IV Kz 467/13

Sygn. akt IV Kz 467/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 roku. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Regulska (spr.) Sędziowie: SSO Jerzy Menzel SSO Anna Bałazińska - Goliszewska Protokolant: Aneta Malewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu – B. M. po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 roku we Wrocławiu zażalenia D. Z. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego w Trzebnicy z dnia 24 kwietnia 2013r. o odmowie przyjęcia środka odwoławczego od wyroku z dnia 8 kwietnia 2013r. w sprawie IIK 148/12 na podstawie art.437§1 kpk w zw. z art. 466 §1 i 2 kpk p o s t a n o w i ł : uwzględnić zażalenie i uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2013r. odmówiono przyjęcia środka odwoławczego wniesionego przez D. Z. od wyroku z dnia 8 kwietnia 2013r, wskazując, iż sprzeciw od wyroku, który nie jest zaocznym, środek taki nie przysługuje. Powyższe zarządzenie zaskarżył D. Z. . W swoim piśmie wskazał, iż zarówno w treści swojego pierwszego pisma, jak i ponownym, na wezwanie Sądu, wskazywał, iż nie zgadza się z treścią wyroku, jego zamiarem było odwołanie się od niego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Odwoławczy stwierdza, iż decyzja sędziego zawarta w treści zaskarżonego zarządzenia była nieuprawniona. Uznanie pisma D. Z. za sprzeciw pozostaje w okolicznościach niniejszej sprawy zupełnie niezrozumiałe. Wyrok w sprawie przeciwko D. Z. został ogłoszony w dniu 8 kwietnia 2013r. pod nieobecność tego oskarżonego. W dniu 15 kwietnia 2013r., a więc w siódmym dniu od jego ogłoszenia, D. Z. złożył pismo, które zatytułował jako „sprzeciw pozwanego od wyroku zaocznego”. Z treści pisma wynika, że nie zgadza się on z treścią orzeczenia, kwestionuje prawidłowość i zupełność dokonanych ustaleń, wskazując w efekcie, iż z powyższych przyczyn „odwołuje się od tego wyroku, ponieważ nie zrobiłem tego ani G. Ś. ”. Zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 118§1 kpk znaczenie czynności procesowej ocenia się nie według jej formy "literalnego brzmienia ", lecz według rzeczywistej treści złożonego oświadczenia. Treść pisma D. Z. nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż stanowi ono apelację od wyroku. Powyższe potwierdził oskarżony w swoim kolejnym piśmie, przesłanym w wykonaniu zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2013r., precyzując (jakkolwiek nieudolnie), iż uprzednie nie było wnioskiem o uzasadnienie orzeczenia, lecz wnioskiem o uchylenie wyroku, z którym się nie zgadza. Zgodnie z przepisem art. 445§1 kpk termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie od daty doręczenia uprawnionemu wyroku z uzasadnieniem. Nie składając wniosku o sporządzenie uzasadnienia strona może również , zgodnie z § 2 wskazanego powyżej przepisu, skutecznie wywieść apelację przed upływem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia (który to zgodnie z art. 422§1 kpk wynosi siedem dni od ogłoszenia wyroku). Mając na uwadze treść pisma oskarżonego oraz fakt jego wniesienia w terminie przewidzianym dla wniosku o uzasadnienie wyroku, należało pismo oskarżonego potraktować jako apelację i nadać jej przewidziany przepisami bieg. Mając powyższe na uwadze Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżone orzeczenia, przekazując sprawę celem nadania właściwego biegu apelacji.