IV KZ 44/25

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego M.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach, które odmówiło przyjęcia jego kasacji z powodu wniesienia jej po terminie. Skazany twierdził, że nie był prawidłowo informowany o terminach rozpraw z powodu błędów sądu pierwszej instancji i błędnego adresu mailowego. Sąd Najwyższy, analizując akta sprawy, ustalił, że skazany był prawidłowo pouczony o konsekwencjach zmiany miejsca pobytu bez informowania sądu (art. 139 k.p.k.). Wskazano, że oskarżony był doprowadzany na rozprawy z aresztu, a po uchyleniu tymczasowego aresztowania i zastosowaniu dozoru policji, postanowienie o zmianie środka zapobiegawczego zostało wysłane na wskazany przez niego adres i odebrane przez jego matkę. Oskarżony sam podał ten adres w piśmie do sądu, co potwierdzało jego świadomość. Zawiadomienia o kolejnych terminach rozpraw były wysyłane na ten adres i albo nie były podejmowane w terminie, albo zostały odebrane przez domownika. Oskarżony nie uczestniczył w postępowaniu apelacyjnym, mimo że zawiadomienie zostało wysłane na znany sądowi adres. Sąd Najwyższy uznał, że skazany, nie wykazując zainteresowania przebiegiem postępowania i ukrywając się, utracił na skutek własnego zawinienia możliwość zainicjowania postępowania kasacyjnego zgodnie z przepisami. W związku z tym, zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji zostało utrzymane w mocy, a wniosek o obrońcę z urzędu nie został uwzględniony z powodu braku obligatoryjnej obrony.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający