IV Kz 112/17

Sygn. akt IV Kz 112/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący : SSO Paweł Pratkowiecki Protokolant : sekr. sąd. Patrycja Ignaczak przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Mariusza Kluczyńskiego po rozpoznaniu w sprawie A. D. oskarżonego o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia Prokuratora Rejonowego w L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 27 marca 2017 r. w przedmiocie podjęcia warunkowo umorzonego postępowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Legnicy, powołując się na art. 24 § 1 k.k.w. , na rozprawie uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 15 czerwca 2016 r. o podjęciu warunkowo umorzonego postępowania. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Prokurator i wniósł o jego uchylenie. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Zażalenie co do zasady jest słuszne. Przede wszystkim należy wskazać, że postępowanie w przedmiocie podjęcia warunkowo umorzonego postępowania, jest w całości uregulowane przepisami kodeksu postępowania karnego ( art. 549-551 k.p.k. ). Tym samym nie mają do niego zastosowania przepisy kodeksu karnego wykonawczego , a więc także i art. 24 § 1 k.k.w. , na który powołał się sąd pierwszej instancji. W realiach niniejszej sprawy nie było zatem instrumentów prawnych, które pozwalałyby na uchylenie postanowienia z dnia 15 czerwca 2016 r., o podjęciu warunkowo umorzonego postępowania. Dla jasności, przepis art. 177 k.k.w. reguluje wyłącznie kwestię wykonywania orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania, a więc np. modyfikacji nałożonych na sprawcę obowiązków lub dozoru. Natomiast tak jak już zaznaczono, przepisów tego kodeksu nie stosuje się do postępowania, którego przedmiotem jest podjęcie postępowania warunkowo umorzonego (por. K. Postulski, Komentarz, WK 2016, teza 16 i nast. do art. 177, LEX). Jeśli w niniejszej sprawie sąd procedując na rozprawie uznał, że istnieją przesłanki przemawiające za warunkowym umorzeniem postepowania, powinien wydać w tym zakresie odpowiedni wyrok, a nie błędnie uchylać prawomocne postanowienie z dnia 15 czerwca 2016 r. Nic bowiem nie stoi na przeszkodzie ponownemu orzeczeniu o warunkowym umorzeniu postepowania, po tym jak uprzednio zapadła decyzja o jego podjęciu, jeśli tylko spełnione są przesłanki wskazane w art. 66 k.k. Na koniec, jedynie na marginesie należy się odnieść do kwestii dopuszczalności zaskarżenia postanowienia wydanego przez Sąd Rejonowy, w sytuacji, gdy wykazano, że nie znajduje ono oparcia w obowiązujących przepisach. W tym zakresie Sąd Okręgowy odwołał się do zasady ogólnej z art. 459 § 1 k.p.k. , uznając, że zaskarżone postanowienie zamykało drogę do wydania wyroku. W konsekwencji zażalenie rozpoznano, i wprawdzie z innych przyczyn niż w wskazane przez prokuratora, zaskarżone postanowienie uchylono. Oznacza to, że Sąd Rejonowy powinien kontynuować rozprawę główną i przewód sądowy oraz wydać w przyszłości orzeczenie merytoryczne w postaci wyroku.