IV P 29/19

Powódka J. R., będąca emerytką po rozwiązaniu stosunku pracy z pozwanym pracodawcą, zwróciła się o dofinansowanie wypoczynku z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS). Pracodawca odmówił, powołując się na preliminarz wydatków na rok 2018, który nie przewidywał takiego świadczenia dla emerytów, a jedynie dla pracowników. Argumentował, że świadczenie to jest związane z urlopem wypoczynkowym, który przysługuje pracownikom, a nie emerytom. Sąd Rejonowy w Giżycku, rozpatrując sprawę z powództwa o odszkodowanie, zasądził na rzecz powódki kwotę 2100 zł. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach ustawy o ZFŚS, zgodnie z którymi z funduszu mogą korzystać pracownicy, emeryci i renciści – byli pracownicy. Sąd podkreślił, że regulamin ZFŚS musi być zgodny z celami funduszu i nie może zawierać postanowień wyłączających byłych pracowników (emerytów i rencistów) z prawa do ubiegania się o przewidziane w nim świadczenia. W ocenie sądu, jeśli regulamin przewiduje określone świadczenia, jak np. dofinansowanie do wypoczynku, to nie można wyłączyć z tego prawa emerytów, jeśli są oni wymienieni jako osoby uprawnione. Sąd stwierdził, że w regulaminie obowiązującym u pozwanego na dzień złożenia wniosku przez powódkę, emeryci i renciści byli zaliczeni do kręgu osób uprawnionych do świadczeń, w tym dofinansowania do wypoczynku. Sąd odrzucił argumentację pozwanego, wskazując, że ewentualne uszczegółowienie zasad korzystania ze świadczeń przez emerytów, np. poprzez uzależnienie dofinansowania od wykorzystania urlopu, pojawiło się w regulaminie dopiero w sierpniu 2018 r., a zatem nie mogło mieć zastosowania do wniosku złożonego przez powódkę w kwietniu tego samego roku. W konsekwencji, sąd uznał odmowę wypłaty świadczenia za bezzasadną i zasądził odszkodowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający