w kontekście zasadności dokonanego mu wypowiedzenia, a to z kolei wobec naruszenia art. 30 § 4 kp uzasadniało zasądzenie odszkodowania na mocy art. 45 § 1 kp w zw. z art. 47 1 kp . Sąd Rejonowy oddalił natomiast roszczenie powoda o przywrócenie do pracy wobec trwającej modernizacji pozwanej spółki uznając, że w tej sytuacji przywrócenie do pracy powoda byłoby niecelowe. Orzeczenie o obowiązku uiszczenia opłaty Sąd Rejonowy oparł o art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 100 kpc a o rygorze w oparciu o art. 477 2 § 1 kpc . W apelacji od powyższego wyroku strona pozwana zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 45 § 1 kp w zw. z art. 30 § 4 kp poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji że niewskazanie przez pracodawcę w treści oświadczenia woli o wypowiedzeniu umowy o pracę kryterium doboru pracownika do zwolnienia, w sytuacji gdy przyczyną wypowiedzenia umowy jest redukcja etatów stanowi naruszenie prawa w rozumieniu w/w przepisów 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 227 kpc , 233 § 1 kpc i 328 § 2 kpc poprzez pominięcie, w ocenie materiału procesowego okoliczności wskazanych i udowodnionych w postępowaniu sądowym przez pozwaną, a stanowiących uzasadnienie doboru powoda do zwolnienia. Wskazując na powyższe podstawy apelacyjne strona pozwana domagała się zmiany zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego w/g norm przepisanych. Powód w odpowiedzi na apelację pozwanej domagał się jej oddalenia w całości oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja strony pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, w oparciu o które wydał trafny wyrok. Ustalenia Sądu Rejonowego oraz ich ocenę prawną Sąd Okręgowy uznał za własną. Nieuzasadniony jest zarzut apelacyjny dotyczący naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego tj. art. 45 § 1 kp w zw. z art. 30 § § 4 kp kwestionujący w istocie obowiązek pozwanego do wskazania w wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę kryteriów doboru pracownika do zwolnienia przy dokonywaniu redukcji zatrudnienia z przyczyn organizacyjnych. Przede wszystkim należy podkreślić, że pracodawca ma prawo dokonywać zmian i reorganizacji oraz zapewniać właściwy dobór kadr mając na względzie interes zakładu pracy, jednakże musi się to odbywać w majestacie prawa, a ocena zasadności wypowiedzenia może być dokonywana przez Sąd jedynie w granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę w piśmie rozwiązującym umowę o pracę. Nie kwestionując reorganizacji i redukcji zatrudnienia u strony pozwanej Sąd Okręgowy podziela w pełni stanowisko Sądu Rejonowego zawarte w motywach uzasadnienia a znajdujące oparcie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2013r. I PK 172/12 iż pracodawca przy dokonywaniu redukcji zatrudnienia z przyczyn organizacyjnych powinien wskazując przyczynę wypowiedzenia nawiązać do zastosowanego kryterium doboru pracownika do zwolnienia. Także w ocenie Sądu Okręgowego nie ma przesłanek do twierdzenia, że pracownik zwalniany z przyczyn jego niedotyczących w trybie indywidualnym miałby być pozbawiony możliwości dokonania oceny co do dokonanego mu wypowiedzenia, zwłaszcza w zakresie zastosowanych kryteriów doboru do zwolnienia. Potrzeba porównania z innymi pracownikami powstaje bowiem wówczas, gdy następuje likwidacja jednego lub kilku spośród większej liczby jednakowych stanowisk i konieczne jest dokonanie wyboru pracowników do zwolnienia. Taka sytuacja miała miejsce u strony pozwanej bowiem w związku z planowaną reorganizacją Naczelnik (...) . Zakład (...) w P. A. S. wytypował siedem osób do zwolnienia, wśród pracowników drużyn konduktorskich, w tym powoda. Typując m.in. powoda do zwolnienia wskazał, że jest on niedyspozycyjny, ma niski poziom wiedzy i średnią kulturę osobistą i nie przystąpił do weryfikacji. Powód, jak wynika z zebranego materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy nie został jednak poinformowany przez pracodawcę jakie zastosowano kryteria doboru pracowników do zwolnienia. Z oświadczenia woli pozwanego z 11 kwietnia 2013r. (doręczonego powodowi 14 kwietnia 2013r.) nie wynika bowiem jakie kryteria doboru do zwolnienia zastosował pozwany wypowiadając powodowi umowę o pracę, mimo że było przeprowadzone wewnętrzne postępowanie zmierzające do wytypowania osób do zwolnień. Pozwana wybierając pracownika do zwolnienia winna była wskazać kryteria doboru, a także wskazać, że wybór ten był wywołany i usprawiedliwiony znanymi pracownikowi okolicznościami. W sprawie bezsporne było, że pracodawca nie ujawnił wobec powoda kryteriów doboru pracowników do zwolnienia, co spowodowało że powód pozbawiony był oceny trafności dokonanego wyboru, w kontekście zasadności dokonanego mu wypowiedzenia. Trafnie zatem Sąd Rejonowy uznał, że oświadczenie strony pozwanej o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem nastąpiło niezgodnie z przepisami prawa pracy, z naruszeniem art. 30 § 4 kp które polegało na wskazaniu przyczyny wypowiedzenia w sposób ogólnikowy bez odniesienia się do wskazanego kryterium doboru pracownika do zwolnienia, co uzasadniało zasądzenie odszkodowania na mocy art. 45 § 1 kp w zw. z art. 47 1 kp . Pozostałe zarzuty apelacyjne dotyczące naruszenia przepisów procesowych tj. art. 227 kpc , 233 § 1 kpc i 328 § 2 kpc w świetle powyższych wywodów nie zasługują na uwzględnienie. Zarzuty te mają charakter polemiczny z ustaleniami i rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Sąd Rejonowy zgromadził dowody mające istotne znaczenie w sprawie, zgodnie z art. 227 kpc , dokonał oceny wiarygodności zebranego materiału dowodowego w ramach art. 233 § 1 kpc nie przekraczając jej ram, a uzasadnienie wyroku sporządził zgodnie z wymogami art. 328 § 2 kpc . Apelacja strony pozwanej jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na mocy art. 385 kpc . Orzeczenie o kosztach oparto o art. 98 kpc i § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.02.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (tekst jednolity z 2013r. Dz. U. poz. 461).