IV P 121/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od pracodawcy na rzecz pracownicy ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w kwocie 1410 zł brutto, uznając, że pracownicy przysługiwało 26 dni urlopu rocznie z uwagi na staż pracy.
Powódka dochodziła zapłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Pracodawca twierdził, że urlop został wykorzystany w całości. Sąd ustalił, że pracownicy przysługiwało 26 dni urlopu rocznie z uwagi na staż pracy, wliczając okres urlopu wychowawczego i ukończenie szkoły zawodowej. W związku z tym pracodawca zaniżył wymiar urlopu i nie udzielił go w należnej części. Sąd zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.
Powódka H. G. pozwała pracodawcę, L. T. S. w Ś., domagając się zapłaty 1410 zł brutto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Pracodawca wniósł o oddalenie powództwa, twierdząc, że powódka wykorzystała urlop w całości. Sąd ustalił, że powódka była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Kluczowy spór dotyczył wymiaru urlopu wypoczynkowego. Powódka argumentowała, że z uwagi na staż pracy (ponad 10 lat, wliczając okres urlopu wychowawczego i naukę w szkole zawodowej) przysługiwało jej 26 dni urlopu rocznie zgodnie z art. 154 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy. Pracodawca natomiast przyznawał jej jedynie 20 dni urlopu w latach poprzedzających rok 2015. Sąd uznał argumentację powódki za zasadną, stwierdzając, że za lata 2012-2014 zaniżono jej wymiar urlopu. W konsekwencji, powódka nabyła prawo do 101 dni urlopu, z czego wykorzystała 85 dni. Sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając kwotę 1410 zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami oraz obciążając pozwanego kosztami procesu i kosztami sądowymi. Wyrokowi w części zasądzającej ekwiwalent nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Pracownikowi przysługuje 26 dni urlopu wypoczynkowego rocznie, jeśli jest zatrudniony co najmniej 10 lat, przy czym do okresu zatrudnienia wlicza się okres urlopu wychowawczego oraz czas nauki w średniej szkole zawodowej (nie więcej niż 5 lat).
Uzasadnienie
Sąd oparł się na przepisach Kodeksu pracy (art. 154 § 1 pkt 2, art. 155 § 1 pkt 2, art. 186 5 kp), które nakazują wliczanie do stażu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, okresu poprzedniego zatrudnienia, okresu urlopu wychowawczego oraz czasu nauki w szkole zawodowej. W przypadku powódki łączny staż pracy przekroczył 10 lat, co skutkowało przyznaniem 26 dni urlopu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie ekwiwalentu za urlop
Strona wygrywająca
H. G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. G. | osoba_fizyczna | powódka |
| (...) T. S. | spółka | pozwana |
Przepisy (7)
Główne
k.p. art. 154 § § 1 pkt 2
Kodeks pracy
Wymiar urlopu wynosi 26 dni, jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.
k.p. art. 155 § § 1 pkt 2
Kodeks pracy
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia średniej szkoły zawodowej przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat.
k.p. art. 186 § 5
Kodeks pracy
Do okresu zatrudnienia, na mocy którego pracownik nabywa prawo do urlopu, zalicza się także okres urlopu wychowawczego.
Pomocnicze
k.p. art. 171 § § 1
Kodeks pracy
Pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Zasądzenie kosztów procesu od strony przegrywającej.
k.p.c. art. 477 § 2 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności wyrokowi w sprawach o roszczenia ze stosunku pracy.
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych art. 113
Obciążenie strony pozwanej kosztami sądowymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownikowi przysługuje 26 dni urlopu wypoczynkowego rocznie z uwagi na staż pracy przekraczający 10 lat. Do stażu pracy wlicza się okres urlopu wychowawczego oraz czas nauki w szkole zawodowej. Pracodawca zaniżył wymiar urlopu wypoczynkowego pracownicy.
Odrzucone argumenty
Pracownica wykorzystała urlop wypoczynkowy w całości.
Godne uwagi sformułowania
Spór zasadzał się nie na okolicznościach stanu faktycznego, a na wysokości wymiaru urlopu wypoczynkowego przysługującego powódce. Przyjąć zatem należy, iż w dacie zatrudnienia u strony pozwanej powódka miała staż pracy oraz okres zaliczany do stażu pracy w wymiarze ponad 10 lat.
Skład orzekający
Magdalena Piątkowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wymiaru urlopu wypoczynkowego w przypadku pracowników z ukończoną szkołą zawodową i okresem urlopu wychowawczego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika z określonym stażem i wykształceniem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego prawa pracowniczego, jakim jest urlop wypoczynkowy, i wyjaśnia zasady jego wymiaru w kontekście stażu pracy i wcześniejszej edukacji.
“Czy Twój staż pracy i wykształcenie wpływają na wymiar urlopu? Sąd wyjaśnia!”
Dane finansowe
WPS: 1410 PLN
ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy: 1410 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV P 121/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant: Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2016 roku w Ś. sprawy z powództwa H. G. przeciwko (...) T. S. w Ś. o ekwiwalent za urlop I zasądza od strony pozwanej (...) T. S. w Ś. na rzecz powódki H. G. kwotę 1.410 zł brutto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 24.02.2016r. do dnia zapłaty II zasądza od strony pozwanej (...) T. S. w Ś. na rzecz powódki H. G. kwotę 232 zł tytułem kosztów procesu III zasądza od strony pozwanej (...) T. S. w Ś. na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Świdnicy kwotę 71 zł tytułem kosztów sądowych. IV wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. UZASADNIENIE Powódka H. G. wniosła pozew przeciwko L. T. S. w Ś. o zapłatę kwoty 1410 zł brutto tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. W uzasadnieniu powołała okoliczności związane z łączącą strony umową o pracę i nie wykorzystaniem urlopu wypoczynkowego. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Podniesiono, iż powódka wykorzystała urlop wypoczynkowy w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny, który w niniejszej sprawie nie był sporny: Powódka zatrudniona była u strony pozwanej na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od (...) roku. Powódka korzystała z urlopu wypoczynkowego w następujących okresach: w 2012 roku 2 dni, wobec przysługujących jej, zdaniem pracodawcy, 14 dni, w 2013 roku 20 dni, wobec przysługujących jej, zdaniem pracodawcy,20 dni, w 2014 roku 10 dni, wobec przysługujących jej, zdaniem pracodawcy,20 dni, w 2015 roku 44 dni, wobec przysługujących jej, zdaniem pracodawcy, 26 dni Powódka ukończyła zawodową szkołę średnią. Przed zatrudnieniem u strony pozwanej powódka zatrudniona była na ½ etatu od (...) na cały etat :od (...) .,od (...) , z czego w okresie od (...) przebywała na urlopie wychowawczym. Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o zgromadzone dokumenty w aktach osobowych powódki oraz sporządzone przez stronę pozwaną zestawienie wykorzystanych przez powódkę urlopów, wobec potwierdzenia przez powódkę wymiaru i okresów wykorzystania urlopu wskazanych w tym zestawieniu. Sąd oddalił wniosek o przesłuchanie pozwanego albowiem pełnomocnik sprecyzował okoliczności, na które pozwany miał być słuchany jako: na okoliczność wymiaru wykorzystanego urlopu i bezzasadności roszczeń powódki. Jak wynika z takiej tezy dowodowej pozwany miałby zostać przesłuchany na okoliczności bezsporne i takie, które podlegają ocenie sądu( odpowiednio wymiar wykorzystanego urlopu/bezzasadność roszczeń powódki) Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Powództwo podlegało uwzględnieniu. W niniejszej sprawie spór zasadzał się nie na okolicznościach stanu faktycznego, a na wysokości wymiaru urlopu wypoczynkowego przysługującego powódce. Powódka w powołaniu się na staż pracy stała na stanowisku, iż od początku zatrudnienia u strony pozwanej podlegała wymiarowi urlopu 26 dni, zaś strona pozwana, z przyczyn, których nie udało się sądowi ustalić, mimo zobowiązań na obu rozprawach, podnosiła, iż wymiar urlopu powódki wynosił 20 dni do 2015 roku. Jak wynika ze stanu sprawy powódka przepracowała do czasu zatrudnienia u pozwanego 7 lat. Do okresu tego zatrudnienia, na mocy art. 186 5 kp zalicza się także okres urlopu wychowawczego. Jak wynika z art. 154 1 . § 1 kp do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy. Jak wynika natomiast z art. 155 § 1 pkt 2 kp do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia: średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat. Przyjąć zatem należy, iż w dacie zatrudnienia u strony pozwanej powódka miała staż pracy oraz okres zaliczany do stażu pracy w wymiarze ponad 10 lat. Zgodnie zaś z art. 154 kp § 1 pkt 2 kp wymiar urlopu wynosi: 26 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat. A zatem za lata 2012-2014 zaniżono powódce wymiar urlopu, a co za tym idzie nie udzielono go jej. I tak: w 2012 roku powódce przysługiwało 18 dni urlopu (26:12x8)-wykorzystała 2, w pozostałych latach przysługiwało jej po 26 dni urlopu, wykorzystała łącznie 74 ; w 2016 roku wykorzystała 9 z przysługujących za ten rok 5 dni. (czyli 4 z zaległego) . A zatem łącznie powódka nabyła prawo do 101 dni urlopu, z czego wykorzystała do dnia ustania stosunku pracy 85 dni. Powództwo uwzględniono zatem w całości, przy nie kwestionowanym przez stronę pozwaną sposobie wyliczenia należności przez powódkę. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 171§1 kp . Na podstawie art. 98 kpc orzeczono o kosztach procesu na rzecz powódki, które były uzasadnione dla celowej obrony jej praw( dojazd z miejsca zamieszkania do siedziby sądu), szczególnie w zakresie pierwszej rozprawy, gdzie brak przygotowania pełnomocnika strony pozwanej spowodował odroczenie rozprawy. Punkt III wyroku jest wyrazem dyspozycji art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , zaś IV – art. 477 2 §1 kpc przy czym rygor nadano do pkt 1 w całości albowiem należność jest niższa od jednomiesięcznego wynagrodzenia powódki.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI