IV KZ 20/13

Sąd Najwyższy2013-04-24
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚrednianajwyższy
kasacjakara łącznawarunkowe zawieszenie karykodeks karnykodeks postępowania karnegoniedopuszczalność kasacjiprzesłanki kasacyjne

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z mocy prawa z powodu braku przesłanek określonych w kodeksie postępowania karnego.

Obrońca skazanej L. K. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący ją za oszustwo i inne przestępstwa, z karą łączną roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywną, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Przewodniczący Sądu Okręgowego odmówił przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie obrońcy, uznał je za bezzasadne, wskazując, że kasacja na korzyść może być wniesiona tylko w określonych przypadkach, a w tej sprawie nie podniesiono zarzutów z art. 439 k.p.k., co czyniło kasację niedopuszczalną.

Sprawa dotyczy zażalenia obrońcy skazanej L. K. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w C. z dnia 11 lutego 2013 r., o odmowie przyjęcia kasacji. Sąd Rejonowy w C. wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 r. uznał L. K. winną popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 k.k. (oszustwo) w zw. z innymi przepisami, wymierzając karę łączną roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny (po 10 zł), z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na 3 lata próby. Apelacja obrońcy została utrzymana w mocy przez Sąd Okręgowy w C. wyrokiem z dnia 16 listopada 2012 r. Obrońca wniósł kasację, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 2, 7, 410, 424 k.p.k.). Przewodniczący Sądu Okręgowego odmówił przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.k. i art. 523 § 2 i 4 k.p.k., stwierdzając jej niedopuszczalność. Obrońca złożył zażalenie, zarzucając błędne przyjęcie, że konieczne jest podniesienie zarzutów z art. 439 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Zgodnie z art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k., kasacja na korzyść może być wniesiona tylko w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że dotyczy uchybień z art. 439 k.p.k. W tej sprawie obrońca nie podniósł żadnego z tych uchybień, co czyniło kasację niedopuszczalną. Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna z mocy prawa, chyba że dotyczy uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołując się na art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k. wyjaśnił, że kasacja na korzyść od wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest dopuszczalna tylko w przypadku, gdy wniesiono ją z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Ponieważ w przedmiotowej sprawie obrońca nie podniósł żadnego z tych uchybień, kasacja była niedopuszczalna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie utrzymania zarządzenia)

Strony

NazwaTypRola
L. K.osoba_fizycznaskazana
obrońca skazanejinneobrońca

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 523 § § 2 i § 4 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Kasacja na korzyść obrońcy skazanego może być wniesiona jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przy czym ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Pomocnicze

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 530 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 429 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja wniesiona przez obrońcę nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k., ponieważ nie dotyczy uchybień z art. 439 k.p.k., a wyrok skazujący zawierał warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 2, 7, 410, 424 k.p.k.) oraz błędne przyjęcie przez Przewodniczącego Sądu Okręgowego, że konieczne jest podniesienie zarzutów z art. 439 k.p.k. do wniesienia kasacji.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa kasacja na korzyść obrońca skazanego może wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przy czym ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Skład orzekający

Józef Dołhy

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności wnoszenia kasacji w sprawach karnych, w szczególności w kontekście warunkowego zawieszenia kary i wymogów formalnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przesłanek formalnych wnoszenia kasacji w polskim postępowaniu karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na precyzyjne omówienie przesłanek dopuszczalności kasacji, co jest kluczowe w praktyce.

Kiedy kasacja jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV KZ 20/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie L. K. skazanej z art. 286 § 1 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 24 kwietnia 2013 r., zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w C. z dnia 11 lutego 2013 r., o odmowie przyjęcia kasacji; p o s t a n o w i ł: utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w C., wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 r., uznał L. K. winną popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k., wymierzona za te czyny kary pozbawienia wolności i grzywny połączył i jako karę łączną orzekł rok i dwa miesiące pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. orzekł środki karne na postawie art. 46 § 1 k.k., zaś na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcę oskarżonej. Po rozpoznaniu tej apelacji Sąd Okręgowy w C., wyrokiem z dnia 16 listopada 2012 r., zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. 2 Obrońca skazanej wywiódł kasację zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 2, art. 7, art. 410 i art. 424 k.p.k. Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 r. Przewodniczący VII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w C., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.k. i art. 523 § 2 i 4 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji, stwierdzając iż jest ona niedopuszczalna z mocy prawa. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanej zarzucając „naruszenie art. 530 § 2 k.p.k. w związku z art. 523 § 1 k.p.k., przez błędne przyjęcie, iż konieczne do wniesienia kasacji w sprawie niniejszej jest podniesienie zarzutów uchybień z art. 439 k.p.k.”, i wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przyjęcia kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Stosownie do treści art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k. kasację na korzyść obrońca skazanego może wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przy czym ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Innymi słowy kasacja stron na korzyść od innego wyroku, niż wyrok skazujący na „bezwzględną” karę pozbawienia wolności, może być przyjęta do rozpoznania tylko wówczas, gdy jest wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W przedmiotowej sprawie obrońca skazanej w kasacji nie podniósł żadnego uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k. W tym stanie rzeczy zasadnie odmówiono przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy prawa. Podzielając trafne i szczegółowe wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, należało utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.