IV Kz 89 / 13

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2013-02-07
SAOSKarnekoszty sądoweŚredniaokręgowy
koszty sądowezażaleniepostanowieniezabezpieczenie majątkoweart. 178a kkkpksąd okręgowysąd rejonowy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego o ustaleniu kosztów sądowych, oddalając zażalenie skazanego, który kwestionował wysokość opłat związanych z zabezpieczeniem majątkowym.

Skazany B. K. zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego dotyczące ustalenia kosztów sądowych, kwestionując zwłaszcza opłatę w wysokości 145,74 zł związaną z zabezpieczeniem majątkowym. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne, podkreślając, że bada jedynie prawidłowość wyliczenia kosztów, a nie słuszność ich zasądzenia. Sąd wyjaśnił, że opłata związana z zabezpieczeniem majątkowym była zasadna i skazany miał możliwość jej zaskarżenia na wcześniejszym etapie.

Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał zażalenie skazanego B. K. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2012r. w przedmiocie ustalenia kosztów sądowych. Skazany został prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 178a § 2 kk i obciążony kosztami sądowymi. W zażaleniu kwestionował obciążenie go kosztami postępowania z tytułu zabezpieczenia majątkowego w kwocie 145,74 zł, wskazując na inną kwotę określoną przez komornika. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne. Podkreślono, że sąd odwoławczy bada jedynie prawidłowość wyliczenia kosztów, a nie słuszność ich zasądzenia. Sąd wyjaśnił, że postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, wydane na etapie postępowania przygotowawczego na podstawie art. 291 § 1 kpk, było podstawą do naliczenia wydatków Skarbu Państwa. Skazany miał możliwość zaskarżenia tego postanowienia, o czym był pouczony, jednak tego nie uczynił, przez co postanowienie stało się prawomocne. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, stwierdzając brak błędów w obliczeniu kosztów sądowych.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd odwoławczy bada jedynie prawidłowość wyliczenia kosztów sądowych, nie może wypowiadać się co do słuszności orzeczenia, którym owe koszty zostały zasądzone.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podkreślił, że zakres rozpoznania zażalenia na postanowienie o ustaleniu kosztów jest ograniczony do kontroli poprawności rachunkowej i formalnej wyliczenia, a nie do merytorycznej oceny zasadności obciążenia nimi strony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznaskazany
Prokuratura Okręgowaorgan_państwowyprokurator
Skarb Państwainstytucjastrona kosztów

Przepisy (4)

Główne

kpk art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

kk art. 178a § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

kpk art. 291 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis umożliwiający prokuratorowi wydanie postanowienia o zabezpieczeniu wykonania na mieniu podejrzanego grożącej mu kary grzywny.

u.k.s.s.c. art. 71 § 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Określa opłatę należną za wydanie tytułu wykonawczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość wyliczenia kosztów sądowych przez Sąd Rejonowy. Prawomocność postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym, które nie zostało zaskarżone w terminie. Zakres rozpoznania zażalenia ograniczony do kontroli prawidłowości wyliczenia kosztów.

Odrzucone argumenty

Kwestionowanie przez skazanego wysokości opłaty związanej z zabezpieczeniem majątkowym. Zarzut dotyczący zasadności skierowania sprawy do komornika przed wyrokiem.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Okręgowy bada jedynie prawidłowość wyliczenia tychże kosztów. Nie może natomiast wypowiadać się co do słuszności orzeczenia, którym owe koszty zostały zasądzone. To na tym etapie – niezależnie od ugody prokuratora poczynionej z podejrzanym odnośnie wnioskowania o karze, co do której wszak ani prokurator, ani podejrzany nie mogli mieć pewności, że zostanie przez Sąd meriti uwzględniona – prokurator wydał oparte o przepis art. 291 § 1 kpk postanowienie o zabezpieczeniu wykonania na mieniu podejrzanego grożącej mu kary grzywny.

Skład orzekający

Małgorzata Jankowska

przewodniczący

Bożena Majgier - Strączyńska

sędzia

Ryszard Małachowski

sędzia (sprawozdawca)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kognicji sądu odwoławczego w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym kosztów sądowych oraz dopuszczalność kwestionowania kosztów postępowania przygotowawczego na późniejszym etapie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z kosztami zabezpieczenia majątkowego w postępowaniu karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami sądowymi, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.

Koszty sądowe po zabezpieczeniu majątkowym – kiedy można je kwestionować?

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV Kz 89 / 13 1 Ds 2392 / 12 PR Szczecin – Niebuszewo w Szczecinie POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Jankowska Sędziowie: SO Bożena Majgier - Strączyńska SO Ryszard Małachowski (spr.) Protokolant: Beata Litra przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Janiny Rzepińskiej po rozpoznaniu w sprawie B. K. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 2 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2012r. sygn. akt V K 945 / 12 w przedmiocie ustalenia kosztów sądowych na podstawie art. 437 § 1 kpk postanawia zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE B. K. wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 22 listopada 2012r., sygn. V K 945 / 12, został prawomocnie skazany za czyn z art. 178a § 2 kk . Tymże wyrokiem od B. K. zostały zasądzone na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące wydatki oraz opłatę w kwocie 100,00 - zł. W związku z uprawomocnieniem się wyroku, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012r., Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie ustalił koszty postępowania należne Skarbowi Państwa od skazanego B. K. na kwotę 335,74 - zł. Powyższe postanowienie zaskarżył skazany B. K. . Skarżący zakwestionował obciążenie go kosztami postępowania z tytułu zabezpieczenia majątkowego określonymi na kwotę 145,74- zł, ponieważ w postanowieniu Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin - Centrum w Szczecinie koszty te określono na 34,90- zł. Nadto zwraca się o wyjaśnienie zasadności skierowania sprawy jeszcze przed wyrokiem do Komornika Sądowego, skoro między nim i prokuratorem doszło do ugody w kwestii kary. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie skazanego jest niezasadne. Wyliczenie kosztów postępowania wskazane w postanowieniu Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2012r. należy uznać za prawidłowe. Rozpoznając zażalenie na postanowienie o ustaleniu kosztów, stwierdzić przede wszystkim należy, że Sąd Okręgowy bada jedynie prawidłowość wyliczenia tychże kosztów. Nie może natomiast wypowiadać się co do słuszności orzeczenia, którym owe koszty zostały zasądzone. Tak więc, samo rozstrzygnięcie o obciążeniu skazanego wydatkami związanymi z jego udziałem w sprawie przed Sądem pierwszej instancji jest ostatecznym i nie podlegającym dalszemu zaskarżeniu. Dotyczy to także prawomocnych orzeczeń, które rodziły wydatki Skarbu Państwa na etapie postępowania przygotowawczego. To na tym etapie – niezależnie od ugody prokuratora poczynionej z podejrzanym odnośnie wnioskowania o karze, co do której wszak ani prokurator, ani podejrzany nie mogli mieć pewności, że zostanie przez Sąd meriti uwzględniona – prokurator wydał oparte o przepis art. 291 § 1 kpk postanowienie o zabezpieczeniu wykonania na mieniu podejrzanego grożącej mu kary grzywny, a następnie wnioskując o nadanie temu orzeczeniu klauzuli wykonalności, postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dn. 3 sierpnia 2012r. taki tytuł wykonawczy został wydany. Po skierowaniu tytułu wykonawczego do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin - Centrum w Szczecinie, Prokuratura Rejonowa Szczecin – Niebuszewo w Szczecinie w dniu 22 sierpnia 2012r. została wezwana do uiszczenia opłaty stosunkowej oraz zaliczki na wydatki na łączną kwotę 145,74- zł ( k. 35 akt ). Bez uregulowania tej należności Komornik Sądowy uprawniony był uznać zlecanie wykonania czynności egzekucyjnych za bezskuteczne. Dlatego po uregulowaniu jej, kwota ta stanowi wydatki Skarbu Państwa, obecnie kwestionowane przez skarżącego. Jednocześnie to wówczas B. K. miał możliwość zaskarżenia postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym i w konsekwencji rodzące tym orzeczeniem wydatki, przez wniesienie zażalenia w terminie do siedmiu dni od daty zawiadomienia go przez Komornika Sądowego o pierwszej czynności egzekucyjnej w tej sprawie, o czym był pouczony na doręczonych mu odpisach „ Zajęcia wierzytelności ” z dn. 04. 09. 2012r. i „ Zajęcia wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego i wezwanie do dokonania potrąceń z dn. 04. 09. 2012r. Ponieważ B. K. zażalenia nie złożył, postanowienie Prokuratury Rejonowej z dn. 30 lipca 2012r. stało się prawomocne. Dlatego obecnie zgodnie z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego zawartym w równie prawomocnym wyroku, musi zostać ono wykonane przez zapłacenie przez skazanego także tych wydatków. Niezależnie od tego wskazać należy, że skazany w związku z wykonaniem postanowienia Prokuratury Rejonowej o zabezpieczeniu majątkowym winien być także obecnie obciążony opłatą należną za wydanie tytułu wykonawczego, która wynosi 50,- zł ( art. 71 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U., nr 167, poz. 1398 z późn. zm. ). W związku z tym Sąd Okręgowy stwierdzając, że przy obliczaniu wysokości należnych Skarbowi Państwa od skazanego kosztów sądowych, Sąd I instancji nie popełnił błędu, ani też nie uchybił obwiązującym w tym zakresie normom prawnym, zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Niejako na marginesie wskazać należy, że w wypadku dobrowolnego uregulowania przez skazanego wszystkich należności sądowych w niniejszej sprawie (także w wypadku ewentualnego rozłożenia spłaty na raty lub jej odroczenia), podejmowane przez Komornika Sądowego czynności egzekucyjne będą bezprzedmiotowe i skazany może domagać się zwrotu ( o ile je wcześniej ureguluje ) powstałych w trakcie egzekucji komorniczej wydatków. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak wyżej.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę