II KZ 11/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z mocy prawa.
Obrońca skazanego J. J. K. wniósł zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, kwestionując sposób procedowania sądów niższych instancji. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne, wyjaśniając, że orzeczenia w przedmiocie stosowania amnestii zapadają w formie postanowień, a w tej konkretnej sprawie kara konfiskaty mienia została wykonana przed wejściem w życie ustawy o amnestii, co wykluczało jej darowanie. Ponadto, sąd podkreślił, że kasacja nie przysługuje od postanowienia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie sądu pierwszej instancji, jeśli nie dotyczy ono umorzenia postępowania i zastosowania środka zabezpieczającego.
Sprawa dotyczyła zażalenia obrońcy skazanego J. J. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 12 stycznia 2018 r., o odmowie przyjęcia kasacji. Wcześniej, Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 2 października 2017 r. nie uwzględnił wniosku obrońcy o stwierdzenie darowania kary konfiskaty mienia, orzeczonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 31 października 1984 r. Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego. Obrońca wniósł kasację, która została zwrócona zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018 r. jako niedopuszczalna. W zażaleniu obrońca podniósł obrazę przepisów postępowania, zarzucając błędne przyjęcie, że o dopuszczalności kasacji decyduje faktyczna forma zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Wyjaśnił, że orzeczenia w przedmiocie stosowania amnestii zapadają w formie postanowienia, chyba że sprawa jest rozpoznawana na rozprawie. W tej sprawie sądy nie orzekały o zastosowaniu amnestii, a jedynie o darowaniu kary konfiskaty mienia, która została wykonana przed wejściem w życie ustawy o amnestii, co zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy wykluczało jej darowanie. Sąd podkreślił, że kasacja stronie nie przysługuje od postanowienia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie sądu pierwszej instancji, jeśli nie dotyczy ono umorzenia postępowania i zastosowania środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego. W związku z tym, kasacja wniesiona w tej sprawie była niedopuszczalna z mocy ustawy, a zaskarżone zarządzenie jako prawidłowe podlegało utrzymaniu w mocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja nie przysługuje od takich postanowień.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego. Kasacja nie służy od innych postanowień sądu odwoławczego, nawet jeśli kończą postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
Określa rodzaje orzeczeń sądu odwoławczego, od których przysługuje kasacja.
Pomocnicze
u.o.a. art. 12
Ustawa o amnestii
Reguluje formę orzekania w przedmiocie stosowania amnestii.
u.o.a. art. 6 § 1
Ustawa o amnestii
Stanowi, że daruje się karę dodatkową konfiskaty mienia nie wykonaną w całości lub w części.
d.k.k. art. 202 § 2
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, ale w kontekście sprawy odnosi się do skazania z tego artykułu i innych.
k.k. art. 93a
Kodeks karny
Określa środki zabezpieczające.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja nie przysługuje od postanowienia sądu odwoławczego o utrzymaniu w mocy postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie dotyczy umorzenia postępowania i zastosowania środka zabezpieczającego. Kara konfiskaty mienia została wykonana w całości przed wejściem w życie ustawy o amnestii, co wyklucza jej darowanie na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o amnestii. Orzeczenia w przedmiocie stosowania amnestii zapadają w formie postanowienia, chyba że sprawa jest rozpoznawana na rozprawie.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania poprzez błędne przyjęcie, że o dopuszczalności kasacji decyduje faktyczna forma zaskarżonego orzeczenia, a nie materia i forma orzeczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Godne uwagi sformułowania
kasacja niedopuszczalna z mocy prawa kasacja stronie nie przysługiwała kara dodatkowa konfiskaty mienia została wykonana w całości przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii daruje się karę dodatkowa konfiskaty mienia nie wykonaną w całości lub w części
