IV P 231/14

Sygn. akt IV P 231/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy w Goleniowie IV Wydział Pracy w składzie: Przewodniczący: Wioletta Witkowska - Kowalczyk Ławnicy: Bożena Podowa, Ewa Woźniak Protokolant: Justyna Romańczuk po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 roku w Goleniowie sprawy z powództwa I. E. przeciwko (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o ustalenie istnienia stosunku pracy i za wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy 1. oddala powództwo, 2. zasądza od powódki I. E. na rzecz pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 1877 zł. (jeden tysiąc osiemset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. IVP 231/14 UZASADNIENIE I. E. wniosła przeciwko (...) spółce z ograniczona odpowiedzialnością w G. pozew o odszkodowanie w wysokości 13.800zł. z tytułu rozwiązania stosunku pracy , podnosząc że nie wyrażała zgody na rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron w innym terminie aniżeli z dniem 01. lipca 2014r. a dodatkowo jej oświadczenie zawierające wniosek o rozwiązanie stosunku pracy az porozumieniem stron miało być złożone pod wpływem szantażu ze strony nowego prezesa spółki –ten miał jej grozić zwolnienie dyscyplinarnym a zwrot pieniędzy pozostawionych w depozycie w kasie firmy przez powódkę miał nastąpić po rozwiązaniu przez nią umowy o pracę za porozumieniem stron. Powódka podnosiła , że czuła się osaczona i zszokowana , że straciła tyle pieniędzy i dlatego napisała to oświadczenie . Pismem z dnia 21 kwietnia 2015r. pełnomocnik powódki zmienił żądanie pozwu , wnosząc o ustalenie , że strony nadal łączył stosunek pracy oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy na podstawie art. 81 kp w wysokości 31.804,61 zł. za okres od dnia 05 lutego 2015r. 31 stycznia 2016r. ( k. 81, 166,167 ) , podnoszą że powódka uchyliła się od skutków prawnych oświadczenia w piśmie z dnia 01 lipca 2014r. jako złożonego pod wpływem groźby, która mogła wywołać uzasadnioną obawę jej spełnienia zwłaszcza wobec atmosfery w pracy panującej po dniu 01.07.2014r. oraz po zmuszaniu pracowników do napisania wniosków o rozwiązanie stosunku pracy . W odpowiedzi na pozew , strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych . W uzasadnieniu pozwany podnosił następujące zarzuty: - powódka wyraziła zgodę na rozwiązanie stosunku pracy za porozumieniem stron w innym terminie aniżeli 01.07.2014r. , o czym świadczył fakt stawiania się przez nią do pracy po dniu 01 lipca 2014r. ; -pozwany nie zmuszał powódki do złożenia oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron; miała to być jej decyzja samodzielna i podjęta swobodnie ; -powodem złożenia przez powódkę oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron były nieprawidłowości związane z pracą księgowości , których powódka jako główna księgowa nie potrafiła wyjaśnić; - -powódka nie miała woli kontynuowania stosunku pracy po dacie 20 sierpnia 2014r. skoro odmawiała pomocy pozwanej w tym odmawiała pracownikowi pozwanej udzielenia informacji na temat sposobu prowadzenia księgowości w spółce , twierdząc że nie była już ich pracownikiem . Sąd ustalił następujący stan faktyczny : I. E. była zatrudniona w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. od dnia 01.09.1975r. , od dnia 01.05.2007r. pełniła funkcję głównej księgowej. Dowód: akta osobowe Świadectwo pracy k. 3 Dnia 30 czerwca 2014r. odbyło się zwyczajne zgromadzenie wspólników , na którym odwołano prezesa spółki D. D. i powołano nowego prezesa B. J. . Na nim brała udział powódka( była udziałowcem spółki , mając 35 udziałów) M. I. i kasjerka C. W. . Największym udziałowcem spółki był T. D. – 28.900 udziałów. Dowód: protokół zwyczajnego zgromadzenia wspólników k. 44-56 Na dzień 26.06.2014r. stan początkowy kasy pancernej firmy to kwota 3366,33zł. W okresie od dnia 26.06.2014r. do dnia 29.06.2014r. do kasy wpłynęła w sumie kwota 2688,36zł. a rozchód wyniósł 5086,21zł. Zatem w kasie pancernej firmy na dzień 29.06.2014r. była kwota 6054,69 ( 3366,33 zł. + 2688,36zł.) minus 5086,21zł. = 968,48zł. Z takim stanem gotówki w kasie dnia 30.06.2014r. firma pozwana zaczynała dzień pracy. Tego dnia powódka wydatkowała kwotę 612,20zł. dla kierowcy , kwotę 15, 30zł. Dodatkowo pokwitowała odbiór kwoty 3235,10zł. jako swoje wynagrodzenie na liście płac , aczkolwiek stan kasy w tej dacie nie wystarczał na wypłacenie tej kwoty. Powódka zatem faktycznie nie pobrała wynagrodzenia za pracę za miesiąc czerwiec. Pod koniec dnia w kasie firmy pojawiła się kwota 4800zł. z utargu ze S. , ale dnia 01 lipca 2014r. w raporcie kasowym powódka wpisała kwotę 5500zł. zamiast 4800zł. Brakującą kwotę 700zł. sklep ze S. miał dostarczył w terminie późniejszym , co też zostało uczynione. Dowód: raport kasowy z dnia 30.06.2014r. k. 84 Dowód utargu na kwotę 700zł. k. 85 Dowód KP nr (...) k. 86 Dowody wypłaty k. 87-91 ,93 protokół z dnia 30.06.2014r. k. 122 Dnia 03.06.2014r. powódka odebrała z punktów w S. pieniądze w kwocie 4800zł. z tytułu utargów. Do siedziby spółki do G. powódka wróciła po godz. 18.00 . Jako że otrzymała od nowego prezesa spółki polecenie nie wpuszczania na teren firmy byłej pani prezes , powódka odebrała od niej kluczyki do samochodu służbowego . W siedzibie firmy w kasie pancernej pozostawiła pieniądze z utargów i z uwagi na późną porę odłożyła sporządzenie raportu kasowego do poniedziałku do dnia 01 lipca 2014r. Dnia 01 lipca 2014. powódka pojawiła się rano w pracy , w firmie pojawił się prezes B. J. wraz z P. D. celem dokonania kontroli kasy . Powódka sporządziła raport ze stanu kasy na dzień 30.06.2014r. , gdzie wpisała , że w kasie było na ten dzień 3366,33zł. Podpisy na protokole złożyła kasjerka C. W. i na polecenie powódki M. I. , pomimo że faktycznie ta ostatnia nie brała udziału w ustalaniu stanu kasy . Dowód: protokół z dnia 30.06.2014r. k. 122 Zeznanie M. I. k. 131,132 zeznanie M. I. k. 131,132 Zeznanie C. W. k. 132 v P. D. postanowił dokonać weryfikacji raportu z dnia 30.06.2014r. przedłożonego przez powódkę i w tym celu nakazał powódce otworzyć kasę pancerną , ta usiłowała namówić przewodniczącego Rady Nadzorczej do zaniechania tej czynności. P. D. nie ustąpił i powódka wyjęła z kasy pieniądze . Okazało się , że w kasie pancernej firmy była kwota 9070,67zł. Przy tej czynności brała udział C. W. i M. I. . Powódka tłumaczyła, że część pieniędzy to jej wynagrodzenie . Dokonano porównania listy płac , raportu kasowego z dnia 30.06.2014r. i z dnia 01 lipca 2014r. i pozwany stwierdził , że ponownie stan kasy się nie zgadzał . Dowód: protokół ze stanu kasy k. 123 zeznanie P. D. k. 148-150 P. D. , obecności prezesa spółki , C. W. , M. I. ponownie nakazał otworzyć kasę i w niej na górnej półce znaleziono dodatkowe pieniądze . Okazało się , że w kasie pancernej znaleziono dodatkowe pieniądze w kwocie 3560,42zł. a zatem w kasie pancernej w sumie znajdowała się kwota 12 631,09zł. Powódka tłumaczyła , że w tej kwocie było jej wynagrodzenie za pracę za czerwiec 2014r. oraz nagroda jubileuszowa. Powódka tłumaczyła się , że wynagrodzenia nie pobrała z powodu braku gotówki w kasie a gdy chodzi o nagrodę jubileuszową to zdeponowała ją w kasie pancernej firmy , bojąc się że straci pieniądze przeznaczone na pomnik dla rodziców. Pozwany ponownie porównał wysokość nagrody jubileuszowej według list , wysokość wynagrodzenia za pracę ze stanem kasy na dzień 01.07.2014r. i na dzień 30.06.2014r. Uznał , że po odliczeniu sum nagrody jubileuszowej i wynagrodzenia za pracę , stan kasy się nie zgadzał . Dowód: protokół z ponownego otwarcia kasy k. 124 zeznanie M. I. k. 131,132 Zeznanie C. W. k. 132 v zeznanie P. D. k. 148,150 Niespornym było , że brak było dokumentu złożenia pieniędzy z nagrody jubileuszowej przez powódkę w kasie firmy. W kasie firmy w pudełeczku była kwota 29,66zł. które to pieniądze w bilonie zostawiała D. D. . Dowód: zeznanie D. D. k. 130,131 Powódka miała w zwyczaju wciągania w raport pieniędzy , których fizycznie jeszcze nie było w kasie , mając zapewnienie , że w najbliższej przyszłości , że pieniądze zostaną dostarczone do firmy. Dowód: zeznanie M. I. k. 131,132 Prezes spółki z uwagi na uchybienia powódki w księgowości zaproponował jej rozwiązanie stosunku pracy za porozumieniem stron , podnosząc że nosił się z zamiarem rozwiązania stosunku pracy w trybie art. 52kp . Dnia 01 lipca 2014r. powódka napisała oświadczenie , w którym składała wniosek o rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron z tym dniem ze względów osobistych i rodzinnych . Pismo te powódka złożyła na ręce prezesa spółki B. J. w obecności przewodniczącego Rady Nadzorczej P. D. ( będącego jednocześnie udziałowcem spółki). Jako że powódka zajmowała stanowisko głównego księgowego , a w związku ze zmianą na stanowisku prezesa powódka musiała pomóc nowemu prezesowi uzyskaniem dostępu do kont spółki , dokonania wpisu zmian w KRS prezes spółki podjął decyzję , że rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić dopiero z dniem 20.08.2014r. i poczynił na oświadczeniu powódki stosowną adnotację. Zmienioną datę rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron powódka nie zaakceptowała , brak było podpisu powódki pod adnotacją prezesa spółki. Dowód: oświadczenie z dnia 01.07.2014r. k. 32 Zeznanie powódki k.196-200,204 zeznanie D. D. k. 130,131 Dnia 01 lipca 2014r. prezes spółki w rozmowie z C. W. i M. I. zaproponował im rozwiązanie stosunku za porozumieniem stron zamiast w drodze rozwiązania stosunku prazy bez wypowiedzenia z winy pracownika. Dowód: zeznanie M. I. k. 131,132 Zeznanie C. W. k. 132 v Od 01.07.2014r. powódka nadal świadczyła pracę na rzecz pozwanego do dnia 07 sierpnia 2014r. , kiedy to udała się na zwolnienie lekarskie. / niesporne/ Powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim przez okres 6 miesięcy do dnia 04 lutego 2015r. / niesporne/ Od połowy sierpnia 2014r. usługi księgowo – kadrowe na rzecz pozwanego świadczyła M. G. , która została z dniem 01 września 2014r. zatrudniona w firmie na stanowisku głównej księgowej W sierpniu 2014r. nowa księgowa nawiązała kontakt telefoniczny z powódką celem uzyskania informacji o sposobie funkcjonowania firmy , sposobie przekazywania dokumentów i prowadzenie dokumentów księgowych a nadto chciała uzyskać od powódki hasła komputerowe. Powódka odmówiła przekazania tych informacji . Będącą na zwolnieniu lekarskim powódkę nikt nie uprzedził z zarządu o nowo zatrudnionym pracowniku i nie polecił udzielenia informacji zgodnie z żądaniem M. G. . Dowód: zeznanie M. G. k. 174-177 Dnia 11 września 2014r. I. E. przyniosła do pracy zwolnienie lekarskie , na żądanie pracodawcy zdała służbowy telefon komórkowy .W innym terminie zdała klucze do firmy . Dowód: protokół zdania telefonu służbowego k. 173 zeznanie A. T. k. 179 Miesięczne wynagrodzenie powódki wynosiło 4600zl.brutto Dowód: zaświadczenie z dnia 21.01.2015r. k. 34 Po otrzymaniu świadectwa pracy powódka zgłosiła prośbę do PIP o wyjaśnienie kwestii sposobu rozwiązania stosunku pracy , którego rozwiązanie było dla niej zaskoczeniem . PIP skierował powódkę na drogę postępowania sądowego. Dowód: pismo z PIP z dnia 20.10.2014r. k. 7 Sąd zważył , co następuje: Przedmiotem w sprawie jest ocena czy powódka złożyła oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy pod wpływem groźby bezprawnej i co było motywem złożenia tegoż oświadczenia a nadto czy strony uzgodniły warunki rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron w części dotyczącej jego daty. Niniejsza sprawa osadza się na kanwie stanu gotówki w kasie pancernej w dniu 01.07.2014r. , kiedy to nowy zarząd usiłował zweryfikować stan raportu kasowego z dnia 30.06.2014r. z faktycznym stanem kasy . Dokonują czynności weryfikacji powódka usiłowała odżegnać od tej czynności osoby kontrolujące , tłumacząc że w zakresie stanu kasy firmy i raportu kasowego są zgodności. Powódka na żądanie wyjęcia gotówki z kasy pancernej , wyjęła część jej zawartości . Okazało się , że faktycznie w kasie podczas pierwszego jej liczenia była łączna kwota 9070, 67zł . Innymi słowy wyszło na jaw , że stan faktyczny kasy nie zgadzał się z raportem z dnia 30.06.2014r. Wyszło też na jaw , że sporządzenie raportu z dnia 30.06.2014.r i zliczenie kasy odbyło się bez udziału M. I. ; protokół z dnia 30.06.2014r. zrobiła powódka wraz z C. W. . Powódka zleciła M. I. podpisanie protokołu i poświadczenie nieprawdy , że brała ta udział w ustalaniu stanu kasy . Był to jeden z szeregu nieprawidłowości , do których powódka się dopuściła jako główna księgowa. Dnia 01 lipca 2014r. usiłowała przed nowym zarządem ukryć faktyczny stan kasy , czego przejawem było to , że w trackie weryfikacji treści protokołu z dnia 30 czerwca 2014r. , wyjęła z kasy pancernej część pieniędzy , zatajając , że w kasie była jeszcze gotówka. Prezes spółki z przewodniczącym Rady Nadzorczej dokonali ponownie sprawdzenia stanu kasy pancernej i ujawnili w niej dodatkowo kwotę 3560,42zł. Zatem stan gotówki w kasie pancernej odbiegał diametralnie od stanu wykazanego w protokole z dnia 30.06.2014r. Powódka sama przyznała , że jej obowiązkiem było sporządzanie raportu kasowego wg stanu faktycznego gotówki w kasie a nie według stanu dokumentów . Niedopuszczalnym w zachowaniu głównej księgowej było pozostawienie swoich prywatnych pieniędzy w „ depozycie „ kasy firmy zwłaszcza , że bez żadnego dokumentu KP . Powódka potraktowała kasę firmy jako miejsce przechowywania prywatnych zasobów pieniężnych , czego nie powinna czynić zgodnie z zasadami sztuki prawidłowej księgowości. Uchybieniem tych zasad było nie sporządzanie raportu kasowego według faktycznego stanu gotówki w kasie . Niezgodnie ze sztuką prawidłowej i rzetelnej księgowości było ujęcie w raporcie kasowym kwoty 5500zł. i tworzenie fikcji , że taka kwota wpłynęła faktycznie do kasy , w sytuacji gdy wpłynęła kwota 4800zł. a reszta miała dotrzeć do firmy w późniejszym terminie. Wyszło też na jaw , że wciąganie w raport kasowy pieniędzy , których faktycznie nie było jeszcze w faktycznie w kasie firmy , było normalną praktyką powódki , która jak określiła świadek M. I. „ zawsze chciała mieć porządek w papierach , więc robiła porządek w papierach najpierw wciągała operacje , których fizycznie nie było a później odbierała te pieniądze (k. 131v)”. Należy pamiętać, że powódka zajmowała stanowisko głównej księgowej , stanowisko z którym wiąże się szczególne zaufanie. To główna księgowa odpowiada za prawidłowość prowadzenia księgowości , sprawowała nadzór nad kasą pancerną firmy . Co więcej powódka , po złożeniu do kasy firmy własnych pieniędzy z nagrody jubileuszowej , klucze do kasy miała we własnym wyłącznym władaniu a przecież te klucze powinna mieć kasjerka ; kasjerka nie była obecna przy złożeniu przez powódkę prywatnych pieniędzy do kasy firmy ; kasjerka została przez powódkę pozbawiona dostępu do kasy firmy i możliwości kontroli jej stanu , za który przecież odpowiadała. Kasjerka C. W. nie wiedziała zatem kiedy powódka złożyła własną nagrodę jubileuszową do kasy firmy , w jakiej kwocie , czy nie wyciągała z kasy firmy jakieś sumy pieniężne. Powódka swoim zachowaniem naruszyła zasady prawidłowej i rzetelnej księgowości a zatem swoje podstawowe obowiązki służbowe i to w sposób ciężki. Skutkiem zachowania powódki było to, że dnia 01 lipca 2014r. pozwany stwierdził superatę w kasie ; nie mógł dojść skąd ta nadwyżka się wzięła. Pozwany uznał tego dnia , że w zakresie księgowości powódka stosowała nieznane mu i podejrzane zasady , a to wzbudziło w nowo powołanym zarządzie podejrzenia nierzetelności księgowości prowadzonej przez powódkę. Zatem pracodawca miał prawo w tej sytuacji rozwiązać z powódką stosunek pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika i decyzja pracodawcy zdaniem Sądu byłaby w pełni uzasadniona. Pracodawca , uprzedzając ją o tym zamiarze , dał powódce możliwość wyboru sposobu rozwiązania stosunku pracy : za porozumieniem stron albo w drodze zastosowania art. 52kp . Powódka miała świadomość swoich uchybień i ich wagi , wybrała więc rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron. Powódka w pozwie złożyła oświadczenie , w którym uchylała się od skutków prawnych oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w drodze porozumienia stron , powołując się na groźbę bezprawną. Groźba ta miała polegać na grożeniu jej zwolnieniem dyscyplinarnym z pracy w razie nie złożenia oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron . Groźba bezprawna oznacza w rozumieniu art. 87 kc zagrożenie podjęcia działania niezgodnego z prawem lub z zasadami współżycia społecznego lub zagrożenie podjęcia działania zgodnego z prawem ale z kolei zmierzającego do osiągniecia celu niezgodnego z prawem lub zasadami współżycia społecznego . ( wyrok Sadu Apelacyjnego w Gdańsku III APa 26/15 z dnia 02.11.2015r. ) . Na gruncie takiej definicji groźby bezprawnej , wobec ujawnienia przez pracodawcę ciężkiego naruszenia przez powódkę podstawowych swoich obowiązków pracowniczych , nie mogą być uznane za groźbę bezprawną działania pracodawcy , który zamierza wykorzystać legalny środek dyscyplinarny przewidziany w art. 52kp i uprzedza o tym pracownika , dając mu możliwość wyboru takiego sposobu rozwiązania stosunku pracy , który w zaistniałych okolicznościach będzie dla pracownika korzystniejszy. Nie można też przyjąć , że zachodziły przesłanki z art. 82kc :, z faktu zdenerwowania powódki w chwili składania oświadczenia woli w dniu 01.07.2014r. nie można wywodzić braku możliwości świadomego i swobodnego podjęcia takiej decyzji ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05.12.2002r. I PKN 582/01). Kolejną kwestią sporną w sprawie była data rozwiązania stosunku pracy . Rozwiązanie stosunku pracy w drodze porozumienia stron wymaga zgodnego oświadczenia obu stron co do sposobu ale i daty rozwiązania stosunku pracy . Na gruncie niniejszej sprawy każda ze stron podawała inną datę rozwiązania stosunku pracy. Pozwany podnosił , że uzgodnił z powódką termin 20.08.2014r. , czemu z kolei zaprzeczała I. E. . P. D. zeznał , że to powódka wyszła z inicjatywą rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron z dniem 01.07.2014r . i to była jej reakcja na fakt ujawnienia w księgowości nieprawidłowości , których się dopuściła. Prezes spółki w obecności świadka negocjował z powódką inny termin rozwiązania stosunku pracy ze względu na potrzebę zakładu pracy i strony miały się zgodzić , że nastąpi to za miesiąc( a rozmowa miała miejsce dnia 01 lipca 2014r.) . Porównując zeznania świadka P. D. z adnotacją na oświadczeniu znajdującym się na k. 32 akt uznać , że nie było uzgodnionego między stronami terminu rozwiązania stosunku pracy przypadającego na dzień 20 sierpnia 2014r. Co więcej powódka , po otrzymaniu świadectwa pracy była zaskoczona faktem rozwiązania z nią stosunku pracy i celem wyjaśnienia tych okoliczności zwróciła się o pomoc do Państwowej Inspekcji Pracy. Zgodnie z art. 6kc to na stronie , która z faktu wywodzi skutki prawne , spoczywa ciężar udowodnienia tego faktu. Pozwany nie sprostał temu obowiązkowi , co skutkowało przyjęciem , że strony nie rozwiązały stosunku pracy. Powódka zgłosiła żądanie ustalenia , że strony nadal łączy stosunek pracy a nadto wniosła o wynagrodzenie w oparciu o art.81kp . Żądania powódki należało rozpatrywać w kategorii art. 8kp , tj. czy jej działania nie byłyby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem prawa. Przyczyną , dla której pracodawca zamierzał rozwiązać z powódką stosunek pracy , były rażące naruszenia zasad rzetelnej i prawidłowości księgowości przez powódkę , pracodawca na skutek opisanych wyżej zachowań powódki jako pracownika , utracił do niej zaufanie a właśnie stanowisko głównego księgowego należące do najważniejszych stanowisk w firmie wymaga szczególnego zaufania. Pracodawca miał wszelkie prawa , aby rozwiązać z powódką umowę o pracę w trybie art.52kp a zaproponował jej porozumienie stron. Nie budzi wątpliwości , że niemożliwym byłaby dalsza współpraca między stronami i dalsze pełnienie obowiązków głównego księgowego przez powódkę. W tej sytuacji powrót powódki do pracy na dotychczasowe stanowisko ( niemożliwym byłoby powierzenie jej innego stanowiska z powodu ochrony przedemerytalnej ) źle byłby odebrany w środowisku zakładu pracy i byłby nie do zaakceptowania. Stąd stanowisko Sądu o oddaleniu na podstawie art. 8kp powództwa o ustalenie istnienia stosunku pracy . Odnośnie żądania wynagrodzenia za okres od dnia 05.02.2015r. do dnia 31.01.2016r. , na podstawie art. 81kp - warunkiem przyznania wynagrodzenia , jest uprzednie ustalenie , że w okresie tym strony łączył stosunek pracy , że powódka w tym okresie zgłosiła gotowość do jej świadczenia. Żądanie oparte o art. 81kp Sąd oddalił , bo: - w okresie od 05.02.2014r. strony nie łączył stosunek pracy - w tym okresie powódka nie uzewnętrzniła wobec pracodawcy gotowości do podjęcia pracy( nie informowała permanentnie pracodawcy o swojej gotowości do podjęcia pracy ani co miesiąc nie wyzwała pracodawcy do zapłaty wynagrodzenia ) . Odnośnie zeznań T. K. sugerujących , że powódka z innymi osobami usuwać miała dokumenty z firmy i to dwukrotnie. Zdarzenia te miały mieć miejsce po godz. 15.00 a więc po godzinach pracy . Fakt przebywania powódki po godzinie 15.00 w firmie uzasadniony był tym , że często powódka pozostawała w pracy po godzinach . Odnośnie sugestii wywożenia dokumentów z firmy przez powódkę , co sugerował świadek T. K. to niezrozumiałe dla Sądu było zachowanie się świadka , który – mając prośbę B. J. , aby baczył na to , co się w firmie dzieje pod nieobecność prezesa – nie wezwał Policji , widząc jego zdaniem podejrzane zdarzenia na terenie firmy . Nie budzi wątpliwości , że między świadkiem a M. R. (k. 196,197) oraz między świadkiem a D. D. i lojalnymi jej pracownikami ( do których powódka należała) istniał konflikt. Trudno więc uznać za wiarygodne zeznania świadka T. K. , który z kolei stanął w konflikcie po stronie ówczesnego prezesa. Na koszty zastępstwa procesowego orzeczone w punkcie 2 wyroku składała się : opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie adwokata ustalone w oparciu o § 6 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 oraz § 12 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( dz. U. z dnia 3.10.2002r. ze zm.) . Wioletta Witkowska – Kowalczyk