IV KZ 71/15

Sygn. akt IV KZ 71/15
POSTANOWIENIE
Dnia 9 grudnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 grudnia 2015 r.
zażalenia
J. Ż.
uniewinnionej od popełnienia przestępstwa z art. 231 § 2 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 26 października 2015 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na zarządzenie Przewodnic odmawiające przyjęcia kasacji
p o s t a n a w i a:
uchylić zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Podstawą odmowy przyjęcia zażalenia J. Ż., wniesionego na zarządzenie z dnia 18 września 2015 r. odmawiające przyjęcia kasacji, legło stwierdzenie, że składając to zażalenie w dniu 6 października 2015 r., uchybiła ona 7-dniowemu terminowi zawitemu do wniesienia tego środka, biegnącemu od daty doręczenia jej zarządzenia w dniu 28 września 2015 r.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o sprawdzenie kwestii uchybienia terminowi podnosząc, że otrzymała z Sądu Okręgowego szereg pism i jej zdaniem terminu do wniesienia zażalenia nie przekroczyła.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
.
Zażalenie na odmowę przyjęcia środka odwoławczego na zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji okazało się zasadne.
Analiza stanu sprawy prowadzi do wniosku, że w zaskarżonym zarządzeniu trafnie podano zarówno datę doręczenia J. Ż.zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji – w dniu 28 września 2015 r. (k. 1784), jak i nadania przez nią, zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie, pisma zatytułowanego „zażalenie na zarządzenie z dnia 18 września 2015 r.” – w dniu 6 października 2015 r. (k. 1787-1788). Stąd i trafnie na tej podstawie skonkludowano o przekroczeniu przez skarżącą, w nadanym tego dnia piśmie, 7-dniowego terminu do wniesienia zażalenia. W omawianym zarządzeniu przeoczono jednak, że poza powyższym J. Ż. wniosła również drugie pismo, zatytułowane identycznie jak wyżej, tj. „zażalenie na zarządzenie z dnia 18 października 2015 r.”, tyle tylko, że uczyniła to w dniu 5 października 2015r. (k. 1785-1766). Przeoczenie to wynikło zapewne z zasugerowania się faktem, że w tym samym dniu 28 września 2015 r. J. Ż. doręczono także postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16 września 2015 r., o połączeniu do wspólnego rozpoznania spraw (k. 1781-1782 oraz k. 1783). Nie zmienia to jednak wnioskowania, że J. Ż., nadając zażalenie w dniu 5 października 2015 r. na wskazaną w tym piśmie decyzję procesową, nie uchybiła 7-dniowemu terminowi do jego wniesienia. Z powyższych powodów Sąd Najwyższy stwierdził, że rozpoznawany środek odwoławczy okazał się skuteczny; zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na odmowę przyjęcia kasacji okazało się wadliwe, co prowadzić musiało do podjęcia decyzji o jego uchyleniu.
W związku z widocznym dążeniem skarżącej do wniesienia kasacji przez podejmowanie kolejnych czynności procesowych, które wywołują kolejne w tym przedmiocie decyzje procesowe, na marginesie warto zauważyć, że sensowność wszystkich tych postąpień budzi zastrzeżenia, gdy zważyć na brak po stronie Jolanty Żak
gravamen
do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia (art. 518 k.p.k. w zw. z art. 425 § 3 k.p.k. zd 1), skoro dotyczy on wyroku Sądu odwoławczego, którym utrzymano w mocy uniewinniający ją wyrok Sądu I instancji, przy obciążeniu Skarbu Państwa w całości (w postępowaniu odwoławczym na zasadzie słuszności) kosztami procesu.
kc