IV KZ 21/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu okręgowego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, wskazując na potrzebę wyjaśnienia roli obrońcy i dochowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w B., który odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony nie uprawdopodobnił wystarczająco, iż uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, a także wskazał na długi okres od wydania wyroku do złożenia wniosku. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, stwierdzając, że odmowa była przedwczesna, a zaniedbanie obrońcy może być uznane za przyczynę niezależną od oskarżonego.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego J. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 21 lutego 2020 r., które odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 czerwca 2019 r. Oskarżony J. J. złożył wniosek o przywrócenie terminu, twierdząc, że jego obrońca nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie, co potwierdził telefonicznie z sekretariatem wydziału. Sąd Okręgowy odmówił przywrócenia terminu, uznając, że oskarżony nie wykazał wystarczająco przyczyn niezależnych od niego, a także że zbyt długi okres od wyroku do wniosku osłabia zasadność twierdzeń. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że zaniedbanie obrońcy może być uznane za przyczynę niezależną od oskarżonego, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem. Podkreślono, że nie można zakładać, iż oskarżony musi działać samodzielnie, ignorując swojego obrońcę. Sąd Najwyższy uznał, że ocena Sądu Okręgowego była przedwczesna i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy, zwracając uwagę na konieczność wyjaśnienia stanowiska obrońcy oraz ustalenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego przyjmuje, że zawinione niedotrzymanie terminu przez obrońcę jest przyczyną niezależną od oskarżonego, uzasadniającą przywrócenie terminu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że stanowisko przeciwne byłoby sprzeczne z istotą instytucji obrońcy, która opiera się na zaufaniu osoby reprezentowanej do jej procesowego przedstawiciela. Oskarżony nie jest zobligowany do działania samodzielnie, jeśli ma ustanowionego obrońcę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżony J. J.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| obrońca oskarżonego | inne | obrońca |
| Sąd Okręgowy w B. | instytucja | sąd niższej instancji |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 126 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa termin 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu od daty ustania przeszkody.
Pomocnicze
k.p.k. art. 86 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Działania obrońcy nie wyłączają działań samego oskarżonego, ale nie zobowiązują oskarżonego do działania zawsze samodzielnie i niezależnie od działań swego procesowego zastępcy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaniedbanie obrońcy jako przyczyna niezależna od oskarżonego. Niewłaściwa wykładnia art. 126 § 1 k.p.k. przez sąd niższej instancji.
Godne uwagi sformułowania
zawinione niedotrzymanie terminu zawitego przez obrońcę jest przyczyną niezależną od oskarżonego Stanowisko przeciwne byłoby sprzeczne z istotą instytucji obrońcy, opierającej się na zaufaniu osoby reprezentowanej do jej procesowego przedstawiciela
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przywrócenia terminu w przypadku zaniedbania obrońcy oraz prawidłowe stosowanie art. 126 § 1 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i sytuacji, gdy oskarżony jest reprezentowany przez obrońcę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu praw oskarżonego w kontekście działania jego obrońcy, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy błąd obrońcy zawsze pogrąża oskarżonego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt IV KZ 21/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie J. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2020 r., zażalenia obrońcy oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 21 lutego 2020 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku oskarżonego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2020 r. J. J. złożył w Sądzie Okręgowym w B. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku tego Sądu z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie VII Ka (…). W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku miał złożyć reprezentujący oskarżonego na rozprawie odwoławczej obrońca – adwokat W. G.. Skazany stwierdził, że w dniu 21 stycznia 2020 r. skontaktował się ze swoim obrońcą i dowiedział się od niego, że wniosek taki nie został złożony. Informację tę potwierdził w rozmowie telefonicznej z sekretariatem VII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w B.. Na tę ostatnią okoliczność przedstawił zestawienie rozmów wykonanych z jego telefonu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lutego 2020 r., Sąd Okręgowy w B. odmówił skazanemu J. J. przywrócenia terminu stwierdzając, że: - to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności procesowej w terminie, a także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od niego niezależnych, - twierdzenie, że do uchybienia terminowi doszło z powodu zaniechania ze strony obrońcy, nie jest przekonujące, ponieważ wnioskodawca okoliczności tej nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób, - wnioskodawca „przedsięwziął czynności (…) dopiero 21 stycznia 2020 r., a więc bez mała 6 miesięcy po zapadnięciu ww. wyroku Sądu Okręgowego, co dodatkowo osłabia zasadność twierdzenia, iż do niezłożenia wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego dojść miało z przyczyn od niego niezależnych”. Postanowienie to zaskarżył w całości obrońca skazanego zarzucając mu „obrazę przepisów postępowania, tj. art. 126 § 1 k.p.k. poprzez jego błędną wykładnię i bezzasadne uznanie, że skazany J. J. nie przedstawił dowodu, który by w stopniu dostatecznym uprawdopodobnił okoliczności, że niezłożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem doszło z przyczyn niezależnych od skazanego, i brak jest przesłanki do przywrócenia terminu, a tym samym pozbawił skazanego ochrony przed negatywnymi konsekwencjami zaniechania czynności procesowej przez jego pełnomocnika”. W konsekwencji tego zarzutu skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Konsekwencją wniesienia zażalenia stała się konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, ponieważ orzeczenie Sądu Okręgowego w przedmiocie odmowy przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia było co najmniej przedwczesne. Jak trafnie zauważono w uzasadnieniu zażalenia, w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że zawinione niedotrzymanie terminu zawitego przez obrońcę jest przyczyną niezależną od oskarżonego, uzasadniającą przywrócenie terminu zawitego do dokonania czynności procesowej. Nieuprawnionym jest zakładanie, że oskarżony niejako nie licząc na dokonanie odpowiednich czynności procesowych przez swojego obrońcę, powinien je podejmować sam z zachowaniem stosownych terminów. Z przepisu art. 86 § 2 k.p.k. wynika bowiem jedynie, że działania obrońcy nie wyłączają działań samego oskarżonego, nie zaś, że oskarżony jest zobligowany do działania zawsze samodzielnie i niezależnie o działań swego procesowego zastępcy. Stanowisko przeciwne byłoby sprzeczne z istotą instytucji obrońcy, opierającej się na zaufaniu osoby reprezentowanej do jej procesowego przedstawiciela (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r., II KZ (…)i podane tam orzecznictwo). Oskarżony był reprezentowany od fazy postępowania przygotowawczego przez obrońcę adwokata W. G.. Znajdujące się na k – 48 pełnomocnictwo nie zawiera żadnych ograniczeń – przewidziano w nim także możliwość reprezentowania oskarżonego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Oskarżony nie uczestniczył w postępowaniu odwoławczym, na rozprawie apelacyjnej obecny był natomiast substytut jego obrońcy adwokat D. J., przy czym na publikację orzeczenia nie stawiła się żadna ze stron. W świetle powyższych okoliczność stanowisko Sądu, że oskarżony w dostateczny sposób nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminowi doszło z winy jego obrońcy ocenić należy jako przedwczesne. Jeśli, w ocenie Sądu, samo twierdzenie oskarżonego w tej mierze nie było wystarczające, należało zapoznać się ze stanowiskiem obrońcy, choćby w postaci oświadczenia, w celu wyjaśnienia tego, czy niezłożenie przez obrońcę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było skutkiem jego zaniedbania, czy też wynikało z uzgodnionego z oskarżonym sposobu prowadzenia sprawy. Poza rozstrzygnięciem kwestii, czy do uchybienia terminowi doszło z przyczyn niezależnych od oskarżonego, niezbędne będzie także ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody. Okoliczność ta wynika wprawdzie z wniosku oskarżonego, lecz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazuje się na znaczny upływ czasu od daty wyrokowania do daty złożenia wniosku o przywrócenie terminu, podkreślając, iż osłabia to argumentację o istnieniu przyczyny niezależnej od oskarżonego. Oznacza to, że aspekt związany z dochowaniem terminu wynikającego z art. 126 § 1 k.p.k. pozostał poza polem rozważań Sądu. W toku ponowionego postępowania niezbędne będzie zatem ustalenie, czy do zaniechania złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku doszło z powodu zaniedbania obrońcy oraz czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności został złożony w terminie 7 dni od ustania przeszkody.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI