IV. P. 149/13

Sygn. akt IV. P. 149/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Suwałkach IV. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Alicja Wiśniewska Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Krysiuk po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. w Suwałkach na rozprawie sprawy z powództwa R. K. przeciwko Poczcie Polskiej S.A. w W. o uchylenie kary nagany I. Powództwo oddala. II. Zasądza od powoda R. K. na rzecz pozwanej Poczty Polskiej S.A. w W. kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Powód R. K. w pozwie przeciwko Poczcie Polskiej S.A. z/s w W. wniósł o uchylenie kary nagany udzielonej mu w dniu 20 sierpnia 2013r. Uzasadniając swoje roszczenie wskazał, iż w dniu 12 sierpnia 2013r. nie był w pracy ponieważ miał uszkodzony samochód na skutek rozbicia misy olejowej. Chciał skorzystać z urlopu na żądanie, w tym celu zadzwonił do kierownika ale jego przełożona nie chciała z nim rozmawiać. W dniu 9 sierpnia 2013r. nie obsłużył całego rejonu ponieważ rozbił misę olejową, został odholowany do A. i o godz. 18 rozliczył się z pobranego materiału. Odnośnie skarg na jego pracę to nie przedstawiono mu zarzutów żadnej konkretnej osoby. Pozwana Poczta Polska S.A. z/s w W. w odpowiedzi na pozew wniosła o jego oddalenie i zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazała, iż podstawą nałożenia na powoda kary nagany był nieprawidłowy sposób wykonywania przez niego czynności służbowych – naruszenie paragrafu 7 ust.2 regulaminu Poczty Polskiej S.A. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż wpłynęły skargi klientów dotyczące sposobu doręczania przesyłek, ponadto odnotowano fakt nie obsłużenia całego rejonu doręczeń w dniu 9 sierpnia 2013r. i odmowę współpracy z innym listonoszem pomimo zorganizowania pomocy do doręczenia przekazów jak również nie zgłoszenie się powoda w pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez podania przyczyny. Sąd ustalił, co następuje: R. K. pozostaje zatrudniony w Poczcie Polskiej S.A. z/s w W. od dnia 17 lipca 2007r. na stanowisku listonosza w Urzędzie Pocztowy (...) (dowód: umowy o pracę k.4, 22, 40 części B akt osobowych powoda). W okresie od 1 sierpnia 2013r. do 30 września 2013r. pracodawca, na mocy porozumienia stron, ustalił mu miejsce wykonywania pracy – obszar placówek pocztowych położonych na terenie gmin: A. , N. , P. , B. , na którym to obszarze pracownik zobowiązał się do świadczenia pracy przy pomocy własnego samochodu prywatnego według zasad używania samochodu do celów służbowych określonych w umowie cywilnoprawnej (dowód: zmiana warunków zatrudnienia k.79 części B akt osobowych powoda). Do podstawowych obowiązków pracowniczych R. K. na stanowisku listonosza należała m.in.: obsługa rejonu doręczeń zgodnie z ustalonym planem obsługi przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa własnego, powierzonej gotówki oraz przesyłek, dokonywanie terminowego doręczenia przesyłek i przekazów zgodnie z harmonogramem obsługi pocztowej obszaru pocztowego oraz uzyskanie obowiązujących wskaźników doręczalności (dowód: zakres czynności k.71 części B akt osobowych powoda). W dniu 9 sierpnia 2013r. R. K. świadczył pracę na powierzonym mu obszarze. Około godz. 15 rozbił misę olejową w samochodzie i nie mógł dalej jechać. Zadzwonił do pracowników Urzędu Pocztowego (...) i poinformował o tym fakcie, jak również poprosił o pomoc w odholowaniu samochodu. Na miejsce zdarzenia udał się jego kolega z pracy celem sholowania samochodu na lawecie. Kontroler w służbie doręczeń A. D. poleciła natomiast innemu listonoszowi, który w tym dniu skończył już swoją pracę – T. S. aby pojechał w teren do R. K. i pomógł mu dokończyć doręczenia albowiem dzień 9 sierpnia był ostatnim dniem doręczenia przekazów emerytalnych i rentowych. Ostatecznie T. S. nie wyruszył w teren albowiem R. K. odmówił pomocy. Stawił się w placówce pocztowej około godz.19 z nie doręczonym materiałem, w tym wieloma niedoręczonymi przekazami emerytalnymi KRUS (dowód: zeznania świadków: Z. S. k.46v, A. D. k.47-47v, J. R. k.47v-48). Dni 10 i 11 sierpnia 2013r. były dla R. K. dniami wolnymi od pracy. W dniu 12 sierpnia zadzwonił on do kontrolera służby doręczeń A. D. informując, iż ma uszkodzony samochód. Rozmowa została nagle przerwana przez A. D. . R. K. nie skontaktował się ponownie ani z A. D. , ani z naczelnikiem UP (...) . W tym dniu nie stawił się w pracy, nie złożył wniosku o urlop wypoczynkowy czy bezpłatny. Wielokrotne próby pracowników urzędu dodzwonienia się do niego, nie powiodły się albowiem powód nie odbierał telefonu (dowód: zeznania świadków: Z. S. k.46v, A. D. k.47-47v, J. R. k.47v-48). W dniu 13 sierpnia 2013r. R. K. w wyjaśnieniach złożonych w obecności naczelnika UP (...) przyznał, iż w dniu 9 sierpnia 2013r. odmówił pomocy innego listonosza ponieważ był zdenerwowany i poszedł do domu. W dniu 12 sierpnia 2013r. nie przyszedł do pracy, mimo że nie otrzymał dnia wolnego ani urlopu, ponieważ zepsuł się mu samochód o czym poinformował telefonicznie kontrolera. Odnosząc się do skarg klientów wskazał, iż czasami trąbi podjeżdżając pod posesję z obawy przed psami, nie wie bowiem gdzie psy są, a gdzie ich nie ma (dowód: protokół przyjęcia ustnych wyjaśnień z dnia 13 sierpnia 2013r. – część B akt osobowych powoda). W dniu 22 sierpnia 2013r. pracodawca udzielił R. K. kary nagany w związku z nieprawidłowym wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych w zakresie prawidłowości doręczania przesyłek, tym samym naruszenia paragrafu 7 ust.2 regulaminu Poczty Polskiej S.A.; nie obsłużeniem w dniu 9 sierpnia 2013r. całego rejonu doręczeń i odmową współpracy, mimo zorganizowania pomocy do doręczenia nie wypłaconych przekazów; nie zgłoszeniem się do pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez podania przyczyny nieobecności, co zostało potraktowane jako nieobecność nieusprawiedliwiona (dowód: zawiadomienie o zastosowanej karze porządkowej k.79a część B akt osobowych powoda). W sprzeciwie od kary nagany R. K. wniósł o jej uchylenie wskazując, iż w dniu 9 sierpnia 2013r. nie miał możliwości kontynuowania pracy albowiem jego samochód uległ awarii. Około godz. 18 stawił się w placówce pocztowej i rozliczył się z przesyłek doręczonych i nie doręczonych. W dniu 12 sierpnia 2013r. zadzwonił do pani kierownik i chciał poprosić o udzielenie urlopu na żądanie ale kierownik bez wysłuchania go odłożyła słuchawkę. Bez sprawnego samochodu nie mógł w tym dniu świadczyć pracy, a urlop był mu potrzebny ze względu na naprawę samochodu (dowód: sprzeciw w części B akt osobowych powoda). Pracodawca, po ponownym wysłuchaniu R. K. , sprzeciw jego odrzucił (dowód: informacja z dnia 3 września 2013r. w części B akt osobowych powoda). Sąd zważył, co następuje: Powództwo R. K. nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 108§1 kodeksu pracy za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować karę upomnienia lub karę nagany. Pracodawca ma swobodę decyzyjną w sprawie nałożenia kary regulaminowej, jednakże art.108 kodeksu pracy wymienia dwie przesłanki odpowiedzialności porządkowej, które musi wyczerpywać zachowanie pracownika – musi to być zachowanie bezprawne i niezgodne z ustalonym porządkiem, regulaminem pracy, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy bądź przepisami przeciwpożarowymi oraz zawinione. Wina jako przesłanka odpowiedzialności porządkowej wyraża się w świadomym – umyślnym lub nieumyślnym - wyborze przez pracownika określonego zachowania, niezgodnego z ustaloną organizacją i porządkiem pracy. Jeśli zastosowanie kary porządkowej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik stosownie do art. 112 kp może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej. Podstawą nałożenia na powoda kary nagany był zarzut naruszenia przez niego §7 ust. 2 regulaminu Poczty Polskiej poprzez niewłaściwe wykonywanie obowiązków, co potwierdziły skargi klientów, a ponadto nie obsłużenia w dniu 9 sierpnia 2013r. całego rejonu doręczeń i odmowy współpracy, mimo zorganizowania pomocy do doręczenia nie wypłaconych przekazów i nie zgłoszenia się do pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez podania przyczyny nieobecności. Pracodawca nakładając na powoda karę nagany dochował prawidłowego trybu jak i toku postępowania określonego przez przepisy prawa pracy - wysłuchał pracownika przed nałożeniem kary, powiadomił pracownika o nałożeniu kary upomnienia, poinformował o nieuwzględnieniu sprzeciwu w terminie wskazany przez ustawę. Podzielić należy również argumentację pracodawcy, iż zachowanie powoda w dniu 9 i 12 sierpnia 2013r. było naruszeniem przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych, tj. dokonywania terminowego doręczenia przesyłek i przekazów zgodnie z harmonogramem obsługi pocztowej obszaru pocztowego. Oceniając zachowanie powoda z dnia 9 sierpnia 2013r., które doprowadziło do nie doręczenia przesyłek pocztowych i przekazów pieniężnych, Sad miął na uwadze okoliczności, w których to nastąpiło, podkreślić jednak należy, co zostało wyartykułowane przez pracodawcę w zawiadomieniu o zastawaniu kary porządkowej, iż to nie awaria samochodu powoda ostatecznie doprowadziła do nie doręczenia przesyłek lecz odmowa współpracy z listonoszem wyznaczonym przez pracodawcę do pomocy. Pracodawca bowiem po powzięciu informacji o awarii samochodu powoda, po pierwsze zapewnił lawetę do odholowania samochodu, a po wtóre pomoc powodowi celem zakończenia procesu doręczeń. Powód pomocy odmówił, mając świadomość, z racji kilkuletniego doświadczenia zawodowego na stanowisku listonosza, iż dzień 9 sierpnia był ostatnim dniem doręczeń przekazów emerytalnych z KRUS. Odmowa współpracy z innym listonoszem doprowadziła do tego, iż wielu emerytów na czas nie otrzymał swoich świadczeń. Pracodawca został natomiast narażony na skargi i pretensje klientów, które jak zeznali świadkowie, pojawiły się już w poniedziałek rano oraz na ewentualny obowiązek zapłaty odsetek w związku z nieterminowym wykonaniem usługi na rzecz KRUS. W toku niniejszego procesu powód żadnego logicznego wytłumaczenia swojego zachowania nie przedstawił, a ujawnione w sprawie okoliczności świadczą o zasadności uznania przez pracodawcę takiego zachowania za naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo powoda w pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. również świadczy o bagatelizowaniu przez niego obowiązków i sposobu usprawiedliwiania nieobecności, co wymagało zdyscyplinowania pracownika poprzez udzielenie kary porządkowej. Poza sporem pozostaje fakt, iż w dniu 12 sierpnia 2013r. powód zadzwonił do swojej przełożonej A. D. i poinformował, iż ma zepsuty samochód, jak również to, że rozmowa została przerwana przez przełożoną przez złożeniem przez powoda jakiegokolwiek wniosku czy też poinformowania, że w tym dniu, w pracy się nie stawi. Pomimo to powód nie ponowił próby skontaktowania się z bezpośrednią przełożoną czy też naczelnikiem urzędu pocztowego. Mało tego nie odbierał również telefonów od pracodawcy, który próbował skontaktować się z nim i wyjaśnić przyczyny nieobecności. Powód nie stawił się w pracy, nie poinformował o takim zamiarze, nie złożył wniosku o urlop wypoczynkowy lub bezpłatny, pozostawiając nie doręczone przesyłki i przekazy pocztowe z dnia 9 sierpnia bez żadnych wyjaśnień. Takie postępowanie powoda spowodowało niewątpliwie dezorganizację pracy w urzędzie albowiem pracodawca nie został uprzedzony o planowanej przez pracownika nieobecności, co uniemożliwiło zorganizowanie doraźnego zastępstwa i doręczenie przesyłek w terminie. Oceniając podstawy udzielenia powodowi kary nagany Sąd nie uwzględnił zarzutów odnośnie niewłaściwego wykonywania przez niego obowiązków pracowniczych w zakresie doręczania przesyłek w związku ze skargami klientów złożonymi w dniu 12 sierpnia 2013r. Pracodawca w zawiadomieniu o zastosowaniu kary nagany nie określił bowiem jakich konkretnie zachowań powoda skargi dotyczyły i kiedy te zachowania miały miejsce. Notatka sporządzona przez pracownika Filii UP w B. znajdująca się w aktach osobowych powoda opisuje jedynie ogólnie zachowania, których miał dopuścić się powód, bez wskazania konkretnych zdarzeń ze wskazaniem miejsca, daty oraz którego klienta dotyczy. Również przesłuchani w sprawie świadkowie nie byli w stanie przytoczyć konkretnych zdarzeń z udziałem powoda, powoływali się na skargi klientów dotyczące podjeżdżania przez powoda pod posesję, trąbienia jak i nie pozostawiania zawiadomień o nadejściu przesyłki. Tak ogólnie sformułowały zarzut zdaniem Sądu nie mógł zostać uwzględniony, niemniej jednak udowodnione naruszenie przez powoda podstawowych obowiązków pracowniczych w dniu 9 sierpnia 2013r. oraz niestawiennictwo w pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez usprawiedliwienia uzasadniały zastosowanie wobec powoda kary nagany. Kara jest tym bardziej zasadna, gdyż powód jest wieloletnim pracownikiem pozwanej, doskonale zna swoje obowiązki i ma świadomość konsekwencji ich zawinionego niedopełnienia. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo jako niezasadne. W przedmiocie kosztów procesu orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z §11 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Ponieważ powód przegrał proces jest zobowiązany pokryć koszty procesu poniesione przez pozwaną.