IV P 110/14

Sygn. akt IV P 110/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska - Rozmus Ławnicy: Wojciech Krztoń Leokadia Wawirowicz Protokolant: stażysta Tomasz Miłosz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa M. R. przeciwko (...) Sp. z o.o. w Ł. o przywrócenie do pracy orzeka: I oddala powództwo, II nie obciąża powoda kosztami procesu na rzecz pozwanego. Sygn. akt IV P 110/14 UZASADNIENIE Powód M. R. - w pozwie, skierowanym przeciwko J. sp. z .o. o w B. wniósł początkowo o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę z dnia 17 czerwca 2013r. za bezskuteczne, a w przypadku rozwiązania stosunku pracy o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy. Wniósł też o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, iż oświadczenie o rozwiązaniu z nim umowy o pracę w trybie art. 53 § 1pkt 1b kp - zawiera błędy - w postaci błędnej daty rozpoczęcia pracy u pozwanego oraz nie zawiera informacji, z jaką datą „wypowiedzenie jest skuteczne”. Wskazał bowiem, że datą rozpoczęcia pracy był dzień 11.12.2008r. nie zaś jak wskazał pracodawca 05.03.2009r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych pozwu w zakresie wskazania wartości przedmiotu sporu roszczenia, dotyczącego uznania wypowiedzenia za bezskuteczne wskazał, że wnosi o zasądzenie w przypadku uznania przez Sąd wypowiedzenia za skuteczne - odszkodowania w kwocie 6.000 zł jako zadośćuczynienia za skrócony okres wypowiedzenia , który w jego przypadku zatrudnionego na umowę na czas nieokreślony wynosi 3 miesiące. Na rozprawie w dniu 08 maja 2014r. ostatecznie sprecyzował, że nie zgadza się z wypowiedzeniem mu umowy o pracę bez wypowiedzenia, nie mniej jednak z uwagi na swój stan zdrowia i pobieranie renty - wnosi o odszkodowanie od pracodawcy. W odpowiedzi na pozew pozwana J. sp. z .o. o w B. -wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że pracodawca prawidłowo rozwiązał z powodem umowę o pracę w trybie art. 53§1 pkt 1 lit. b kp , któremu decyzją z dnia 11.03.2011r. przyznane zostało prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 18.03. do 12.11.2013r. (po wyczerpaniu okresu zasiłkowego). Pozwany podkreślił, że fakt wskazania w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia - błędnej daty rozpoczęcia pracy u pozwanego – 2009 r. (zamiast 2008 r.) nie stanowi błędu formalnego oświadczenia, a jest jedynie oczywistą omyłką i w związku z tym nie ma znaczenia dla skuteczności oświadczenia. Oświadczenie to nie musi zawierać informacji kiedy jest „skuteczne”, skoro zgodnie z art. 61§1 kc w zw. z art. 300 kp jest ono skuteczne, z chwilą z którą doszło do adresata. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód zatrudniony był u pozwanego od dnia 11.12.2008r., początkowo na okres próbny, a od dnia 05.03.2009r. na czas określony do dnia 31.12.2012r. na stanowisku magazyniera, zaś zgodnie z aneksem z dnia 01.04.2010r. strony oświadczyły, że z dniem 01.04.2010r. zmieniły postanowienia ww. umowy o pracę – z czasu określonego na czas nieokreślony. (dowód: akta osobowe powoda – umowa o pracę k: 3 B, 9 B, 16 B) W okresie od 17.09.2012r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim i pobierał zasiłek chorobowy. Okres zasiłkowy zakończył się z dniem 17.03.2013r. Decyzją z dnia 11.03.2013r. ZUS przyznał powodowi prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres: - od 18.03.2013r. do 15.06.2013r. w wysokości 90% podstawy wymiaru, oraz od 16.06.2013r. do 12.11.2013r. w wysokości 75% podstawy wymiaru. (dowód: decyzja z dnia 11.03.2013r. k: 26 B ; wniosek o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego k: 24 B - akt osobowych powoda) Oświadczeniem z dnia 17 czerwca 2013r. pozwany rozwiązał z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia w trybie art. 53 § 1pkt 1 b kp . Przyczyną wypowiedzenia była niezdolność do pracy powoda, trwająca dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku (182 dni) oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. W oświadczeniu wskazano, iż rozwiązaniu uległa umowa z 05.03.2009r.. (dowód: rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia k: 8) Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda nie znajduje podstaw do jego uwzględnienia. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 kp - pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia: 1) jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa: a) dłużej niż 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy, b) dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, A zatem - w przypadku choroby pracownika - § 1 art. 53 kp - przewiduje dwa rodzaje okresów ochronnych. I tak w przypadku powoda zastosowanie znalazł pkt b) dotyczący - okresu pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące w przypadku zatrudnienia u danego pracodawcy co najmniej przez 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy była spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową. Poza sporem bowiem było, że w okresie od 17.09.2012r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim i pobierał zasiłek chorobowy, zaś decyzją z dnia 11.03.2011r. przyznane mu zostało prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 18.03. do 12.11.2013r. (po wyczerpaniu okresu zasiłkowego). Powód podnosił natomiast, że domaga się od pozwanego pracodawcy odszkodowania, albowiem pismo o rozwiązaniu z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia zawierało błędy formalne - w postaci błędnej daty rozpoczęcia pracy u pozwanego oraz nie zawierało informacji, z jaką datą „wypowiedzenie jest skuteczne”. W ocenie Sądu, wskazanie przez pracodawcę podczas redagowania pisma o rozwiązaniu umowy o pracę umowy z dnia 05.03.2009r. nie stanowi omyłki bądź błędu, które można zakwalifikować jako błąd formalny oświadczenia o rozwiązaniu umowy i na tej podstawie dochodzić odszkodowania od pracodawcy w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie ( art. 30§4 kp w zw. z art. 56§1 kp ). Dodatkowo oświadczenie o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia - wbrew twierdzeniom powoda - nie musiało zawierać informacji o tym, kiedy jest ono „skuteczne” ( kiedy wywołuje skutki prawne) skoro w myśl z art. 61§1 kc w zw. z art. 300 kp wywołuje ono skutek z chwilą, z którą adresat mógł się z nim zapoznać. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego - oświadczenie woli pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia jest złożone pracownikowi z chwilą, gdy doszło do niego w taki sposób, że mógł się zapoznać z jego treścią, chociaż tego nie uczynił (por. wyrok SN z dnia 16.03.1995r. I PRN 2/95). Zatem - niewskazanie w oświadczeniu woli daty rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia również nie uzasadnia roszczenia pracownika, przewidzianego w art. 56 k.p. Mając na uwadze powyższe Sąd w oparciu o powołane przepisy orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 102 kpc , mając na uwadze sytuację materialną powoda, który aktualnie pobiera rentę i z powodu stanu zdrowia nie może podjąć żadnego zatrudnienia (pkt II wyroku). SSR Grażyna Giżewska-Rozmus