IV KZ 2/15

Sygn. akt IV KZ 2/15
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie K. L., uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. zażalenia pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E.L. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt VII Ka […] (WKK […]) odmawiające przyjęcia kasacji
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej E. L.  wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w C., wydanego w sprawie VII Ka […]. Kasacja ta – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 527 § 1 k.p.k. – nie została opłacona. W związku z tym oskarżycielka posiłkowa została wezwana do uzupełnienia tego braku formalnego. Wówczas złożyła ona wniosek o zwolnienie od opłaty kasacyjnej, który nie został uwzględniony (postanowienie z dnia 30 października 2014 r.). W zaistniałej sytuacji ponowiono wezwanie do uzupełnienia braku formalnego kasacji, które doręczono oskarżycielce posiłkowej w dniu 20 listopada 2014 r. W zakreślonym terminie brak nie został uzupełniony, w związku z czym Przewodniczący VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w C. odmówił przyjęcia kasacji zarządzeniem wydanym w dniu 4 grudnia 2014 r.
Zażalenie na to zarządzenie złożył pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zarzucając „naruszenie prawa do sądu poprzez przyjęcie braku formalnego kasacji w postaci braku opłaty kasacyjnej w kwocie 450 zł (…) w kontekście nowej okoliczności, a mianowicie: wyroku Sądu Okręgowego w C.  z dnia 5 listopada 2014 r. (…) obniżającego alimenty do kwoty 200 zł od pozwanego K. L.…”.
Nie formułując wniosku, pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej podniósł w lakonicznym uzasadnieniu zażalenia, że obniżenie alimentów w sposób istotny zachwiało budżetem domowym i uiszczenie opłaty kasacyjnej stało się niemożliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie w opisanym kształcie nie może wywołać pożądanego przez skarżącą skutku, ponieważ ani nie uzupełniła ona braku formalnego kasacji, ani nie złożyła ponownego wniosku o zwolnienie od uiszczenia opłaty, wskazując na wyrok obniżający alimenty z kwoty po 300 zł na dziecko do kwoty po 200 zł miesięcznie, mimo że od dnia wydania tego wyroku do dnia wydania skarżonego zarządzenia minął prawie miesiąc.
Natomiast niedokonanie czynności prawem wymaganej nie może być podstawą formułowania zarzutu naruszenia przez wydającego zarządzenie odmawiające przyjęcia nieopłaconej kasacji prawa do sądu, ponieważ w dacie podejmowania skarżonego rozstrzygnięcia występowała sytuacja nakazująca takie właśnie postąpienie, co w podstawie prawnej zarządzenia wyraźnie zostało wskazane.
Z przytoczonych powodów należało orzec jak na wstępie.