IV P 134/14

Sygn. akt VPa 147/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2014 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie następującym: Przewodniczący – SSO Jacek Wilga (spr.) Sędziowie: SSO Andrzej Marek SSR del. Halina Michalkiewicz - Zawada Protokolant: Ewa Sawiak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 roku w Legnicy na rozprawie sprawy z powództwa P. K. przeciwko Przedsiębiorstwu (...) Spółka Akcyjna w L. o sprostowanie protokołu powypadkowego na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Lubinie z dnia 20 sierpnia 2014 roku sygn. akt IV P 134/14 I. oddala apelację, II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Lubinie m.in. sprostował Protokół Nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy z dnia 8 kwietnia 2014r. jakiemu powód P. K. uległ 26.03.2014r. stanowiąc, że w punkcie 5 Protokołu należy wpisać, że przyczyną wypadku przy pracy było potknięcie się powoda i że nie stwierdza się, że przyczyną wypadku było naruszenie przez poszkodowanego pracownika umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy lub innych przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia. W uzasadnieniu stwierdził, iż strona pozwana niezasadnie kwestionowała fakt pracy powoda w rękawicach ochronnych. Wskazał iż zeznania świadka G. S. nie mogły same podważyć twierdzeń powoda, które dodatkowo znajdowały dodatkowe pośrednie potwierdzenie w zeznaniach pozostałych świadków tj. S. S. , S. L. , M. M. . Sąd I instancji ocenił, iż sam fakt zabrudzenia prawej ręki powoda nie stanowił dostatecznego dowodu na brak rękawic ochronnych w chwili zdarzenia. Do zdarzenia doszło ok. 2,5 godziny po rozpoczęciu przez powoda pracy, a zatem mógł on ubrudzić ręce w innych okolicznościach związanych z pracą pod ziemią, tj. podczas przebierania się w ubrudzoną odzież roboczą, podczas transportu pod ziemią, wkładając, zdejmując rękawice, które mogły być od środka ubrudzone. W okolicznościach przedmiotowej sprawy za przyczynę wypadku, jakiemu uległ powód, należy uznać potknięcie się powoda. Gdyby powód się nie potknął, do wypadku by nie doszło. Z uwagi na trudne warunki panujące w miejscu zdarzenia, tj. słabą widoczność, nierówne, pełne urobku podłoże, nie sposób przyjąć, że było ono wynikiem braku dostatecznej koncentracji powoda. Z powyższych przyczyn, Sąd żądania powoda sprostowania protokołu powypadkowego w pkt 5 (sformułowane ostatecznie na rozprawie w dniu 11.06.2014r.- k. 82) uwzględnił w całości. Na marginesie dodał, że nawet przyjmując ustalenie odmienne od dokonanego w niniejszym postępowaniu przez Sąd, a mianowicie, że powód rękawic nie miał na sobie w chwili zdarzenia i tak nie można by przyjąć, że brak rękawic był wyłączną przyczyną wypadku. Przy takim ustaleniu należałoby uznać, że ta okoliczność stanowi ewentualną współprzyczynę wypadku obok innej, a mianowicie niezawinionego „potknięcia się powoda”. Wyrok powyższy zaskarżyła apelacją strona pozwana, która zarzuciła: 1. sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu, że powód w dniu zdarzenia miał założone rękawice ochronne, podczas gdy nie wynika to wprost z dowodów zgromadzonych w sprawie, 2. naruszenie zasady swobodnej oceny dowodu (art. 233 § 1), polegające na bezpodstawnym daniu wiary zeznaniom powoda, że w dniu zdarzenia miał założone rękawice ochronne z powołaniem się na pośrednie dowody z zeznań świadków, którzy, wbrew ocenie Sądu, nie zeznawali na okoliczność czy powód miał założone rękawice ochronne, a jedynie na okoliczność panujących pod ziemią warunków pracy oraz czy rękawice w sposób wystarczający chronią pracowników przed doznaniem urazu, 3. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 286 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. i z art. 233 § 1 k.p.c. przez jego niezastosowanie i oddalenie wniosku strony pozwanej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, a tym samym niewyjaśnienie w sposób obiektywny, niebudzący wątpliwości czy powód mając założone rękawice ochronne uniknąłby przecięcia palca V prawej ręki w okolicznościach w jakich doszło do zdarzenia w dniu 26 marca 2014 roku. Stawiając powyższe zarzuty strona pozwana domagała się zmiany wyroku poprzez oddalenie powództwa w części dotyczącej sprostowania protokołu ustalenia okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy, któremu uległ powód i stosownego orzeczenia o kosztach postępowania Sąd Okręgowy zważył: Powód kwestionował zapis zawarty w pkt 5 protokołu ustalenia okoliczności przyczyn wypadku przy pracy stwierdzający, iż wyłączną przyczyną wypadku było naruszenie przez poszkodowanego pracownika przepisów dotyczących życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa polegające na braku stosowania rękawic ochronnych. W stanie faktycznym sprawy niespornym pozostało ustalenie, iż wypadek któremu uległ powód polegał na jego upadku na skutek potknięcia się w wyniku którego doszło do zranienia prawej dłoni. Sporny pozostawał fakt czy powód używał rękawic ochronnych w chwili zdarzenia. Apelacja kwestionowała pozytywne ustalenie w tym przedmiocie wywodząc, iż użycie przez powoda rękawic ochronnych uchroniłaby go przed urazem, a tym samym do wypadku, dla zaistnienia którego koniecznym jest jego zaistnienie, by nie doszło. Stanowisko strony pozwanej opierało się zatem na założeniu, iż brak rękawic ochronnych stanowił wyłączną przyczynę wypadku. Pogląd powyższy nie zasługuje na aprobatę. Do wypadku nie doszłoby również gdyby powód się nie potknął. Potknięcie powoda prawidłowo ocenione zostało przez Sąd pierwszej instancji jako jego współprzyczyna. Podniesione w tym zakresie argumenty Sąd II instancji podziela. Nie ma potrzeby ich powtarzania. Apelacja również ich nie kwestionowała. Istnienie innych niż brak rękawic przyczyn wypadku czyniło zbędnym rozstrzyganie o zasadności zarzutów apelacji zmierzającej do zakwestionowania ustaleń Sądu Rejonowego co do pracy powoda z użyciem rękawic ochronnych i ustalenia, iż z rękawic takich powód nie korzystał. Niezależnie bowiem od tego jak było w rzeczywistości istnienie innej przyczyny nie pozwalało na stwierdzenie w protokole ustalenia okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy, iż brak rękawic stanowił wyłączną przyczynę wypadku. Pogląd powyższy pozostaje w zgodzie ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 grudnia 2013 roku wydanym w sprawie II UK 169/13, w którym stwierdzono, iż występowanie jakiejkolwiek współprzyczyny wypadku uniemożliwia stosowanie konstrukcji utraty prawa do świadczeń w myśl art. 21 ust. 1 ustawy z 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, albowiem z tego punktu widzenia nie ma znaczenia ani to, która z przyczyn wypadku miała większy ciężar gatunkowy, ani to, w jakim ewentualnie zakresie ubezpieczony przyczynił się do zdarzenia. Istotne jest jedynie, że istniały także inne przyczyny wypadku, niż ewentualne zawinienie ubezpieczonego. Mając powyższe na uwadze uznał Sąd Okręgowy, iż podniesione w apelacji zarzuty nawet w sytuacji ich uwzględnienia w całości nie mogły doprowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku. Tym samym apelacja jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 kpc .