IV KZ 28/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku bezwzględnych przyczyn odwoławczych.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego K. J. na zarządzenie Sądu Apelacyjnego w Katowicach, które odmówiło przyjęcia kasacji od wyroku skazującego na karę grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Skazany argumentował, że wyrok jest krzywdzący i zawiera błędy. Sąd Najwyższy uznał jednak, że kasacja była niedopuszczalna, ponieważ nie wskazano w niej bezwzględnych przyczyn odwoławczych, zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie skazanego K. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 maja 2024 r., które odmówiło przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 stycznia 2024 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 24 kwietnia 2023 r. Zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji zostało wydane z powodu wniesienia jej przez obrońcę skazanego od wyroku skazującego na karę grzywny oraz karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy jednoczesnym braku sformułowania w jej treści zarzutów o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Skazany K. J. wniósł zażalenie, argumentując, że Sąd Apelacyjny wadliwie uznał kasację za niedopuszczalną, wskazując na krzywdzące rozstrzygnięcia, dolegliwość finansową i błędy w uzasadnieniu. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 14 sierpnia 2024 r., uznał zażalenie za niezasadne. Wskazał, że zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasacja na korzyść oskarżonego nie przysługuje w przypadku skazania na karę inną niż bezwzględne pozbawienie wolności, chyba że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza. Ponieważ skazanie K. J. obejmowało karę grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji nie sformułowano zarzutów o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, kasacja była niedopuszczalna. Argumentacja skazanego o krzywdzących rozstrzygnięciach i błędach w uzasadnieniu nie była wystarczająca do przełamania ustawowego ograniczenia dopuszczalności wniesienia kasacji. W związku z tym Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja w takiej sytuacji jest niedopuszczalna, chyba że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 2 k.p.k., który stanowi, że kasacja na korzyść oskarżonego nie przysługuje w przypadku skazania na karę inną niż bezwzględne pozbawienie wolności, chyba że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza. Skoro skazanie obejmowało karę grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, a w kasacji nie podniesiono bezwzględnych przyczyn odwoławczych, była ona niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. J. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 523 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Kasacja na korzyść oskarżonego nie przysługuje w wypadku skazania na inną karę niż kara bezwzględnego pozbawienia wolności, a więc na karę grzywny, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, albo w razie odstąpienia od wymierzenia kary, jak również w razie umorzenia lub warunkowego umorzenia postępowania, chyba że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1.
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna do utrzymania w mocy zaskarżonego zarządzenia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 523 § § 4
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na konkretne przypadki niedopuszczalności kasacji, w tym pkt 1 dotyczący kar innych niż bezwzględne pozbawienie wolności.
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa katalog bezwzględnych przyczyn odwoławczych, których wystąpienie może uzasadniać dopuszczalność kasacji mimo braku innych przesłanek.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja wniesiona od wyroku skazującego na karę grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest niedopuszczalna, jeśli nie zawiera zarzutów o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skazanego o krzywdzących rozstrzygnięciach, dolegliwości finansowej i błędach w uzasadnieniu wyroku, która nie wskazuje na bezwzględne przyczyny odwoławcze.
Godne uwagi sformułowania
kasacja na korzyść oskarżonego nie przysługuje w wypadku skazania na inną karę niż kara bezwzględnego pozbawienia wolności chyba że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza Tego rodzaju argumentacja nie jest wystarczająca do przełamania ustawowego ograniczenia dopuszczalności wniesienia kasacji
Skład orzekający
Paweł Wiliński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ścisłego stosowania przepisów dotyczących dopuszczalności kasacji w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście kar innych niż bezwzględne pozbawienie wolności."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy w kasacji nie podniesiono bezwzględnych przyczyn odwoławczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością kasacji, co jest istotne dla prawników karnistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy kasacja w sprawie karnej nie ma szans na rozpoznanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN IV KZ 28/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie skazanego K. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 sierpnia 2024 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt II AKa 309/23 (WKK 40/24) o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sadu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 stycznia 2024 r., sygn. akt II AKa 309/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. II K 179/21 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt II AKa 309/23, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach odmówił przyjęcia kasacji, wskazując w uzasadnieniu na niedopuszczalność kasacji z uwagi na jej wniesienie przez obrońcę skazanego od wyroku skazującego na karę grzywny oraz karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy jednoczesnym braku sformułowania w jej treści zarzutów o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany K. J. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd Apelacyjny wadliwie uznał kasację jego obrońcy za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżony wyrok zawiera „krzywdzące (…) rozstrzygnięcia, jest dolegliwy finansowo oraz pomija istotne kwestie związane z błędami w uzasadnieniu”. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Najwyższemu w celu rozpoznania kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W treści zarządzenia prawidłowo wskazano na treść obowiązującego przepisu art. 523 § 2 k.p.k., wobec której kasacja na korzyść oskarżonego nie przysługuje w wypadku skazania na inną karę niż kara bezwzględnego pozbawienia wolności, a więc na karę grzywny, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, albo w razie odstąpienia od wymierzenia kary, jak również w razie umorzenia lub warunkowego umorzenia postępowania, chyba że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 (art. 523 § 4 pkt 1). K. J. prawomocnie skazano na karę grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W treści wniesionej przez obrońcę skazanego K. J. kasacji nie sformułowano jednocześnie zarzutów mających charakter bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Okoliczności tych nie zakwestionował we wniesionym zażaleniu skarżący, wskazując jedynie, że zaskarżony wyrok zawiera „krzywdzące (…) rozstrzygnięcia, jest dolegliwy finansowo oraz pomija istotne kwestie związane z błędami w uzasadnieniu”. Tego rodzaju argumentacja nie jest wystarczająca do przełamania ustawowego ograniczenia dopuszczalności wniesienia kasacji, o jakim mowa w art. 523 § 2 k.p.k. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [PGW] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI