IV KZ 4/20

Sąd Najwyższy2020-03-04
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
koszty postępowaniakasacjaSąd Najwyższyobrońcauniewinnieniek.p.k.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.

Obrońca uniewinnionego P.W. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, które nie uwzględniło wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym. Zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących dokumentacji kosztów. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niedopuszczalne na podstawie przepisów k.p.k. dotyczących braku możliwości zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego, w tym postanowień w przedmiocie kosztów.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy uniewinnionego P.W. na postanowienie z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt IV KK 429/18, którym nie uwzględniono wniosku o zasądzenie od oskarżyciela posiłkowego na rzecz P.W. kwoty 2.000 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu kasacyjnym. Obrońca zarzucił sądowi błąd w ustaleniach faktycznych, wskazując, że paragon fiskalny nie musi zawierać szczegółowych informacji o usłudze, a jego wystawienie w określonym terminie jest zgodne z prawem. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 426 § 1 k.p.k. oraz jednolite stanowisko judykatury, stwierdził, że od postanowień Sądu Najwyższego wydanych w trybie art. 626 § 2 k.p.k. nie przysługuje środek odwoławczy, w tym zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów. W konsekwencji, zażalenie zostało pozostawione bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy ustawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne z mocy ustawy.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Kodeks postępowania karnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekł Sąd Najwyższy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zażalenie pozostawiono bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (w sensie utrzymania w mocy swojego poprzedniego postanowienia)

Strony

NazwaTypRola
P. W.osoba_fizycznauniewinniony
obrońca P. W.inneobrońca
oskarżyciel posiłkowyinneoskarżyciel posiłkowy

Przepisy (7)

Główne

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do rozpoznania zażalenia.

k.p.k. art. 429 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do rozpoznania zażalenia.

k.p.k. art. 426 § 1

Kodeks postępowania karnego

Od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Kluczowy przepis wskazujący na niedopuszczalność zażalenia.

k.p.k. art. 518

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy postępowania przed Sądem Najwyższym.

Pomocnicze

k.p.k. art. 626 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów.

k.p.k. art. 626 § 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów.

k.p.k. art. 426 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy środków odwoławczych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego z mocy ustawy.

Odrzucone argumenty

Zażalenie obrońcy zarzucające błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących dokumentacji kosztów.

Godne uwagi sformułowania

zażalenie obrońcy uniewinnionego pozostawić bez rozpoznania niedopuszczalności z mocy ustawy od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy w postępowaniu kasacyjnym nie przysługuje zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekł Sąd Najwyższy

Skład orzekający

Zbigniew Puszkarski

przewodniczący

Jerzy Grubba

członek

Paweł Wiliński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżania postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznej sytuacji braku dopuszczalności zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy kwestii formalnych związanych z zaskarżaniem orzeczeń, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Dane finansowe

WPS: 2000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KZ 4/20
POSTANOWIENIE
Dnia 4 marca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)
‎
SSN Jerzy Grubba
‎
SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)
w sprawie
P. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 marca 2020 r.,
zażalenia obrońcy uniewinnionego
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt IV KK 429/18, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., art. 426 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
zażalenie obrońcy pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt IV KK 429/18, Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy P. W.  o zasądzenie od oskarżyciela posiłkowego na rzecz uniewinnionego P. W.  kwoty 2.000 zł, tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy w postępowaniu kasacyjnym.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca uniewinnionego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, polegający na przyjęciu, że wydatki prawomocnie uniewinnionego nie zostały należycie udokumentowane, bowiem do wniosku przedłożono paragon fiskalny, który „został wystawiony ponad dwa tygodnie od zakończenia postępowania kasacyjnego i nie zawiera żadnych informacji identyfikujących opłaconą usługę adwokacką z rozpoznaną sprawą”, w sytuacji gdy obowiązujące przepisy prawa nakładają na adwokata obowiązek wystawienia paragonu fiskalnego dokumentującego przyjęcie środków płatniczych od klienta w momencie dokonania tej czynności, a paragon fiskalny nigdy nie dokumentuje danych identyfikujących osobę dokonującą płatności. Zdaniem skarżącego wskazany błąd miał wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, albowiem przyjęcie przeciwnego stanu rzeczy skutkowałoby uwzględnieniem wniosku P. W. w całości.
Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez uwzględnienie wniosku i zasądzenie kosztów poniesionych przez P. W.  w związku z ustanowieniem obrońcy w postępowaniu kasacyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie obrońcy uniewinnionego P. W. , wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W Kodeksie postępowania karnego brak jest przepisu stanowiącego podstawę prawną do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego, wydanego w trybie art. 626 § 2 k.p.k.  Próżno szukać tej podstawy w treści przepisów art. 626 § 3 k.p.k. czy art. 426 § 2 k.p.k. Również z jednolitego stanowiska Sądu Najwyższego wynika, że w postępowaniu kasacyjnym nie przysługuje zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekł Sąd Najwyższy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI KZ 4/17, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt III KK 216/16)
Tym samym, wobec dyspozycji
art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., art. 426 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI