IV KZ 18/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego R.S. na postanowienie o zastosowaniu wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania, twierdząc, że zastosowanie środka izolacyjnego nie jest uzasadnione, a wystarczające byłyby środki nieizolacyjne, takie jak dozór Policji czy zakaz opuszczania kraju. Podkreślał, że oskarżony odbył już znaczną część kary i nie ma podstaw do obawy utrudniania postępowania. Sąd Najwyższy nie podzielił tych argumentów. Stwierdził, że uchylenie wyroku Sądu Okręgowego przez Sąd Najwyższy nie niweczy ustaleń o dużym prawdopodobieństwie popełnienia przestępstwa, a wymierzona nieprawomocnie kara łączna 6 lat pozbawienia wolności stanowi szczególną podstawę do zastosowania tymczasowego aresztowania zgodnie z art. 258 § 2 k.p.k. Sąd uznał, że tylko najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania, a perspektywa odbycia pozostałej części kary może potęgować motywację do utrudniania postępowania. Nie stwierdzono również okoliczności nakazujących odstąpienie od stosowania aresztu z uwagi na ciężkie skutki dla oskarżonego lub jego rodziny. W konsekwencji, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w przypadku wymierzenia surowej, nieprawomocnej kary pozbawienia wolności, nawet po uchyleniu wyroku sądu okręgowego.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, ale utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wymierzona nieprawomocnie kara łączna pozbawienia wolności, wynosząca 6 lat, stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania tymczasowego aresztowania jako środka zapobiegawczego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wymierzona nieprawomocnie kara łączna 6 lat pozbawienia wolności stanowi szczególną podstawę do zastosowania tymczasowego aresztowania zgodnie z art. 258 § 2 k.p.k., a tylko najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że grożąca oskarżonemu surowa kara stanowi samodzielną podstawę szczególnej obawy utrudniania prawidłowego toku postępowania, a perspektywa odbycia kilkuletniej kary pozbawienia wolności może potęgować motywację do utrudniania postępowania.
Czy uchylenie wyroku sądu niższej instancji przez Sąd Najwyższy w wyniku kontroli kasacyjnej niweczy ustalenia o dużym prawdopodobieństwie popełnienia przestępstwa na potrzeby stosowania środków zapobiegawczych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchylenie wyroku nie niweczy samoistnie ustaleń w zakresie wymaganego dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa, które na obecnym etapie postępowania pozostaje nienaruszone.
Uzasadnienie
W obrocie prawnym nadal funkcjonuje wyrok sądu niższej instancji, na mocy którego oskarżony został nieprawomocnie skazany, co potwierdza wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych mu czynów.
Czy obawa utrudniania postępowania przez oskarżonego jest niezależna od jego dotychczasowych działań w tym zakresie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, obawa ta jest niezależna od tego, czy oskarżony podejmował w przeszłości próby bezprawnego oddziaływania na bieg postępowania.
Uzasadnienie
Samo zagrożenie surową karą stwarza domniemanie istnienia obawy, że oskarżony może podejmować bezprawne działania utrudniające postępowanie, aby uniknąć dolegliwości związanej z karą.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 435
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 257 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 78 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wymierzona nieprawomocnie kara łączna 6 lat pozbawienia wolności stanowi szczególną podstawę do zastosowania tymczasowego aresztowania. • Tylko najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania. • Perspektywa odbycia pozostałej części kary może potęgować motywację do utrudniania postępowania. • Uchylenie wyroku sądu niższej instancji nie niweczy ustaleń o dużym prawdopodobieństwie popełnienia przestępstwa.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie środka o charakterze izolacyjnym nie jest uzasadnione okolicznościami sprawy. • Brak uzasadnionej obawy, że oskarżony będzie podejmował działania utrudniające postępowanie. • Wystarczające będzie zastosowanie środka o charakterze nieizolacyjnym. • Odbycie blisko połowy kary czyni dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania niecelowym.
Godne uwagi sformułowania
jedynie najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania • samo zagrożenie surową karą [...] stwarza domniemanie istnienia obawy, że oskarżony może podejmować bezprawne działania utrudniające postępowanie • perspektywa konieczności odbycia pozostałej części kilkuletniej kary pozbawienia wolności [...] może potęgować u oskarżonego motywację do utrudniania postępowania w celu uniknięcia ponownego osadzenia
Skład orzekający
Andrzej Stępka
przewodniczący
Dariusz Świecki
sprawozdawca
Marek Pietruszyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w przypadku wymierzenia surowej, nieprawomocnej kary pozbawienia wolności, nawet po uchyleniu wyroku sądu okręgowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, ale utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy balansuje między prawem do obrony a koniecznością zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, nawet w sytuacji, gdy wyrok został uchylony.
“Areszt tymczasowy mimo uchylenia wyroku? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy izolacja jest konieczna.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.