IV P 195/12

Sygn. akt IV P 195/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku - Sąd Pracy w składzie: Przewodniczący SSR Beata Sokalska Protokolant Paulina Szkutnik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013r. w Kłodzku sprawy z powództwa R. T. przeciwko (...) S.A. (...) " w S. o odprawę pieniężną I. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. (...) w S. na rzecz powoda R. T. kwotę 5.474,16 złotych (pięć tysięcy czterysta siedemdziesiąt cztery złote 16/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2012r.; II. nakazuje stronie pozwanej (...) S.A. (...) " w S. uiścić na rzecz Skarbu Państwa ( Sądu Rejonowego w Kłodzku) kwotę 274,00 złote tytułem opłaty sądowej od ponoszenia, której powód był ustawowo zwolniony. Sygn. akt IVP 195/12 UZASADNIENIE Powód R. T. domagał się w pozwie kwoty 4.500,00 złotych netto. W uzasadnieniu podał, iż został zwolniony przez pozwanego pracodawcę nie ze swojej winy i domaga się należnej odprawy. Strona pozwana (...) S.A. (...) w S. wniosła o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu podali, że umowa z powodem rozwiązała się za dwutygodniowym wypowiedzeniem, zgodnie z klauzulą zawartą w umowie o pracę zawartej na czas określony. Zdaniem pozwanej powód był słabszym pracownikiem, w przeszłości karany za naruszenie dyscypliny pracy. W kwietniu 2012r. pozwana przeniosła produkcję do H. w S. , a powód nie był zainteresowany pracą w nowy miejscu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód R. T. zatrudniony był u strony pozwanej w oparciu o umowę o pracę na czas określony od 01.01.2011r. do 31.12.2015r. jako hutnik szkła. ( dowód: akta osobowe powoda); Umowa zawierała klauzulę o możliwości jej wcześniejszego rozwiązania. ( dowód: akta osobowe powoda); W dniu 12.04.2012r. powód otrzymał decyzję pozwanej o rozwiązaniu z nim umowy o pracę za dwutygodniowym wypowiedzeniem, pozwana nie wskazała przyczyn tej decyzji. ( dowód: akta osobowe powoda); W kwietniu 2012r. (...) S. została zamknięta, z uwagi na brak zamówień głównego kontrahenta z Iranu. ( dowód: zeznania świadka N. M. k. 30 i 30v); Wszyscy pracownicy zatrudnieni w (...) w S. zostali zwolnieni, część z nich została zatrudniona w (...) w S. . Na ogólnym zebraniu pracowników (...) pytano pracowników, kto wyraża chęć podjęcia zatrudnienia w S. . (dowód: zeznania świadka N. M. k. 30 v i powoda k. 37 v, zestawienia k. 27-28 ) Pozwana zatrudniała ponad 20 pracowników. ( dowód: k. 27) Sąd zważył: Niesporne w sprawie jest, że powód zatrudniony był u strony pozwanej w (...) w S. w oparciu o umowę o pracę na czas określony. Poza sporem jest, że w dniu 12.04.2012r. powód otrzymał decyzję o rozwiązaniu tej umowy, zgonie z klauzulą zawartą w umowie. Bezsporne jest, że w kwietniu 2012r. (...) w S. przestała funkcjonować z uwagi na brak zamówień ze strony głównego kontrahenta, a wszyscy pracownicy zostali zwolnieni. Niesporne jest, że powód nie otrzymał na piśmie propozycji pracy w (...) w S. . Poza sporem jest, że na zebraniu w kwietniu 2012r. pracowników poinformowano o możliwości podjęcia pracy w S. . Bezsporne jest, że pozwana zatrudniała ponad 20 pracowników. Sporna pozostaje natomiast okoliczność czy powód skutecznie może się domagać odprawy pieniężnej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jasno wskazuje, że powód ma prawo do odprawy. Powoda łączyła z pozwaną umowa o pracę na czas określony na 4 lata, w związku z tym pozwana rozwiązując z powodem umowę o pracę nie miała obowiązku wskazania przyczyny tej decyzji. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jasno i niezbicie wynika, że wyłączną przyczyną rozwiązania z powodem stosunku pracy były przyczyny ekonomiczne, polegające na braku zamówień od głównego kontrahenta z Iranu, skutkiem czego było całkowite zamknięcie (...) w S. i zwolnienie wszystkich pracowników. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 Ustawy z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika ( Dz. U. 90/03 poz. 844 ze zm.) przepisy art. 5 ust. 3-7 i art. 8 wyżej cytowanej ustawy, stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązania na mocy porozumienia stron, a zwolnienie w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmuje mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1. Przepis art. 8 wyżej cytowanej ustawy, przyznaje prawo do odprawy pracownikom w razie rozwiązania stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zarówno w trybie zbiorowym jak i indywidualnym, przy czym przyczyny niedotyczące pracownika stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jasno i niezbicie wskazuje, że wyłączną przyczyną rozwiązania z powodem stosunku pracy, były przyczyny ekonomiczne ( brak zamówień od głównego kontrahenta) i organizacyjne ( zamknięcie (...) ) tj. niedotyczące pracownika. Nie znalazł potwierdzenia zarzut sformułowany w odpowiedzi na pozew, że " powód był pracownikiem słabym i zdyscyplinowanym" . Jak wynika z zeznań świadka N. M. przyczyną zwolnienia powoda był fakt, że został zamknięty wydział (...) , a powód jak inni pracownicy na zebraniu został poinformowany o możliwości podjęcia pracy w S. ( vide. k. 30-30v). Powód nie otrzymał propozycji pracy na piśmie, jak również nie zastosowano wobec powoda wypowiedzenia zmieniającego, zatem uznać należy, że wyłączną przyczyną były przyczyny niedotyczące pracownika, skutkujące prawem do odprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę. 5.474,16 złotych tytułem odprawy pieniężnej. Wysokość odprawy została wyliczona przez pozwaną i niekwestionowana przez powoda. Wobec czego orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 113 ust.1 u.o.k.s. nałożono na pozwaną obowiązek uiszczenia opłaty sądowej.