IV KZ 27/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji skazanego F.D. od wyroku Sądu Okręgowego, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku przesłanek formalnych.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego F.D. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego o odmowie przyjęcia kasacji. Kasacja dotyczyła wyroku skazującego F.D. na karę grzywny. Sąd Najwyższy uznał, że kasacja była niedopuszczalna, ponieważ nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 523 § 2 k.p.k., a skazany nie wykazał istnienia przesłanek z art. 439 § 1 k.p.k. W związku z tym, zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji zostało utrzymane w mocy.
Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym było zażalenie skazanego F.D. na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt IV Ka (…), o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 maja 2017 r. w sprawie IV Ka (…). Zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji zostało wydane na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. Skazany F.D. wniósł zażalenie, podnosząc m.in. uchybienia w postępowaniu sądowym. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, odwołał się do art. 523 § 2 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, z wyjątkiem sytuacji określonych w art. 439 i art. 521 k.p.k. W niniejszej sprawie orzeczono wobec F.D. samoistną karę grzywny, a kasacja nie wskazywała na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdził, że sporządzenie i wniesienie kasacji przez stronę było niedopuszczalne, a zarządzenie o odmowie jej przyjęcia było słuszne. Sąd uznał również, że zażalenie skazanego nie zawierało argumentów przemawiających za uchyleniem zaskarżonego zarządzenia, a podnoszone przez niego kwestie dotyczące zasadności skazania i czynności Sądu odwoławczego były bezprzedmiotowe dla oceny dopuszczalności kasacji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna, jeśli nie zachodzą przesłanki z art. 439 § 1 k.p.k. lub art. 521 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 2 k.p.k., który ogranicza możliwość wniesienia kasacji na korzyść do przypadków skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że występują szczególne uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. Skoro w sprawie orzeczono karę grzywny i nie wskazano na takie uchybienia, kasacja była niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia.
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F.D. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 523 § 2
Kodeks postępowania karnego
Kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 530 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 521
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja wniesiona od wyroku skazującego na karę grzywny, bez wskazania na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., jest niedopuszczalna na podstawie art. 523 § 2 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
kasacja na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania Sporządzenie i wniesienie kasacji przez stronę było zatem niedopuszczalne
Skład orzekający
Andrzej Tomczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogów formalnych dopuszczalności kasacji w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy kasacja jest wnoszona od wyroku skazującego na karę grzywny i nie podnosi się zarzutów z art. 439 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące kwestii formalnych dopuszczalności kasacji, bez głębszych analiz prawnych czy nietypowych faktów.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KZ 27/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie F.D. skazanego z art. 216 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 października 2017 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt IV Ka (…), o odmowie przyjęcia kasacji utrzymuje w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt IV Ka (…), Przewodniczący IV Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji skazanego F.D. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 maja 2017 r. w sprawie IV Ka (…). Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany F.D., podnosząc m.in., że w postępowaniu sądowym toczącym się przeciwko niemu doszło do uchybień w toku czynności podejmowanych przez sądy obu instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Zasada ta nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 oraz kasacji wniesionej przez podmiot określony w art. 521 (art. 523 § 4 k.p.k.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia kasacją stał się wyrok, którym orzeczono wobec F.D. samoistną karę grzywny. Kasację sporządził i podpisał osobiście skazany, bez wskazania na ewentualne uchybienia znajdujące swoje oparcie w treści art. 439 § 1 k.p.k. Sporządzenie i wniesienie kasacji przez stronę było zatem niedopuszczalne i słusznie wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia. We wniesionym zażaleniu skazany nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. Skarżący szeroko opisał bowiem między innymi swoje stanowisko w przedmiocie zasadności skazania go oraz czynności podejmowanych przez Sąd odwoławczy, przy czym okoliczności te są bezprzedmiotowe dla kwestii odmowy przyjęcia kasacji w niniejszej sprawie. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. as
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI