IV KZ 44/20

Sąd Najwyższy2020-09-17
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
aresztekstradycjatymczasowe aresztowaniepostępowanie karneSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy uchylił własne postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na istnienie innego, wcześniejszego postanowienia o areszcie.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania. Stwierdzono, że zaskarżone postanowienie było bezprzedmiotowe, ponieważ w dacie jego wydania ścigany D. V. już przebywał w tymczasowym areszcie na mocy wcześniejszego postanowienia Sądu Okręgowego w P. przedłużającego środek zapobiegawczy do 22 września 2020 r. Sąd Najwyższy uchylił zatem własne postanowienie, pozostawiając dalsze stosowanie aresztu ekstradycyjnego w gestii Sądu Okręgowego w P..

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym zidentyfikował, że zaskarżone postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec D. V. było bezprzedmiotowe. Powodem tej bezprzedmiotowości było fakt, iż w momencie wydawania przez Sąd Najwyższy tego postanowienia, ścigany D. V. już znajdował się w tymczasowym areszcie. Areszt ten został zastosowany na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 czerwca 2020 r., które przedłużało stosowanie tego najostrzejszego środka zapobiegawczego do dnia 22 września 2020 r. Sąd Najwyższy podkreślił, że wcześniejsze uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 11 kwietnia 2019 r. w przedmiocie dopuszczalności ekstradycji nie wpłynęło na orzeczenie przedłużające tymczasowe aresztowanie do 22 września 2020 r. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy uznał za konieczne wyeliminowanie z obrotu prawnego kwestionowanego postanowienia. Kwestia ewentualnego dalszego stosowania aresztu ekstradycyjnego wobec ściganego pozostaje w kompetencji właściwego Sądu Okręgowego w P..

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, takie postanowienie jest bezprzedmiotowe.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania za bezprzedmiotowe, ponieważ w momencie jego wydania ścigany już przebywał w areszcie na podstawie wcześniejszego postanowienia sądu okręgowego, które przedłużało środek zapobiegawczy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

D. V.

Strony

NazwaTypRola
D. V.osoba_fizycznaściganym

Przepisy (1)

Pomocnicze

k.p.k. art. 538 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania było bezprzedmiotowe, gdyż ścigany już przebywał w areszcie na mocy innego postanowienia.

Godne uwagi sformułowania

Zaskarżone postanowienie okazało się bezprzedmiotowe nie doszło do wzruszenia orzeczenia przedłużającego tymczasowe aresztowanie wyeliminować z obrotu prawnego kwestionowane zażaleniem obrońcy orzeczenie

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący-sprawozdawca

Tomasz Artymiuk

członek

Przemysław Kalinowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Stosowanie tymczasowego aresztowania i jego bezprzedmiotowość w sytuacji istnienia innego, wcześniejszego środka zapobiegawczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z tymczasowym aresztowaniem, która jest ważna dla praktyków prawa karnego, ale może być mniej interesująca dla szerszej publiczności.

Sąd Najwyższy uchyla areszt: dlaczego postanowienie okazało się zbędne?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KZ 44/20
WYCIĄG Z PROTOKOŁU
Dnia 17 września 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Artymiuk
‎
SSN Przemysław Kalinowski
Protokolant Małgorzata Gierczak
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga
______________________________________________________
Sąd Najwyższy postanowił:
uchylić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt IV KK 13/20 o zastosowaniu wobec D. V. tymczasowego aresztowania
.
UZASADNIENIE
Zaskarżone postanowienie okazało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dacie jego podejmowania stosowane już było wobec ściganego tymczasowe aresztowanie na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 czerwca 2020 r. (II Kop
(…)
); przedłużało ono najostrzejszy środek zapobiegawczy do 22 września 2020 r. Podkreślić trzeba, że w skutek uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 kwietnia 2019 r. (II AKz (…)) i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie prawnej dopuszczalności ekstradycji nie doszło do wzruszenia orzeczenia przedłużającego tymczasowe aresztowanie wobec osoby ściganej do 22 września 2020 r. Nie miał tu z oczywistych racji zastosowania art. 538 § 1 k.p.k.
W tej sytuacji należało wyeliminować z obrotu prawnego kwestionowane zażaleniem obrońcy orzeczenie. Ewentualne dalsze stosowanie aresztu ekstradycyjnego w stosunku do ściganego pozostaje w kompetencji właściwego sądu, tj. Sądu Okręgowego w P..

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI