IV P 198/19

Powódka M. L. pozwała pracodawcę E. Sp. z o.o. o odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę. W pozwie domagała się zasądzenia odszkodowania, twierdząc, że wypowiedzenie było niezgodne z prawem i zasadami współżycia społecznego, szczególnie że nastąpiło tuż przed okresem ochronnym przedemerytalnym. Sąd Rejonowy w Puławach, po analizie materiału dowodowego, ustalił, że pracodawca podjął uzasadnione decyzje organizacyjne i ekonomiczne, które doprowadziły do likwidacji stanowiska pracy powódki. Decyzja ta została podjęta przez zarząd spółki w ramach autonomii zarządczej, a sąd pracy nie może oceniać zasadności takich działań. Sąd uznał, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę zostało skutecznie złożone powódce w dniu 14 czerwca 2019 r., czyli przed rozpoczęciem okresu ochronnego wynikającego z art. 39 Kodeksu pracy. Powódka, mimo że źle się poczuła po otrzymaniu informacji o wypowiedzeniu, miała możliwość zapoznania się z treścią pisma, a jej późniejsze zachowanie (opuszczenie miejsca pracy) nie uniemożliwiło skutecznego złożenia oświadczenia woli. Sąd podkreślił, że pracodawca nie miał obowiązku uzasadniać w piśmie wypowiadającym konkretnych kryteriów doboru do zwolnienia, zwłaszcza gdy likwidowane stanowisko było jednoosobowe i nieporównywalne z innymi. W związku z tym, sąd oddalił powództwo, uznając wypowiedzenie za zgodne z prawem i nie naruszające zasad współżycia społecznego. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie słuszności (art. 102 kpc), nie obciążając powódki kosztami z uwagi na jej trudną sytuację życiową i przekonanie o zasadności roszczenia.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający