IV Kz 1058/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie sądu niższej instancji o odmowie zastosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego, uznając dozór policji za wystarczający środek zapobiegawczy.
Prokurator złożył zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego odmawiające zastosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego K. M. i wnioskował o jego aresztowanie. Sąd Okręgowy, mimo oczywistej omyłki pisarskiej w zażaleniu (dotyczącej nazwiska podejrzanego), nie uwzględnił zażalenia. Sąd uznał, że na obecnym etapie postępowania nie ma wystarczających podstaw do stwierdzenia dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów, w szczególności usiłowania rozboju, a dozór policji jest wystarczającym środkiem zapobiegawczym.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał zażalenie Prokuratora Rejonowego na postanowienie Sądu Rejonowego, które odmówiło zastosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego K. M. i zamiast tego zastosowało środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że zachodzą okoliczności uzasadniające tymczasowe aresztowanie. Sąd Okręgowy zauważył oczywistą omyłkę pisarską w zażaleniu, gdzie prokurator domagał się aresztowania M. S. zamiast K. M., ale przyjął, że chodziło o K. M. Po analizie akt sprawy, sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko sądu rejonowego, że na obecnym etapie postępowania nie można stwierdzić dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw, w tym usiłowania rozboju. Świadkowie nie potwierdzili motywu rabunkowego, wskazując raczej na chęć bójki, a osoby, które wskazywały na żądanie pieniędzy, wskazywały na inną osobę niż podejrzany. Sąd Okręgowy uznał jednak, że istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. (udział w bójce lub pobiciu), ale uznał, że dozór policji jest wystarczającym środkiem zapobiegawczym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Dozór policji jest wystarczającym środkiem zapobiegawczym, a tymczasowe aresztowanie nie jest uzasadnione na obecnym etapie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że na obecnym etapie postępowania nie można stwierdzić dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw, w szczególności usiłowania rozboju, gdyż zeznania świadków nie potwierdzają motywu rabunkowego. Mimo prawdopodobieństwa popełnienia innego przestępstwa, sąd uznał dozór policji za wystarczający dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględniono zażalenia i utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
podejrzany K. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. M. | osoba_fizyczna | podejrzany |
| Prokurator Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 275 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów na duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych przestępstw (w tym usiłowania rozboju). Zeznania świadków nie potwierdzają motywu rabunkowego. Dozór policji jest wystarczającym środkiem zapobiegawczym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Odrzucone argumenty
Zarzut prokuratora o błędnych ustaleniach faktycznych sądu I instancji co do braku podstaw do tymczasowego aresztowania.
Godne uwagi sformułowania
oczywista omyłka pisarska skarżącego nie można stwierdzić, by zachodziło duże prawdopodobieństwo, wymagane treścią art.249§1 kpk większość przesłuchanych w sprawie świadków, w tym pokrzywdzonych, przeczy bowiem, by powodem zajścia z udziałem podejrzanego była chęć zdobycia przez napastników pieniędzy czy też telefonów komórkowych. napastnicy szukali okazji do bójki wystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego będzie w tym stanie rzeczy zastosowanie wobec K. M. dozoru policji.
Skład orzekający
Stanisław Jabłoński
przewodniczący
Joanna Żelazny
sędzia
Krzysztof Głowacki
sędzia (sprawozdawca)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie decyzji o odmowie zastosowania tymczasowego aresztowania na rzecz dozoru policji w sytuacji braku jednoznacznych dowodów na popełnienie zarzucanych czynów, zwłaszcza gdy motyw rabunkowy nie jest potwierdzony."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i etapu postępowania; nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej decyzji o środkach zapobiegawczych, ale zawiera ciekawy element omyłki pisarskiej w zażaleniu i analizę zeznań świadków w kontekście motywu przestępstwa.
“Omyłka w nazwisku podejrzanego i decyzja o wolności: Sąd Okręgowy o środkach zapobiegawczych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Kz 1058/11 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Stanisław Jabłoński Sędziowie: SSO Joanna Żelazny SSO Krzysztof Głowacki (spr.) Protokolant Aneta Malewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 4 stycznia 2012 r. w sprawie K. M. podejrzanego o czyny z art.13§1 kk . w zw. z art.280§1 kk . i art.157§2 kk . w zw. z art.11§2 kk . i inne zażalenia wniesionego przez Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II Kp 1182/11 w przedmiocie odmowy zastosowania tymczasowego aresztowania na mocy art. 437 § 1 kpk p o s t a n o w i ł zażalenia Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II Kp 1182/11: I. nie uwzględnił wniosku prokuratora w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego K. M. ; II. na podstawie art.249§1 kpk w zw. z art.275§1 kpk zastosował wobec K. M. środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji, zobowiązując podejrzanego do stawiennictwa w komisariacie policji właściwym dla miejsca jego zamieszkania w każdy poniedziałek i piątek. Wskazane wyżej postanowienie zaskarżył Prokurator Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia, zarzucając: błąd w ustaleniach faktycznych polegający na stwierdzeniu, iż nie zachodzą okoliczności warunkujące konieczność zastosowania wobec podejrzanego K. M. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zastosowanie wobec M. S. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w zażaleniu Prokurator domaga się zastosowania tymczasowego aresztowania wobec M. S. , mimo że wniesiony środek odwoławczy dotyczy postanowienia wydanego względem K. M. . Sąd Okręgowy uznał zatem powyższe za oczywista omyłkę pisarską skarżącego i przyjął, że wyrażone w zażaleniu żądanie dotyczy właśnie K. M. . Po przeprowadzeniu analizy akt rozpoznawanej sprawy, Sąd Okręgowy nie znalazł uzasadnienia dla zarzutu podniesionego w zażaleniu. Wbrew twierdzeniom Oskarżyciela Publicznego Sąd I instancji trafnie uznał, iż na obecnym etapie postępowania nie można stwierdzić, by zachodziło duże prawdopodobieństwo, wymagane treścią art.249§1 kpk , że podejrzany K. M. dopuścił się zarzucanych mu przestępstw usiłowania rozboju. Większość przesłuchanych w sprawie świadków, w tym pokrzywdzonych, przeczy bowiem, by powodem zajścia z udziałem podejrzanego była chęć zdobycia przez napastników pieniędzy czy też telefonów komórkowych. Wskazują oni raczej, że zostali zaatakowani bez konkretnego powodu, a napastnicy szukali okazji do bójki. Świadkowie, którzy zeznali, że jeden z atakujących mężczyzn domagał się pieniędzy i telefonów komórkowych, podczas okazania wskazywali natomiast na inną niż podejrzany K. M. osobę. Sąd Okręgowy podzielił jednocześnie stanowisko Sądu Rejonowego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego przestępstwa z art.158§1 kk . Trafnie jednak Sąd Rejonowy uznał, iż wystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego będzie w tym stanie rzeczy zastosowanie wobec K. M. dozoru policji. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI