IV KZ 22/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy na zarządzenie odmawiające przyjęcia skargi na wyrok sądu okręgowego, gdyż sprawa została zainicjowana przed 1 lipca 2015 r.
Obrońca skazanej złożył zażalenie na zarządzenie odmawiające przyjęcia skargi na wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach. Sąd Najwyższy uznał, że przepisy dotyczące skargi na wyrok sądu odwoławczego (rozdział 55a k.p.k.) stosuje się tylko do spraw, w których postępowanie jurysdykcyjne zostało zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r. Ponieważ przedmiotowa sprawa została zainicjowana przed tą datą, zażalenie było niedopuszczalne.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy skazanej na zarządzenie upoważnionego sędziego z dnia 16 lutego 2024 r., które odmówiło przyjęcia skargi obrońcy na wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, wyrokiem z dnia 22 grudnia 2023 r., uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Obrońca wniósł skargę na wyrok sądu odwoławczego. Zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi wskazywało, że przedmiotem skargi z art. 539a § 1 k.p.k. mogą być tylko wyroki sądów odwoławczych zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r. Obrońca zarzucił obrazę przepisów k.p.k. poprzez błędną wykładnię art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. Sąd Najwyższy, podzielając argumentację zarządzenia, stwierdził, że postępowanie sądowe zostało wszczęte przed 1 lipca 2015 r. (sprawa wpłynęła do sądu 30 grudnia 2005 r.). Przepisy rozdziału 55a k.p.k. stosuje się do spraw zainicjowanych aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r. Zatem złożenie skargi na wyrok sądu odwoławczego w sprawie, gdzie akt oskarżenia wniesiono przed tą datą, nie pozwala na procedowanie w tym trybie. W konsekwencji, zażalenie obrońcy na zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi, mimo że zostało przyjęte, należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy ustawy.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te stosuje się tylko do spraw, w których postępowanie jurysdykcyjne zostało zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym do sądu po dniu 30 czerwca 2015 r.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, który jednoznacznie określa zakres stosowania przepisów rozdziału 55a k.p.k. do spraw zainicjowanych po określonej dacie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić zażalenie bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. G. | osoba_fizyczna | skazana |
| obrońca skazanej | inne | obrońca |
| A. G. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| E. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| oskarżyciel publiczny | organ_państwowy | oskarżyciel |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 539a § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przedmiotem skargi mogą być tylko te wyroki sądów odwoławczych, które zostały zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r.
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw art. 25 § ust. 1 i 2
Przepisy rozdziału 55a k.p.k. stosuje się do spraw, w których postępowanie jurysdykcyjne zostało zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym do sądu po dniu 30 czerwca 2015 r.
Pomocnicze
k.p.k. art. 530 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 539f
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy rozdziału 55a k.p.k. stosuje się wyłącznie do spraw zainicjowanych aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r.
Odrzucone argumenty
Zażalenie obrońcy na zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi powinno zostać uwzględnione.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem skargi z art. 539 a §1 k.p.k. mogą być tylko te wyroki sądów odwoławczych, które zostały zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r. zażalenie to zostało jednak przyjęte, należało pozostawić je bez rozpoznania.
Skład orzekający
Małgorzata Bednarek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania przepisów o skardze na wyrok sądu odwoławczego (art. 539a k.p.k.) w zależności od daty wniesienia aktu oskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy spraw, w których postępowanie jurysdykcyjne zostało zainicjowane przed 1 lipca 2015 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej w polskim prawie karnym, a mianowicie zakresu stosowania skargi na wyrok sądu odwoławczego. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest ważna dla praktyków prawa karnego.
“Kiedy skarga na wyrok sądu odwoławczego jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN IV KZ 22/24 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie A. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 czerwca 2024 r., zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie upoważnionego sędziego z 16 lutego 2024 r. odmawiającego przyjęcia skargi obrońcy na wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 22 grudnia 2023 r., sygn. akt VI Ka 411/23 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić zażalenie bez rozpoznania UZASADNIENIE Wyrokiem z 22 grudnia 2023 r., Sąd Okręgowy w Gliwicach w spawie A. G. i E. K., sygn. akt VI Ka 411/23 na skutek apelacji oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z 18 stycznia 2023 r. sygn., akt II K 391/20 i zażalenia obrońcy oskarżonej A. G. na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w wyroku, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu. Skargę od wyroku wniósł obrońca oskarżonych. Zarządzeniem Upoważnionego Sędziego z 16 lutego 2024 r. odmówiono przyjęcia skargi obrońcy na wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 22 grudnia 2023 r., sygn. akt VI Ka 411/23 wskazując, że przedmiotem skargi z art. 539 a §1 k.p.k. mogą być tylko te wyroki sądów odwoławczych, które zostały zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym po 30 czerwca 2015 r. Zażalenie na zarządzenie wniósł obrońca A. G., zarzucając rozstrzygnięciu obrazę art. 539 f k.p.k. w zw. z art. 530 §2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. poprzez odmowę przyjęcia skargi, wynikająca z błędnej wykładni art. 25 ust. 1 i2 ustawy z 11 marca 2016 r., o zmianie ustawy-Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Należy się w pełni zgodzić z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. W przedmiotowej sprawie postępowania sądowe zostało wszczęte przed 1 lipca 2015 r., sprawa wpłynęła do sądu i została zarejestrowana 30 grudnia 2005 r. Przepisy rozdziału 55a kodeksu postępowania karnego, stosuje się do spraw, w których postępowanie jurysdykcyjne zostało zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym do sądu po dniu 30 czerwca 2015 r. Wynika to jednoznacznie z treści art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 437 z późn. zm.). Takie stanowisko wielokrotnie zajmował Sąd Najwyższy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 listopada 2021 r., IV KS 53/21, postanowienie Sądu Najwyższego z 18 listopada 2021 r., II KS 24/20). Z powyższego wynika, iż złożenie skargi na wyrok sądu odwoławczego wydany w sprawie, gdzie akt oskarżenia wniesiony został przed dniem 1 lipca 2015 r. w ogóle nie pozwala na procedowanie w trybie przepisów rozdziału 55a k.p.k., albowiem przepisy te mogą być stosowane tylko do spraw, gdzie akt oskarżenia wniesiono po 30 czerwca 2015 r. W takim układzie strona powinna być poinformowana o braku możliwości wniesienia skargi, a czynność taka nie podlega zaskarżeniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16,). W konsekwencji zażalenie obrońcy oskarżonego na zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi, powinno zostać dołączone do akt sprawy jako niedopuszczalne z mocy ustawy. W sytuacji, w której zażalenie to zostało jednak przyjęte, należało pozostawić je bez rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [PGW] [ms]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę