IV P 143/12

Sygn. akt VPz 42/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Wilga Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński SSO Bartłomiej Treter po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. S. przeciwko K. T. o wynagrodzenie, ekwiwalent za urlop, wydanie świadectwa pracy na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 18 czerwca 2014 roku sygn. akt IV P 143/12 postanawia: - oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem z dnia 13 marca 2013 roku (pkt II) Sąd Rejonowy w Legnicy nakazał pozwanemu, żeby wydał powódce świadectwo pracy potwierdzające okres jej zatrudnienia u pozwanego K. T. , prowadzącego działalność pod nazwą (...) Biuro (...) K. T. z siedzibą w J. , na podstawie umowy o pracę, od dnia 1 marca 2009 roku do dnia 1 stycznia 2010 roku. We wniosku z dnia 3.06.2014 roku pozwany K. T. zwrócił się o dokonanie wykładni wyroku poprzez udzielenie odpowiedzi na pytanie czy w wyroku tym Sąd dokonał ustalenia, że powódkę i pozwanego łączył stosunek pracy w spornym okresie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Legnicy odmówił dokonania wykładni. Wskazał, iż rozstrzygnięcie którego wykładni domaga się pozwany jest jasne i wykładni nie wymaga. We wniesionym zażaleniu skarżący (jak wynika z jego treści) domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i dokonania żądanej wykładni. Wskazywał, iż między stronami sporu, ale także między pozwanym a ZUS powstał spór co do znaczenia punktu II wyroku z dnia 13 czerwca 2013 roku. Rozstrzygnięcie w nim zawarte wymaga wykładni. Taką potrzebę uznał Sąd Rejonowy, który mimo formalnego oddalenia wniosku, w rzeczywistości wykładni takiej dokonał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wykładnia ta narusza jednak przepisy kodeksu pracy i kodeksu cywilnego . Sąd Okręgowy zważył: Zaskarżonym postanowieniem odmówiono wykładni orzeczenia zawartego w punkcie II wyroku z dnia 13 marca 2013 roku. Zgodnie z art. 394 §1 pkt 8 zaskarżeniu zażaleniem podlega postanowienie Sądu I instancji odmawiające dokonania wykładni orzeczenia. Sąd II instancji w przypadku rozpoznania zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie obowiązany jest zatem zdecydować czy dokonanie wykładni orzeczenia jest konieczne dla prawidłowego jego zrozumienia i wykonania. Konieczność wykładni zachodzi wówczas gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia jak i jego uzasadnienia. Takie wątpliwości w sprawie nie zachodzą. Treść II punktu wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 13 marca 2013 roku jest jasna i precyzyjna. Wyrokiem tym nałożono na pozwanego obowiązek wydania świadectwa pracy potwierdzającego zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w określonym w nim przedziale czasowym. Sformułowania wyroku pozwalają na jego właściwe zrozumienie i interpretację. Podnoszone przez skarżącego wątpliwości nie są rezultatem niezrozumienia treści tego wyroku, a jedynie braku aprobaty dla niej. Znalazło to odzwierciedlenie w uzasadnieniu zażalenia, w którym skarżący polemizuje ze stanowiskiem Sądu Rejonowego zajętym na okoliczność przyczyn braku wątpliwości co do treści wyroku. Wniosek o dokonanie wykładni nie może zmierzać do nowej oceny sprawy pod względem prawnym i faktycznym, a w konsekwencji do zmiany merytorycznej samego rozstrzygnięcia oraz jego motywów. Twierdzeniami swoimi skarżący natomiast w istocie zmierza do nowej oceny sprawy pod względem prawnym i faktycznym, a w konsekwencji do merytorycznej zmiany tego rozstrzygnięcia. Tymczasem rozstrzygnięcie to jest prawomocne i w drodze wykładni jakiejkolwiek zmianie nie może podlegać. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 397 §2 w zw. z art. 385 kpc wniesione zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu.