IV KZ 44/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną bez rozpoznania z powodu braku uprawnień strony do jej wniesienia.
Skarżący M.P. wniósł skargę nadzwyczajną do Sądu Najwyższego, kwestionując postanowienie SN z dnia 10 lutego 2026 r. dotyczące zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie. Sąd Najwyższy, powołując się na zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej zgodnie z ustawą o Sądzie Najwyższym, uznał skarżącego za nieuprawnionego. W związku z tym, na podstawie przepisów k.p.k. dotyczących kasacji, skarga została pozostawiona bez rozpoznania.
Skarżący M.P. wniósł do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „skarga nadzwyczajna”, dotyczące postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2026 r. (sygn. IV KZ 44/25). Kwestionował on postanowienie, które nie uwzględniło jego zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 20 listopada 2025 r. Zarządzenie to odmówiło przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie i utrzymało ją w mocy. Dodatkowo, skarżący domagał się wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu bez udziału stron, postanowił pozostawić skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, który wymienia zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej (m.in. Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich). Ponieważ skarżący M.P. nie należy do żadnej z tych kategorii, uznano go za nieuprawnionego do wniesienia tego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 95 pkt 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, w sprawach karnych stosuje się przepisy k.p.k. dotyczące kasacji. W myśl art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania kasację wniesioną przez osobę nieuprawnioną. Analogiczne zastosowanie ma to do skargi nadzwyczajnej wniesionej przez nieuprawniony podmiot. W konsekwencji, Sąd Najwyższy orzekł o pozostawieniu skargi bez rozpoznania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, tylko podmioty wskazane w art. 89 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym są uprawnione do wniesienia skargi nadzwyczajnej.
Uzasadnienie
Ustawa o Sądzie Najwyższym zawiera zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Skarżący M.P. nie należy do żadnej z tych kategorii, co czyni go nieuprawnionym do jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie skargi nadzwyczajnej bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.P. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (5)
Główne
u.SN art. 89 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej jest zamknięty.
Pomocnicze
u.SN art. 95 § pkt 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
W sprawach karnych do skargi nadzwyczajnej stosuje się przepisy k.p.k. dotyczące kasacji.
k.p.k. art. 531 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną.
k.p.k. art. 530 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Analogiczne stosowanie przepisów k.p.k. o kasacji do skargi nadzwyczajnej w sprawach karnych. Skarga wniesiona przez osobę nieuprawnioną podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
Powyższy katalog jest zatem zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną.
Skład orzekający
Krzysztof Wiak
Prezes SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady zamkniętego katalogu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej oraz konsekwencji jej wniesienia przez podmiot nieuprawniony."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i skargi nadzwyczajnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest proceduralna i dotyczy formalnych wymogów wniesienia skargi nadzwyczajnej, co jest istotne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kto może złożyć skargę nadzwyczajną? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN II NSNk 4/26 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Krzysztof Wiak na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez M.P., od postanowienia Sądu Najwyższego z 10 lutego 2026 r., IV KZ 44/25, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 marca 2026 r., pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. UZASADNIENIE M.P. (dalej: „skarżący”) wniósł osobiście do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „skarga nadzwyczajna”, dotyczące postanowienia Sądu Najwyższego z 10 lutego 2026 r. (IV KZ 44/25), w którym nie uwzględniono zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach z 20 listopada 2025 r. odmawiającego przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie i zaskarżone zarządzenie utrzymano w mocy, a także nie uwzględniono wniosku skarżącego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania. Zgodnie z przepisem art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog jest zatem zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga nadzwyczajna. W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN). Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji. Z.G. [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę