IV Kz 406/13

Sygn. akt IV Kz 406/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Agata Regulska Sędziowie SSO Jerzy Menzel SSO Anna Bałazińska – Goliszewska (spr.) Protokolant Aneta Malewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Bogdana Myrny po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2013 r. zażalenia (...) im. P. we W. - Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej (...) we W. w sprawie R. G. oskarżonego o czyn z art. 178 a § 1 k.k. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieście z dnia 8 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 780/12 w przedmiocie kary pieniężnej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zażalenie uwzględnić i uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieście postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r., sygn. akt II K 780/12 na podstawie art. 287 § 1 k.p.k. ukarał Zakład Medycyny Sądowej we W. karą pieniężną w kwocie 3.000 zł. Na powołane wyżej postanowienie zażalenie wniósł (...) Medyczny im. P. we W. – Katedra i Zakład Medycyny Sądowej (...) we W. i kwestionując zasadność zaskarżonego orzeczenia wskazał, iż pismem z dnia 11.04.2013 r. Sąd został powiadomiony o powodach nieprzeprowadzenia badań we wskazanym wcześniej terminie. Nadto, skarżący wskazał, iż współpraca z konsultantami - lekarzami specjalistami odbywa się na zasadzie dobrowolności i osoby te mogą świadczyć swe usługi dopiero po wywiązaniu się ze wszystkich obowiązków pracowniczych wobec jednostek zatrudniających. Terminy badań konsultantów z dziedziny ortopedii i traumatologii oraz urologii wyznaczane są raz bądź też dwa razy w miesiącu, a podczas jednego terminu nie jest możliwe rzetelne przebadanie więcej niż 2 – 3 osób. Nadto zaznaczono, iż Kierownik Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej nie dysponuje żadnymi narzędziami nacisku na ww. osoby, przy użyciu których mógłby zmusić je do częstszego przeprowadzenia badań lub badania jednorazowo większej ilości osób. Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie nałożonej kary pieniężnej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 287 § 1 k.p.k. przepis art. 285 § 1 k.p.k. stosuje się odpowiednio do osoby, która bezpodstawnie uchyla się od wykonania czynności biegłego. Zgodnie natomiast z art. 285 § 1 k.p.k. na biegłego, który bez należytego usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie organu prowadzącego postępowanie można nałożyć karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. Okolicznością w niniejszej sprawie bezsporną było, iż Zakład Medycyny Sądowej zobowiązał się wykonać pisemną opinię w terminie 5 miesięcy od momentu doręczenia przez Sąd Rejonowy pisma akceptującego warunki wytyczone przez ww. Zakład tj. od dnia 20 września 2012 r. Nie budziło wątpliwości również, iż Sąd Rejonowy w dniu 11 lutego 2013 r. zwrócił się z zapytaniem do Zakładu Medycyny Sądowej na jakim etapie jest sporządzenie opinii, a w odpowiedzi wskazano, iż opinia zostanie przekazana do końca marca 2013 r. Pomimo jednak kolejnego ponaglenia Sądu I instancji w dniu 8 kwietnia 2013 r. opinia nie została wykonana. Sąd Rejonowy jednak błędnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu przyjął, iż niedotrzymanie terminu sporządzenia opinii przez Zakład Medycyny Sądowej stanowi bezpodstawne uchylanie się od wykonania czynności biegłego. Podkreślić należy, iż skarżący w złożonym środku odwoławczym szczegółowo wskazał na obiektywne przyczyny niemożności dotrzymania terminu do sporządzenia opinii. Przyczyny te - co istotne - w żadnej mierze nie były ze strony skarżącego zawinione i stanowiły konsekwencję konieczności dostosowania się do wolnych terminów, jakimi dysponują lekarze współpracujący w charakterze konsultanta z Zakładem Medycyny Sądowej. Skarżący natomiast nie dysponuje żadnymi narzędziami dyscyplinującymi współpracujących z nim lekarzy specjalistów. Tym samym, wskazać należy, iż przedstawione przez skarżącego argumenty implikują konieczność uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nadto, wskazać należy, iż opinia została sporządzona przez biegłych sądowych i przesłana do Sądu. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak wyżej.