IV P 1952/21

Powódka A. P., zatrudniona przez niemal 29 lat w S. P. w T., wniosła o zasądzenie odprawy rentowej w kwocie 30 240 zł brutto. Roszczenie oparte było na przepisach ustawy o pracownikach samorządowych, zgodnie z którymi pracownikowi przysługuje jednorazowa odprawa w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy. Powódka choruje na miastenię, która zdiagnozowana została w marcu 2018 r., a w maju 2018 r. uzyskała orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. W styczniu 2019 r. pracodawca rozwiązał z nią umowę o pracę, wskazując jako przyczynę likwidację stanowiska pracy. Powódka odwołała się od tej decyzji, a sąd pracy uznał wypowiedzenie za bezskuteczne, zasądzając odszkodowanie. W trakcie okresu wypowiedzenia i po jego zakończeniu stan zdrowia powódki uległ znacznemu pogorszeniu, co skutkowało przyznaniem świadczenia rehabilitacyjnego, a następnie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Pracodawca odmówił wypłaty odprawy, twierdząc, że powódka nie spełniała warunków w dacie rozwiązania stosunku pracy. Sąd, opierając się na orzecznictwie Sądu Najwyższego, uznał, że dla nabycia prawa do odprawy wystarczy związek czasowy lub funkcjonalny między rozwiązaniem stosunku pracy a uzyskaniem renty, nawet jeśli przyczyna wypowiedzenia nie była bezpośrednio związana z przejściem na rentę. Sąd ustalił, że nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę doprowadziło do skorzystania przez powódkę z uprawnień rentowych, co uzasadnia przyznanie odprawy. Zasądzono kwotę 30 240 zł brutto odprawy rentowej oraz koszty sądowe.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający