IV P 121/22

Sygnatura akt IV P 121/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 30 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w osobie Sędzi Magdaleny Piątkowskiej Protokolant : Dawid Tomczyk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2023 r. na rozprawie sprawy z powództwa J. R. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w K. o sprostowanie świadectwa pracy I. prostuje świadectwo pracy wydane przez (...) S.A. z siedzibą w K. w dniu 1 czerwca 2022 r. poprzez usunięcie z punktu 6 podpunkt 1 świadectwa pracy zapisu o treści : (w tym jeden dzień urlopu na żądanie na podstawie art. 167 2). II. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w K. na rzecz powódki J. R. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Powódka J. R. wniosła pozew o sprostowanie świadectwa pracy wydanego przez stronę pozwaną (...) SA w K. dnia 1 czerwca 2022r. -w punkcie 6 ust.1 poprzez usuniecie zapisu o treści: „ ( w tym 1 dzień urlopu na żądanie na podstawie art. 167 2 )” oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż podpis widniejący pod wnioskiem o urlop na żądanie za dzień 25 maja 202r. nie został złożony przez powódkę. Powódka wskazała, że poinformowała przełożoną, iż będzie przebywać na urlopie wypoczynkowym od dnia 25 maja 2022r., aby wykorzystać go przed zakończeniem stosunku pracy, który przypadał na dzień 31 maja 2022r. Z urlopu powódka korzystała od 25-31 maja 2022r. Podniosła, iż złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 270§1 kk wobec złożenia podpisu pod wnioskiem przez inną osobę. Strona pozwana (...) SA z/s w K. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Podniesiono, iż powódka sama w pozwie wskazała, iż w dniu 24 maja 2022r. poinformowała, że od dnia 25 maja 2022r. przebywać będzie na urlopie wypoczynkowym. Podniesiono, że powódka nie uzgodniła z przełożonymi swojej nieobecności w pracy w dniu 25 maja powodując dezorganizację pracy zespołu. W replice na odpowiedź na pozew powódka wskazała, iż zgłaszała przełożonej, że przed zakończeniem umowy o pracę będzie chciała wykorzystać urlop wypoczynkowy ; nigdy nie było mowy, że pierwszy z tych dni będzie urlopem na żądanie. Zapis w tym zakresie w świadectwie pracy powstał w oparciu o wniosek, którego powódka nie podpisała. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka zatrudniona była u strony pozwanej na podstawie umowy na czas określony na stanowisku sprzedawca – kasjer do dnia 31.05.2022r./bezsporne/ U strony pozwanej wniosek o urlop zgłaszało się osobiście lub dzwoniąc lub wysyłając sms do przełożonego. Możliwe było uzyskanie „zwykłego ” urlopu nawet jeśli wniosek składany był w dniu jego rozpoczęcia. Jeśli kierownik ustalił zastępstwo za wnioskującego o urlop pracownika, nie informował o tym pracodawcy, jeśli nie- informowany był kierownik regionalny. Urlop na żądanie , jak i zwykły urlop, zaznaczany był w programie X. . W programie tym można było zmieniać dokonane zapisy do końca miesiąca, w którym powstał zapis. W okresie zatrudnienia powódki kierownikiem marketu była A. S. (1) , którą w spornym okresie zastępowała D. M. . Dowód: zeznania A. S. (1) e-protokół k.81 zeznania świadka A. S. (2) e-protokół k.81 W związku z faktem, iż umowa powódki kończyła się dnia 31 maja 2022r., a powódka nie zamierzała jej przedłużać, zgłosiła zastępcy kierownika D. M. w dniu 23 maja 2022r. chęć wykorzystania urlopu wypoczynkowego i poprosiła o ustalenie wymiaru tego urlopu. Zaznaczyła, że jeśli urlopu wystarczy do końca umowy to już 25 maja 2022r. nie przyjdzie do pracy( dzień 24.05.2022r. miał być dla powódki dniem wolnym od pracy). W dniu 23 maja 2022r. zastępca nie ustaliła tego wymiaru, wobec czego powódka, już z domu, zadzwoniła w dniu 24.05 i przypomniała swoją prośbę. Zastępca oddzwoniła do powódki podając wymiar urlopu. Powódka wyraziła wówczas wolę wykorzystania urlopu w całości od dnia 25.05 do końca umowy. D. M. wyraziła zgodę. W dniu 25.05.2022r. nie było problemów zastąpienia powódki innym pracownikiem w pracy, nie było przeszkód w udzieleniu powódce „zwykłego urlopu”. Gdyby zastępca kierownika nie zgodziła się na urlop powódki, powódka dnia 25 maja przyszłaby do pracy i pracowała. Dowód: zeznania świadka D. M. e-protokół k.81 zeznania powódki e-protokół k.81 urlop powódki został odnotowany w systemie X. , przy czym pierwszy dzień, tj. 25.05.2022r. jako urlop na żądanie. D. M. wraz z A. S. (2) ( której wiedza na temat rozmów świadka M. z powódką w dniach 23-24.05. pochodziła od świadka M. ) uznały, iż pierwszy dzień urlopu powódki potraktowany zostanie jako urlop na żądanie. Taki charakter nadały woli powódki samowolnie, przygotowały wniosek o urlop na żądanie za dzień 25 maja 2022r. wydrukowały i A. S. (2) podpisała nazwiskiem powódki. Dowód: zeznania świadka D. M. e-protokół k.81 zeznania świadka A. S. (2) e-protokół k. 81 akta sprawy karnej (...) – w załączeniu Umowa rozwiązała się z upływem czasu, na który została zawarta. Pozwany wydał powódce świadectwo pracy. W punkcie 6 ppkt.1 pracodawca wskazał, iż powódka wykorzystała urlop wypoczynkowy 7 dni za rok 2022 tj. 56 godz. „ ( w tym 1 dzień urlopu na żądanie na podstawie art. 167 2 )” Dowód: świadectwo pracy k. 14-15 Po otrzymaniu świadectwa pracy powódka udała się do siedziby pracodawcy wyjaśnić zapis ze spornego punktu. Była przekonana, że zapis dotyczy dnia 5 maja , kiedy zgłosiła urlop na żądanie z powodu choroby uzyskując następnie na ten dzień zwolnienie lekarskie. Kadrowa okazała jej wówczas wniosek o urlop na żądanie za dzień 25.05.22r. Powódka oświadczyła, iż nie podpisywała tego wniosku, wobec czego kadrowa odesłała ją do sklepu macierzystego celem wyjaśnienia. Kiedy powódka zadzwoniła do D. M. opisując sytuację ta wskazała, iż było to omyłką. Powódka zażądała, aby sytuacja została wyjaśniona w kadrach, by powódka mogła uzyskać świadectwo pracy z usuniętym nieprawdziwym zapisem. Następnie w rozmowie z kadrową dowiedziała się, że jedna z pracownic przyznała się do złożenia podpisu i poprosiła, aby powódka podjechała do sklepu macierzystego złożyć drugi wniosek już bez urlopu na żądanie w dniu 25.05.2023r. celem wydania świadectwa pracy zgodnie z żądaniem powódki. Powódka pojechała. Obecna była A. S. (2) , która nie umiała poradzić sobie z systemem w zakresie zmiany dokonanych tam zapisów, wobec czego przyjechała D. M. . Wytworzyła się pomiędzy powódką a pracownicami wroga atmosfera, z powodu której powódka opuściła sklep nie podpisując wniosku o urlop wypoczynkowy „ zwykły” także na dzień 25.05.2022r. Dowód: zeznania powódki e-protokół k.81 W ustawowym terminie powódka złożyła wniosek do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy poprzez usuniecie zapisu „ ( w tym 1 dzień urlopu na żądanie na podstawie art. 167 2 )” albowiem powódka w okresie zatrudnienia nie korzystała z urlopu na żądanie. Strona pozwana odmówiła uwzględnienia wniosku dołączając kopię wniosku urlopowego o urlop na żądanie za dzień 25.05.2022r. Po zapoznaniu się z ww. załącznikiem do odmowy powódka złożyła do Prokuratury (...) zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Wskazano w piśmie, iż widniejący na wniosku podpis nie należy do powódki. Dowód: pismo do pracodawcy z dnia 13.06.2022r. odpowiedź pracodawcy z załącznikiem k. 17-18 pismo powódki do Prokuratury z załącznikiem k. 19-22 W ustaleniu stanu faktycznego sąd oparł się na dokumentach pochodzących z łączącego strony stosunku pracy, a to umowie o pracę na czas określony i świadectwie pracy. Ponadto podstawową kwestią było zbadanie wniosku urlopowego, który pracodawca dołączył do pisma odmawiającego sprostowania świadectwa pracy -jako podstawy tejże odmowy a wcześniej jako podstawy zapisu w pkt.6 ppkt.1 świadectwa pracy. Ustaleń, iż podpis nie został złożony przez powódkę dokonano w oparciu o dołączone akta karne i zeznania świadków. Ustalenie, iż powódka nie złożyła podpisu pod wnioskiem sprawiło, iż sąd dał wiarę zeznaniom powódki nie tylko w tym zakresie, ale w całości. Zeznania te były logiczne, spontaniczne i w korelacji z zeznaniami innych świadków, w tym D. M. i A. S. (2) pozwoliły na przyjęcie, iż powódka nie składała wniosku o urlop na żądanie, a wobec praktyki panującej u pracodawcy mogła uzyskać „zwykły ” urlop. Uznanie ( z niewiadomych przyczyn tylko jednego dnia za urlop na żądanie ) było dowolną interpretacją rozmowy pomiędzy powódką a D. M. w sprawie urlopu. Zeznania tego świadka nie podważyły zasadniczo zeznań powódki albowiem świadek wskazywał na niepamięć szczegółów, o których zeznała powódka , zaś generalnie potwierdził rozmowy o urlopie, ustalanie wymiaru tego urlopu, który powódka zamierzała wykorzystać i zakwalifikowanie wniosku oraz jego wydrukowanie jako urlop na żądanie. Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Powództwo podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art. 97 § 2 1 kp p racownik może w ciągu 14 dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy. W razie nieuwzględnienia wniosku pracownikowi przysługuje, w ciągu 14 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, prawo wystąpienia z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy. W przypadku niezawiadomienia przez pracodawcę o odmowie sprostowania świadectwa pracy, żądanie sprostowania świadectwa pracy wnosi się do sądu pracy. W niniejszej sprawie sporny zapis w świadectwie pracy pracodawca oparł o wniosek o udzielenie urlopu na żądanie w dniu 25 maja 2022r. Gdy powódka zwróciła się o sprostowanie świadectwa pracy poprzez usuniecie spornego zapisu pracodawca odmówił powołując się i załączając ten właśnie wniosek. A zatem skoro w toku postępowania karnego, a i na skutek zeznań świadków w tym postępowaniu ustalono, iż to nie powódka sporządziła i podpisała wniosek o urlop na żądanie, a nadto nie miała wiedzy, iż taki charakter nadano jednemu z dni jej urlopu, o co nie wnosiła, nie było uzasadnienia dla utrzymania spornego zapisu w wydanym powódce świadectwie pracy. Dlatego też orzeczono jak w punkcie I wyroku. Na podstawie art. 98 § 1 kpc Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej wynikającej z § 9 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w sprawach z zakresu prawa pracy o inne ( niż wymienione w pkt.1 )roszczenia niemajątkowe - 120 zł.