IV P 134/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od zarządcy masy sanacyjnej na rzecz pracownicy zaległe wynagrodzenie za pracę, uznając roszczenie za zasadne mimo postępowania restrukturyzacyjnego pracodawcy.
Powódka dochodziła od zarządcy masy sanacyjnej pracodawcy zapłaty zaległego wynagrodzenia za pracę. Pozwany zarządca wnosił o oddalenie powództwa, wskazując na przedwczesność roszczenia i trudną sytuację finansową spółki. Sąd ustalił, że pracodawca miał obowiązek terminowej wypłaty wynagrodzenia i zasądził od zarządcy na rzecz powódki kwotę 631,58 zł, nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
Powódka E. D. pozwała zarządcę masy sanacyjnej spółki (...) Sp. z o.o. w restrukturyzacji o zapłatę wynagrodzenia za kwiecień 2017 roku. Początkowo żądała 750,00 zł, jednak po odpowiedzi pozwanego, który nie kwestionował zasadności roszczenia do kwoty 631,58 zł brutto, powódka sprecyzowała swoje żądanie do tej kwoty. Pozwany zarządca argumentował, że roszczenie jest przedwczesne, ponieważ środki na uregulowanie zobowiązań miały być pozyskane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych po ogłoszeniu upadłości. Sąd Rejonowy w Grudziądzu uznał jednak, że pracodawca ma bezwzględny obowiązek terminowej wypłaty wynagrodzenia, a brak wypłaty rodzi negatywne skutki prawne. Sąd ustalił, że powódka pracowała od lutego 2016 do kwietnia 2017 roku i nie otrzymała wynagrodzenia za ostatni miesiąc pracy. Postępowanie sanacyjne zostało umorzone w kwietniu 2017 roku. Sąd zasądził od pozwanego zarządcy na rzecz powódki kwotę 631,58 zł wraz z odsetkami, uznając roszczenie za zasadne i nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie jednomiesięcznego wynagrodzenia, biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową spółki.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, roszczenie o wynagrodzenie za pracę nie jest przedwczesne, gdyż pracodawca ma bezwzględny obowiązek terminowej wypłaty wynagrodzenia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że wypłata wynagrodzenia jest podstawowym i bezwzględnym obowiązkiem pracodawcy, a jego niewykonanie w terminie rodzi określone skutki prawne. Brak jest podstaw prawnych do żądania od pracownika wezwania do dobrowolnego spełnienia świadczenia lub mediacji w tej kwestii.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie wynagrodzenia
Strona wygrywająca
E. D.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. D. | osoba_fizyczna | powódka |
| (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. - zarządca masy sanacyjnej (...) sp. z o.o. w restrukturyzacji w D. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p. art. 94 § pkt 5
Kodeks pracy
Pracodawca jest obowiązany terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie.
k.p. art. 85 § § 2
Kodeks pracy
Wynagrodzenie za pracę płatne raz w miesiącu wypłaca się z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
k.p.c. art. 477 § ze zn. 2 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd nadał wyrokowi w pkt. 1. rygor natychmiastowej wykonalności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek pracodawcy terminowej wypłaty wynagrodzenia. Wynagrodzenie za pracę jest świadczeniem bezwzględnym. Brak podstaw do żądania od pracownika wezwania do dobrowolnego spełnienia świadczenia lub mediacji.
Odrzucone argumenty
Roszczenie jest przedwczesne z uwagi na postępowanie restrukturyzacyjne. Środki na uregulowanie zobowiązań będą pozyskane z FGŚP po ogłoszeniu upadłości. Powódka nie wezwała pozwanego do dobrowolnego spełnienia świadczenia.
Godne uwagi sformułowania
Wypłata wynagrodzenia jest bezwzględnym obowiązkiem pracodawcy i nie wypłacenie w terminie wynagrodzenia bez względu na przyczyny rodzi dla pracodawcy określone ujemne skutki prawne. Nie ma żadnych podstaw prawnych do występowania przez pracownika do dobrowolnego spełnienia świadczenia lub przeprowadzenia mediacji.
Skład orzekający
Lucyna Gurbin
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku terminowej wypłaty wynagrodzenia przez pracodawcę, nawet w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji zarządcy masy sanacyjnej i specyfiki postępowania restrukturyzacyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów Kodeksu pracy dotyczących wynagrodzenia w trudnej sytuacji finansowej pracodawcy i podczas postępowania restrukturyzacyjnego, co jest istotne dla prawników pracy i pracowników.
“Zaległe wynagrodzenie mimo restrukturyzacji? Sąd wyjaśnia obowiązki pracodawcy.”
Dane finansowe
WPS: 750 PLN
wynagrodzenie: 631,58 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV P 134/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy w składzie: Przewodniczący: SSR Lucyna Gurbin Protokolant: stażysta Dominika Flader po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2017 roku sprawy z powództwa E. D. przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. - zarządcy masy sanacyjnej (...) sp. z o.o. w restrukturyzacji w D. o wynagrodzenie O R Z E K Ł: 1. Zasądzić od pozwanego na rzecz powódki E. D. kwotę 631,58 zł (sześćset trzydzieści jeden złotych 58/100) tytułem wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2016r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1.05.2017r. do dnia zapłaty. 2. Opłatą od pozwu, od uiszczenia której powódka była zwolniona, obciążyć Skarb Państwa. 3. Nadać wyrokowi w pkt. 1. rygor natychmiastowej wykonalności. UZASADNIENIE Powódka E. D. wniosła pozew przeciwko (...) Sp. z o.o. w restrukturyzacji w W. o zapłatę wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2017 rok w wysokości 750,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 maja 2017 roku. W uzasadnieniu powódka wskazała, że miała zawartą umowę o pracę i nie otrzymała wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2017 rok. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powódki kosztami postępowania wyjaśniając, że 3 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy dla Miasta W. otworzył wobec (...) Sp. z o.o. postępowanie sanacyjne wyznaczając zarządcę w osobie (...) Sp. z o.o. w P. . Jednocześnie pozwany wskazał, że legitymację czynną do działania w niniejszej sprawie posiada Spółka (...) Sp. z o.o. w P. . Ponadto podnosił, że (...) sp. z o.o. jest w krytycznej sytuacji finansowej i środki na uregulowanie zobowiązań z tytułu stosunków pracy zostaną pozyskane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, co może nastąpić dopiero po ogłoszeniu upadłości. Dla pozwanego roszczenie powódki jest przedwczesne. Powódka nie wzywała pozwanego do dobrowolnego spełnienia świadczenia. Pozwany nie kwestionował co do zasady roszczenia o zapłatę wynagrodzenia do kwoty 631,58 zł brutto. Merytorycznie pozwany kwestionował roszczenie powódki do kwoty 118,42 zł. W tym zakresie pozwany wyjaśniał, że powódka świadczyła pracę od 1 do 10 kwietnia i w tym czasie przypadało 6 dni roboczych. W przeliczeniu na jeden dzień roboczy oraz liczbę dni przepracowanych przy podstawie wynagrodzenia w kwocie 2.000 zł, wynagrodzenie powódki wyniosło 631,58 zł. Ponadto pozwany wnosił o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Pozwany wskazywał na krytyczną sytuację finansową spółki, która nie pozwala na regulację należności. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Powódka pracowała w (...) sp. z o.o. w restrukturyzacji w sklepie w G. przy ul. (...) , w okresie od 11 lutego 2016 roku do dnia 10 kwietnia 2017 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy jako sprzedawca. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy dla Miasta W. w W. otworzył postępowanie sanacyjne i wyznaczył zarządcę w osobie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. . Postępowanie sanacyjne zostało umorzone postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2017 roku. Powódce nie wypłacono wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2017 rok. Sąd zważył, co następuje: Na rozprawie w dniu 27 czerwca 2017 roku powódka sprecyzowała stronę pozwaną pozywając zarządcę masy sanacyjnej (...) Sp. z o.o. w restrukturyzacji w D. i ograniczając swoje żądanie, przyjmując za zasadne wyliczenia dokonane przez pozwanego w odpowiedzi na pozew. Zasadniczo między stronami nie było sporu. Okolicznością bezsporną był fakt nie wypłacenia powódce wynagrodzenia za miesiąc kwiecień 2017 rok. W ocenie Sądu twierdzenie podniesione przez pozwanego, że powódka miała obowiązek wezwać pracodawcę do dobrowolnego spełniania świadczenia jest całkowicie bezzasadne. Wypłata wynagrodzenia jest bezwzględnym obowiązkiem pracodawcy i nie wypłacenie w terminie wynagrodzenia bez względu na przyczyny rodzi dla pracodawcy określone ujemne skutki prawne (np. możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika). Pracodawca ma obowiązek wypłacić wynagrodzenie pracownikowi w ustalonym umową o pracę terminie. Zgodnie z umową o pracę, wypłata wynagrodzenia następuje w terminie określonym w Regulaminie Wynagradzania określonym przez pracodawcę. Nie ma żadnych podstaw prawnych do występowania przez pracownika do dobrowolnego spełnienia świadczenia lub przeprowadzenia mediacji. Art. 94 pkt 5 k.p. stanowi, że pracodawca jest obowiązany terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie. Ponadto art. 85 § 2 k.p. ustalił, iż wynagrodzenie za prace płatne raz w miesiącu wypłaca się z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego. Dlatego Sąd uznał za zasadne roszczenie powódki w całości, przy uwzględnieniu korekty dokonanej przez pozwanego i uznanej przez powódkę. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku. Ponadto Sąd uwzględnił wniosek pozwanego o zastosowanie art. 102 kpc uznając, że podniesione w orzeczeniach przez Sąd Rejonowy dla Miasta W. w W. Wydział Gospodarczy dla Spraw Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych o krytycznej sytuacji finansowej pozwanego (...) Sp. z o.o. w W. są wiarygodne. Na mocy art. 477 ze zn. 2 § 1 kpc Sąd nadał wyrokowi do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia rygor natychmiastowej wykonalności.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI