IV KZ 10/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji od postanowienia sądu okręgowego dotyczącego umorzenia grzywny, uznając kasację za niedopuszczalną.
Skazany G.B. złożył kasację od postanowienia sądu okręgowego, które utrzymało w mocy postanowienie sądu rejonowego o odmowie umorzenia grzywny. Przewodniczący wydziału karnego sądu okręgowego odmówił przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ dotyczyła postanowienia, a nie wyroku kończącego postępowanie. Skazany wniósł zażalenie, powołując się na prawo do sądu i przepisy k.p.k. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne, potwierdzając, że kasacja zwyczajna jest niedopuszczalna od postanowień sądu odwoławczego, a grzywna stanowiła karę za występek, a nie koszt sądowy.
Przedmiotem sprawy było zażalenie skazanego G. B. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt VII Kzw [...], o odmowie przyjęcia kasacji. Zarządzenie to zostało wydane w związku z kasacją wniesioną przez skazanego od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 30 września 2015 r., które z kolei utrzymywało w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 7 lipca 2015 r. o odmowie umorzenia grzywny. Przewodniczący Sądu Okręgowego odmówił przyjęcia kasacji, wskazując na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, gdyż dotyczyła ona postanowienia, a nie wyroku kończącego postępowanie. Skazany w zażaleniu argumentował, powołując się na art. 426 § 1 i 2 k.p.k. oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego dotyczące prawa do sądu. Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja zwyczajna jest dopuszczalna wyłącznie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, a nie od postanowień. Sąd podkreślił, że grzywna orzeczona wobec skazanego była karą za występek, a nie kosztem sądowym, co wykluczało zastosowanie przepisów dotyczących kosztów. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że prawo do sądu, choć jest ważną gwarancją konstytucyjną, doznaje ograniczeń ustawowych, takich jak te zawarte w art. 519 k.p.k. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja zwyczajna jest niedopuszczalna od postanowień sądu odwoławczego, a jedynie od wyroków kończących postępowanie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 519 k.p.k., który jednoznacznie ogranicza dopuszczalność kasacji do prawomocnych wyroków sądu odwoławczego kończących postępowanie. Grzywna jako kara za występek nie zmienia tej zasady.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zarządzenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. B. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
Kasacja dostępna jest wyłącznie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie.
Pomocnicze
k.p.k. art. 426 § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis nie odnosi się do zakresu dopuszczalności kasacji.
k.p.k. art. 426 § 2
Kodeks postępowania karnego
Przepis nie odnosi się do zakresu dopuszczalności kasacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest niedopuszczalna od postanowienia sądu odwoławczego. Grzywna jest karą, a nie kosztem sądowym. Prawo do sądu podlega ograniczeniom ustawowym.
Odrzucone argumenty
Kasacja od postanowienia sądu okręgowego jest dopuszczalna. Przepisy k.p.k. i orzecznictwo TK dotyczące prawa do sądu powinny pozwolić na przyjęcie kasacji.
Godne uwagi sformułowania
kasacja, jako odnosząca się nie do wyroku, lecz do postanowienia Sądu odwoławczego, jest niedopuszczalna z mocy ustawy kasacja zwyczajna, może być wnoszona wyłącznie od „prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie”, a contrario nie przysługuje więc od postanowień sądu odwoławczego grzywna, o umorzenie której wnosił skazany, nie stanowi elementu kosztów sądowych, lecz jest karą orzeczoną za występek ważna gwarancja konstytucyjna nie jest uprawnieniem bezwzględnym, lecz doznaje ograniczeń określonych w ustawie
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność kasacji od postanowień sądu odwoławczego w sprawach karnych, interpretacja prawa do sądu w kontekście ograniczeń ustawowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy umorzenia grzywny i kasacji od postanowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące dopuszczalności kasacji w sprawach karnych, co jest ważne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych wniosków.
“Kiedy kasacja jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KZ 10/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie G. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 marca 2016 r., na posiedzeniu w przedmiocie zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt VII Kzw […], o odmowie przyjęcia kasacji postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 grudnia 2015 r., VII Kzw […], odmówiono skazanemu G. B. przyjęcia własnoręcznej kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 30 września 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 7 lipca 2015 r. o odmowie umorzenia grzywny. W uzasadnieniu wskazano, że kasacja, jako odnosząca się nie do wyroku, lecz do postanowienia Sądu odwoławczego, jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Na zarządzenie powyższe skazany wniósł zażalenie, w którym powołał się na treść przepisu art. 426 § 1 i 2 k.p.k., oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego dotyczące prawa do sądu. W treści zażalenia skazany wniósł o przyjęcie i rozpatrzenie kasacji. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 519 k.p.k. kasacja dostępna dla stron postępowania, tzw. kasacja zwyczajna, może być wnoszona wyłącznie od „prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie”, a contrario nie przysługuje więc od postanowień sądu odwoławczego. Tymczasem skazany skierował kasację przeciwko postanowieniu Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego wydane w przedmiocie złożonego przez niego wniosku o umorzenie orzeczonej wobec niego grzywny. W świetle przytoczonych regulacji oczywiste jest zatem to, że takie orzeczenie nie może być zaskarżone kasacją zwyczajną, zatem decyzja o odmowie jej przyjęcia była w pełni uzasadniona. Powyższej konstatacji nie może zmienić treść powołanego w zażaleniu przepisu art. 426 § 1 i 2 k.p.k., która nie odnosi się wszak do zakresu dopuszczalności kasacji. Należy zwrócić uwagę skarżącego, że grzywna, o umorzenie której wnosił skazany, nie stanowi elementu kosztów sądowych, lecz jest karą orzeczoną za występek przypisany mu wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 października 2011 r., sygn. XVI K 628/10. Z tego względu ani treść przepisu art. 426 § 1 k.p.k., ani odnoszący się do niego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2015 r., K 34/12,tym bardziej nie mogą mieć znaczenia dla kwestii dopuszczalności kasacji w niniejszej sprawie. Jeśli zaś chodzi o przytoczone przez skarżącego orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego dotyczące prawa do sądu, trzeba zauważyć, że ta ważna gwarancja konstytucyjna nie jest uprawnieniem bezwzględnym, lecz doznaje ograniczeń określonych w ustawie. Tego rodzaju ograniczeniem jest treść art. 519 k.p.k., ograniczającego dostępność nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest kasacja. W tym stanie rzeczy zażalenie – jako całkowicie abstrahujące od obowiązujących przepisów - jest oczywiście niezasadne. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI