IV KZ 9/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie sądu niższej instancji odmawiające zwolnienia skazanego od kosztów sądowych, uznając brak podstaw do wzruszenia tej decyzji.
Skazany M. T. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego odmawiające mu zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niezasadne, wskazując, że skazany nie podważył kluczowego ustalenia sądu niższej instancji o możliwości poczynienia oszczędności na pokrycie opłaty sądowej.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego M. T. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2012 r., które odmówiło mu zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu o wznowienie postępowania. Skazany domagał się zwolnienia od opłaty w kwocie 150 zł, jednak Sąd Apelacyjny uznał, że posiada on stały dochód i powinien był poczynić niezbędne oszczędności. W swoim zażaleniu skazany nie przedstawił argumentów podważających to ustalenie, ograniczając się do stwierdzenia, że nie zgadza się z postanowieniem. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, stwierdził brak podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, ponieważ skarżący nie wykazał wadliwości ustaleń sądu niższej instancji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skazany nie powinien zostać zwolniony od kosztów sądowych, jeśli nie przedstawił argumentów podważających ustalenia sądu niższej instancji dotyczące jego sytuacji finansowej i możliwości poczynienia oszczędności.
Uzasadnienie
Skuteczność zażalenia na postanowienie odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych zależy od podważenia ustaleń sądu niższej instancji dotyczących możliwości uiszczenia opłaty. Brak takich argumentów uniemożliwia wzruszenie postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. T. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 626 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Odrzucone argumenty
Skazany nie podważył ustaleń sądu niższej instancji dotyczących jego sytuacji finansowej i możliwości poczynienia oszczędności na pokrycie opłaty sądowej.
Godne uwagi sformułowania
skarżący tego jednak nie uczynił Nie wskazał bowiem dlaczego nie zgadza się z tym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego Nie przedstawił też żadnych argumentów świadczących o wadliwości zaskarżonego postanowienia
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach karnych i wymogi formalne zażalenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji braku argumentacji w zażaleniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to rutynowe postanowienie proceduralne dotyczące kosztów sądowych, bez szerszych implikacji prawnych czy faktycznych.
Dane finansowe
WPS: 150 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KZ 9/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. T. skazanego z art. 190 § 1 kk i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2013 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego 6 grudnia 2012 r., o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku skazanego o wznowienie postępowania na podstawie art. 626 § 3 kpk p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 r., nie uwzględnił wniosku M. T. o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie z jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 25 października 2011 r. W terminie do zaskarżenia tego postanowienia skazany złożył pismo pt. „Zażalenie”, w którym przedstawił przebieg postępowania w sprawie, w której obecnie domaga się wznowienia postępowania oraz podał, iż „w całości nie zgadza się z tym postanowieniem” i prosi o zwolnienie od opłat sądowych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Skoro podstawą zaskarżonego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych było stwierdzenie, że wnioskodawca uzyskując stały miesięczny dochód, powinien był poczynić w swoim majątku niezbędne oszczędności, tak aby uiścić opłatę od wniosku o wznowienie postępowania w kwocie 150 zł., to skuteczność jego zażalenia była uzależniona od podważenia trafności właśnie tego, a nie innego, ustalenia. Skarżący tego jednak nie uczynił. Nie wskazał bowiem dlaczego nie zgadza się z tym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego. Nie przedstawił też żadnych argumentów świadczących o wadliwości zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji brak jest podstaw do wzruszenia tego postanowienia. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI