IV P 274/12

Sygn. akt VPz 7/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Wilga Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. B. przeciwko Zakładom (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Głogowie z dnia 7 grudnia 2012 roku sygn. akt IV P 274/12 postanawia: - oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 roku Sąd Rejonowy w Głogowie uznał się miejscowo niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lesznie. W uzasadnieniu wskazał, iż z treści pozwu wynika, że powód wykonywał pracę w miejscowości B. i siedziba zakładu pracy znajduje się w B. . Zgodnie z art. 461 §1 kpc powództwo w sprawach z zakresu prawa pracy może być wytoczone bądź przed sąd właściwości ogólnej pozwanego, bądź przed sąd w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź też przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład pracy. Wobec tego, że praca była wykonywana w miejscowości B. i że siedziba zakładu pracy mieści się w B. , w oparciu o wyżej wskazane podstawy ustalenia właściwości miejscowej sądów pracy, sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Lesznie bowiem – w okręgu działania tego sądu wykonywana była praca i siedziba zakładu pracy też mieści się w okręgu działania tego sądu. W związku z tym na podstawie art. 200 §1 kpc w zw. z art. 461 §1 kpc orzeczono jak w sentencji. Postanowienie powyższe zaskarżył zażaleniem powód. Zarzucił naruszenie art. 461 §1 kpc . Podniósł, iż ze względu na charakter jego pracy polegający na wizytach u klientów oraz zbieraniu zamówień, większość pracy wykonywał poza siedzibą firmy. Pracował w rzeczywistości na obszarze między G. , J. a L. . Tym samym zgodnie z treścią art. 461 §1 kpc sprawa powinna być rozstrzygnięta przez Sąd Rejonowy w Głogowie. Sąd Okręgowy zważył: Zgodnie z treścią art. 187 §1 pkt 2 kpc pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających właściwość sądu. We wniesionym pozwie powód domagał się uznania właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Głogowie „do rozpatrywania przedmiotowej sprawy ze względu na miejsce wykonywania pracy”. W uzasadnieniu pozwu brak jest jednak jakichkolwiek sformułowań mogących być uznane za okoliczności faktyczne wskazujące, iż rzeczywiście do rozpoznania sprawy właściwym może być również Sąd Rejonowy w Głogowie. W szczególności powód nie wskazał praca w których miejscach jej świadczenie uzasadniałoby właściwość tego Sądu. Powód nie sformułował więc pozwu w sposób spełniający wymogi art. 187 § 1 pkt 2, a Sąd Rejonowy w Głogowie nie miał wystarczających podstaw do przyjęcia – mimo wniosku powoda – swej właściwości przemiennej. Nieprzytoczenie w pozwie przez powoda okoliczności uzasadniających właściwość przemienną nie powodowało również potrzeby wezwania go do uzupełnienia pozwu ( art. 130 §1 kpc ). Wobec braku jakichkolwiek przeszkód do określenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy według przepisów o właściwości ogólnej możliwym było bowiem nadanie sprawie prawidłowego biegu. W takiej sytuacji zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. Okoliczności wskazane w zażaleniu na powyższą ocenę wpływu nie mają skoro zabrakło ich w samym pozwie. Właściwość sądu określa się na chwilę wniesienia pozwu, a późniejsze zmiany podstaw właściwości na właściwość sądu wpływu nie mają ( art. 15 §1 kpc ). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 397 §2 w zw. z art. 385 kpc orzeczono jak na wstępie.