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność kasacji od postanowień sądu odwoławczego oraz interpretacja przepisów dotyczących darowania kar w kontekście amnestii i wykonania kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wykonania kary konfiskaty mienia przed wejściem w życie ustawy o amnestii oraz ogólnych zasad dopuszczalności kasacji od postanowień sądu odwoławczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością kasacji oraz interpretacji przepisów dotyczących amnestii i wykonania kar, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kiedy kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KZ 11/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. J. K. skazanego z art. 202 § 2 d.k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 marca 2018 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKz […] , o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 października 2017 r. Sąd Okręgowy w W. nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego J. J. K. o stwierdzenie darowania kary konfiskaty mienia orzeczonej wobec skazanego wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 31 października 1984 r., sygn. akt IV K […] . Powyższe orzeczenie zażaleniem zaskarżył obrońca J. J. K.. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Apelacyjny w […] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W dniu 8 stycznia 2018 r. do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła kasacja obrońcy J. J. K. od prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 listopada 2017 r. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy prawa i zwrócił ją wraz z uiszczoną opłatą kasacyjną. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego J. J. K. podnosząc obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 519 k.p.k., poprzez „błędne przyjęcie, że o dopuszczalności kasacji decyduje faktyczna forma zaskarżonego orzeczenia, a nie materia i forma orzeczenia, którą powinno ono mieć zgodnie z obowiązującymi przepisami, co doprowadziło do niezasadnego zwrotu złożonej w niniejszej sprawie kasacji” oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości, celem nadania biegu kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Zaprezentowana w zażaleniu argumentacja wskazująca na wadliwość orzekania przez sądy obu instancji na posiedzeniach w formie postanowień zamiast na rozprawach – wyrokiem, jest oczywiście nietrafna. Zgodnie bowiem z art. 12 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii (Dz.U.1989.64.390) orzeczenia w przedmiocie stosowania amnestii zapadają w formie postanowienia. A tylko w sprawach rozpoznawanych na rozprawie o zastosowaniu amnestii orzeka się wyrokiem. W sprawie J. J. K. sądy o zastosowaniu amnestii w istocie w ogóle nie orzekały. Jak bowiem trafnie wskazał Sąd Okręgowy w W. w postanowieniu z dnia 2 października 2017 r. orzeczona wobec skazanego kara dodatkowa konfiskaty mienia została wykonana w całości przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii, tj. przed dniem 11 grudnia 1989 r., a zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy daruje się karę dodatkową konfiskaty mienia nie wykonaną w całości lub w części. Stąd, co oczywiste, zainicjowana przez obrońcę kwestia mogła być rozpoznana przez Sąd I instancji na posiedzeniu w formie postanowienia. Również Sąd odwoławczy wniesionego przez obrońcę zażalenia nie mógł skierować do rozpoznania na rozprawę. Prawidłowo zatem sądy obu instancji orzekały w tej sprawie na posiedzeniach postanowieniami. Od wydanego przez Sąd Apelacyjny w […] w dniu 23 listopada 2017 r. postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Sądu I instancji kasacja stronie nie przysługiwała. Zgodnie bowiem z art. 519 k.p.k. strona może wnieść kasację od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Powyższe oznacza, że kasacja stronie przysługuje od następujących rodzajów orzeczeń sądu odwoławczego: wyroku utrzymującego w mocy wyrok sądu pierwszej instancji; wyroku zmieniającego wyrok sądu pierwszej instancji; wyroku uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i umarzającego postępowanie karne oraz postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowania środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. W konsekwencji stronie nie służy kasacja od: 1. prawomocnych wyroków sądu pierwszej instancji; 2. prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji, które nie kończą postępowania; 3. prawomocnych postanowień sądu pierwszej instancji kończących postępowanie; 4. innych niż postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. prawomocnych postanowień sądu odwoławczego, choćby kończących postępowanie; 5. postanowień wydanych w postępowaniu wykonawczym. W rezultacie wniesiona w tej sprawie przez obrońcę skazanego kasacja – jako niedopuszczalna z mocy ustawy – nie mogła zostać przyjęta. Dlatego zaskarżone zarządzenie jako prawidłowe nie podlega wzruszeniu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI