IV P 114/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód Ł. B. pozwał spółkę (...) Sp. z o.o. Sp. k. o ustalenie, że był zatrudniony na umowę o pracę, a nie umowę zlecenie, oraz o wydanie świadectwa pracy. Twierdził, że praca miała charakter podporządkowany, wykonywana była pod kierownictwem, w określonym czasie i miejscu, z codziennymi odprawami i kontrolą. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa, argumentując, że strony konsekwentnie zawierały umowy cywilnoprawne, co potwierdzała ich nazwa i treść, a powód był świadomy charakteru zatrudnienia. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania świadków, uznał, że choć formalnie zawarto umowy zlecenia, faktyczne wykonywanie pracy przez powoda nosiło znamiona stosunku pracy. Kluczowe okazały się cechy takie jak osobiste świadczenie pracy, stały nadzór, podporządkowanie i kontrola, które były identyczne dla pracowników zatrudnionych na umowę o pracę i zleceniobiorców. Sąd stwierdził, że powód pracował jak pracownik w rozumieniu Kodeksu pracy, co uzasadniało uwzględnienie jego żądań i nakazanie wydania świadectwa pracy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie, czy umowa zlecenia faktycznie stanowiła umowę o pracę, w oparciu o analizę cech stosunku prawnego i faktycznego wykonywania pracy.
Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i może wymagać uwzględnienia odmienności w innych przypadkach.
Zagadnienia prawne (2)
Czy umowa zlecenia, mimo swojej nazwy i treści, może być uznana za umowę o pracę, jeśli faktyczne warunki jej wykonywania noszą znamiona stosunku pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli cechy umowy o pracę (wykonywanie pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, za wynagrodzeniem) przeważają nad cechami umowy cywilnoprawnej.
Uzasadnienie
Sąd ocenił całokształt okoliczności faktycznych, w tym osobiste świadczenie pracy, stały nadzór, podporządkowanie i kontrolę, które były identyczne dla zleceniobiorców i pracowników. Stwierdzono, że mimo formalnego zawarcia umów zlecenia, faktyczne wykonywanie pracy odbywało się w warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy.
Czy nazwa umowy i oświadczenia stron o jej cywilnoprawnym charakterze są decydujące dla jej kwalifikacji prawnej, gdy faktyczne wykonanie odbiega od umowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decydujące jest faktyczne wykonywanie pracy i jego cechy, a nie tylko nazwa umowy czy deklaracje stron.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że o charakterze prawnym zatrudnienia decyduje treść stosunku prawnego, a nie tylko nazwa umowy. W przypadku wątpliwości lub gdy cechy umowy o pracę i umowy cywilnoprawnej występują z równym nasileniem, rozstrzygająca jest wola stron, ale przede wszystkim faktyczne wykonanie pracy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. B. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ SPÓŁKA KOMANDYTOWA w S. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p. art. 22 § § 1
Kodeks pracy
Definicja stosunku pracy, obejmująca wykonywanie pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, za wynagrodzeniem. W przypadku równoważności cech umowy o pracę i umowy cywilnoprawnej, decydująca jest wola stron.
Pomocnicze
k.c. art. 353 § 1
Kodeks cywilny
Zasada swobody umów, która pozwala stronom na kształtowanie stosunków prawnych, jednakże z poszanowaniem granic wyznaczonych przez właściwości (naturę) stosunku prawnego.
Dz. U. 2010 Nr 90 poz.594 art. 113 § 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Podstawa do orzekania o kosztach sądowych, w tym opłatach od pozwu.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zasądzenia kosztów procesu od strony przegrywającej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Praca wykonywana pod stałym nadzorem i kierownictwem. • Istnienie grafików i kontrola czasu pracy. • Osobiste świadczenie pracy. • Podporządkowanie pracodawcy. • Identyczne traktowanie zleceniobiorców i pracowników przez przełożonych. • Kwestionowanie przez powoda cywilnoprawnego charakteru zatrudnienia.
Odrzucone argumenty
Nazwa umowy jako umowa zlecenia. • Treść umowy wskazująca na przepisy Kodeksu cywilnego. • Świadomość powoda co do charakteru zatrudnienia. • Zawieranie kolejnych umów zlecenia. • Brak doświadczenia życiowego powoda jako argument za akceptacją umowy.
Godne uwagi sformułowania
formalnie strony zawarły umowę zlecenie, ale faktycznie powód pracował jak pracownik w rozumieniu przepisu kodeksu pracy • O charakterze prawnym danego stosunku zatrudnienia nie rozstrzyga jedynie nazwa umowy, jaką nadały jej strony, lecz także, a nawet przede wszystkim, jej treść, a ściślej treść stosunku prawnego, który w wyniku tej umowy powstaje • Nie można zakładać, że strony mające pełną zdolność do czynności prawnych miały zamiar zawrzeć umowę o innej treści (umowę o pracę) niż tę którą zawarły (umowę zlecenia).
Skład orzekający
Lucyna Gurbin
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie, czy umowa zlecenia faktycznie stanowiła umowę o pracę, w oparciu o analizę cech stosunku prawnego i faktycznego wykonywania pracy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i może wymagać uwzględnienia odmienności w innych przypadkach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest faktyczne wykonywanie pracy nad formalną nazwą umowy, co jest częstym problemem w relacjach pracowniczych i cywilnoprawnych.
“Umowa zlecenie czy umowa o pracę? Sąd rozstrzyga po analizie faktycznego charakteru zatrudnienia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.