IV P 293/24

Odpowiedź sądu

Nie, nierówne traktowanie funkcjonariuszy Służby Więziennej w zakresie przyznawania dodatku służbowego, wynikające z mechanizmu podwyżek wynagrodzeń, nie stanowi naruszenia zasady równego wynagrodzenia za jednakową pracę, ponieważ zastosowane zasady podwyżek były jednakowe dla całej formacji i nie naruszały przepisów prawa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że stosunki służby w Służbie Więziennej są stosunkami administracyjno-prawnymi, a przepisy Kodeksu pracy nie mają bezpośredniego zastosowania. Mechanizm podwyżek wynagrodzeń, choć mógł prowadzić do różnic w wysokości dodatku służbowego w zależności od stażu pracy, był jednakowy dla całej formacji i miał na celu wyrównanie wynagrodzeń, a nie dyskryminację. Nie doszło do naruszenia zasady równego wynagrodzenia za jednakową pracę.

Odpowiedź sądu

Nie, funkcjonariusze Służby Więziennej nie mogą dochodzić roszczeń z tytułu nierównego traktowania na podstawie przepisów Kodeksu pracy, ponieważ ich stosunek służbowy ma charakter administracyjno-prawny, a przepisy Kodeksu pracy mają zastosowanie tylko w drodze odesłania.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że ustawa o Służbie Więziennej jest regulacją kompleksową, a stosunki służbowe funkcjonariuszy mają charakter administracyjno-prawny. Przepisy Kodeksu pracy stosuje się do nich tylko w przypadkach wyraźnie wskazanych w ustawie, a przepisy dotyczące nierównego traktowania nie zawierają takiego odesłania.

Odpowiedź sądu

Bezpośrednie zastosowanie Dyrektywy 2000/78/WE jest możliwe w relacji funkcjonariusz-służba publiczna, jednakże sankcje za jej naruszenie pozostają do regulacji krajowej, a przepisy Kodeksu pracy nie są wystarczające do ich określenia.

Uzasadnienie

Sąd rozważył możliwość bezpośredniego zastosowania Dyrektywy 2000/78/WE, wskazując, że choć spełnia ona pewne kryteria, to sankcje za jej naruszenie pozostawiają swobodę państwom członkowskim. W przypadku roszczeń o odszkodowanie, Dyrektywa wymaga skutecznych, proporcjonalnych i dolegliwych sankcji, które niekoniecznie są zapewnione przez przepisy Kodeksu pracy.

Odpowiedź sądu

Tak, naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu może być podstawą do dochodzenia roszczeń z tytułu ochrony dóbr osobistych na gruncie Kodeksu cywilnego, w szczególności w zakresie prawa do niedyskryminacji.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że instrumenty ochrony prawnej dla funkcjonariuszy, którzy doznali dyskryminacji, mogą znajdować się w przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących ochrony dóbr osobistych (art. 23 i 24 kc), a prawo do niedyskryminacji ma wysoką rangę konstytucyjną.