IV Kz 878/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Krakowie rozpoznał zażalenie oskarżonego R. K. na postanowienie Sądu Rejonowego przedłużające tymczasowe aresztowanie o kolejne trzy miesiące. Oskarżony zarzucił, że stosowanie aresztu jest niezasadne, zwłaszcza w kontekście wprowadzanej kary pozbawienia wolności, konieczności płacenia alimentów i możliwości podjęcia pracy. Wskazał, że uchylenie aresztu nie wpłynie negatywnie na postępowanie. Sąd Okręgowy nie uwzględnił zażalenia, uznając postanowienie Sądu Rejonowego za trafne. Podkreślono, że nadal istnieje potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania środkiem izolacyjnym, ponieważ zebrane dowody uprawdopodobniły popełnienie zarzucanych czynów. Spełniona jest przesłanka ogólna stosowania środka zapobiegawczego (art. 249 § 1 kpk) oraz szczególna (art. 258 § 1 pkt 1 kpk) ze względu na brak stałego miejsca zameldowania, sporadyczny kontakt z rodziną i dorywcze prace, co stwarza realne niebezpieczeństwo ucieczki i utrudniania postępowania. Sąd odwoławczy podzielił również stanowisko o grożącej surowej karze, która może stymulować do utrudniania postępowania. Odniesiono się do argumentu o odbywaniu kary pozbawienia wolności, wskazując, że nie stwarza to automatycznie potrzeby uchylenia aresztu. Nie uwzględniono również argumentu o konieczności regulowania zobowiązań alimentacyjnych. Sąd Okręgowy odniósł się także do kwestii właściwości sądu, wskazując, że mimo zmiany kwalifikacji czynu na zbrodnię, zastosowanie art. 4 § 1 kpk sprawia, że czyn ten nadal traktowany jest jako występek, a właściwy do rozpoznania sprawy pozostaje sąd rejonowy. Krytycznie oceniono wykładnię Sądu Najwyższego w tym zakresie, uznając ją za nielogiczną i potencjalnie pogarszającą sytuację oskarżonego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania pomimo zobowiązań alimentacyjnych i możliwości podjęcia pracy; kwestia właściwości sądu w przypadku zmiany kwalifikacji czynu.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji przepisów kpk i kk.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zasadne jest przedłużenie tymczasowego aresztowania, gdy oskarżony podnosi argumenty dotyczące zobowiązań alimentacyjnych i możliwości podjęcia pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przedłużenie tymczasowego aresztowania jest zasadne, ponieważ nadal istnieje potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a okoliczności podnoszone przez oskarżonego nie przemawiają za uchyleniem środka zapobiegawczego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zebrane dowody uprawdopodobniły popełnienie czynów, a brak stałego miejsca zameldowania i sporadyczny kontakt z rodziną stwarzają realne niebezpieczeństwo ucieczki i utrudniania postępowania. Grożąca surowa kara również uzasadnia stosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego. Możliwość ubiegania się o zwolnienie warunkowe czy potrzeba regulowania alimentów nie są wystarczającymi przesłankami do uchylenia aresztu.
Czy zmiana kwalifikacji czynu z występku na zbrodnię na skutek nowelizacji prawa wpływa na właściwość sądu pierwszej instancji i stosowanie przepisów o środkach zapobiegawczych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zgodnie z art. 4 § 1 kpk, jeśli czyn miał status występku w czasie jego popełnienia, a nowelizacja podniosła jego zagrożenie do rangi zbrodni, to nadal traktuje się go jako występek, a właściwy do rozpoznania sprawy pozostaje sąd rejonowy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy krytycznie ocenił wykładnię Sądu Najwyższego, która według sądu jest nielogiczna i może pogarszać sytuację oskarżonego, pozbawiając go obligatoryjnego obrońcy w sądzie okręgowym. Niemniej jednak, sąd odwoławczy przyjął, że właściwość sądu rejonowego jest utrzymana na podstawie przywołanych orzeczeń SN.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (9)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Przepis ten ma przesądzać, że czyn, który przed datą wejścia w życie nowelizacji miał status występku, a na skutek zmiany zagrożenia ustawowego został włączony do kategorii zbrodni, nadal zachowuje status występku.
Pomocnicze
k.p.k. art. 259
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 80
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nadal aktualna potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania środkiem zapobiegawczym o charakterze izolacyjnym. • Zebrane dowody uprawdopodobniły w stopniu uzasadniającym stosowanie środka zapobiegawczego fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów. • Spełniona jest przesłanka szczególna z art. 258 § 1 pkt 1 kpk (brak stałego miejsca zameldowania, sporadyczny kontakt z rodziną, dorywcze prace stwarzają realne niebezpieczeństwo ucieczki i utrudniania postępowania). • Przebywając na wolności oskarżony mógłby wpływać na przebieg postępowania, mając na uwadze charakter zarzucanych mu przestępstw i znanych mu świadków. • Grożąca surowa kara pozbawienia wolności może stymulować oskarżonego do podejmowania bezprawnych kroków zmierzających do utrudniania postępowania. • Odbywanie kary pozbawienia wolności przez tymczasowo aresztowanego nie stwarza automatycznie potrzeby uchylenia aresztu. • Uchylenia tymczasowego aresztowania nie uzasadnia konieczność regulowania zobowiązań alimentacyjnych i spłaty zaległości. • Zastosowanie art. 4 § 1 kpk sprawia, że czyn nadal traktowany jest jako występek, a właściwy do rozpoznania sprawy pozostaje sąd rejonowy.
Odrzucone argumenty
Stosowanie aresztu tymczasowego jest niezasadne ze względu na wprowadzenie do wykonania kary pozbawienia wolności i możliwość ubiegania się o zwolnienie warunkowe dopiero po odbyciu części kary. • Oskarżony jest zobowiązany do płacenia alimentów, a przebywając w areszcie zaległość rośnie. • Stosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego blokuje możliwość podjęcia pracy. • Uchylenie tymczasowego aresztowania nie będzie rzutowało na przebieg postępowania karnego.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Sądu Rejonowego należy uznać za trafne. • Nadal aktualna jest potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania środkiem zapobiegawczym o charakterze izolacyjnym. • Powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego, którego dotyczy żądanie pozwu, jest niedopuszczalne. • Wykładnia prawa ma być przede wszystkim logiczna, to znaczy ma uwzględniać tak zwaną „racjonalność” ustawodawczą.
Skład orzekający
Tomasz Grebla
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania pomimo zobowiązań alimentacyjnych i możliwości podjęcia pracy; kwestia właściwości sądu w przypadku zmiany kwalifikacji czynu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji przepisów kpk i kk.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego procesowego – tymczasowego aresztowania i jego przedłużenia, a także porusza kwestię właściwości sądu w kontekście zmian legislacyjnych, co jest istotne dla praktyków.
“Areszt tymczasowy kontra alimenty i praca: Sąd wyjaśnia, kiedy izolacja jest priorytetem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.