IV KS 14/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargę obrońcy oskarżonego D.M. na wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach uniewinniający oskarżonego od zarzutu oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Obrońca zarzucił sądowi okręgowemu naruszenie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. poprzez uchylenie wyroku uniewinniającego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, argumentując, że nie było konieczności przeprowadzania na nowo przewodu sądowego, a także naruszenie art. 442 § 3 k.p.k. poprzez wykroczenie poza uprawnienia. Sąd Najwyższy oddalił skargę, podkreślając, że postępowanie skargowe w trybie art. 539a § 1 k.p.k. służy kontroli zaistnienia podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a nie merytorycznemu badaniu prawidłowości kontroli odwoławczej. Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd okręgowy prawidłowo zastosował art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k., wskazując na potrzebę ponownego rozpoznania sprawy ze względu na nieprawidłowości w ocenie materiału dowodowego i wykładni znamion przestępstwa oszustwa. Sąd Najwyższy zaznaczył, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. nie należą do materii kontroli skargowej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił skargę i obciążył oskarżonego kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zakresu kontroli sądowej w postępowaniu skargowym w trybie art. 539a k.p.k., w szczególności dotyczące dopuszczalności zarzutów naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. oraz stosowania zasady ne peius.
Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga w przedmiocie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania) i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy karnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo uchylił wyrok uniewinniający i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, naruszając przepisy proceduralne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy proceduralne, a skarga obrońcy nie jest zasadna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy prawidłowo zastosował art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k., wskazując na potrzebę ponownego rozpoznania sprawy ze względu na nieprawidłowości w ocenie materiału dowodowego i wykładni znamion przestępstwa oszustwa. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. nie należą do zakresu kontroli skargowej.
Czy zarzuty dotyczące naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. mogą być przedmiotem kontroli w postępowaniu skargowym w trybie art. 539a § 1 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. nie należą do materii kontroli skargowej zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że przepisy normujące postępowanie skargowe powinny być interpretowane ściśle, a rozszerzająca wykładnia art. 539a § 3 k.p.k. jest niedopuszczalna. Przepis art. 442 § 3 k.p.k. nie należy do materii kontroli skargowej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 286 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy przestępstwa oszustwa. Sąd odwoławczy analizował wykładnię pojęcia 'mienie' oraz 'niekorzystne rozporządzenie mieniem' w kontekście tego przepisu.
k.p.k. art. 539a § 1
Kodeks postępowania karnego
Reguluje tryb wnoszenia skargi od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania.
k.p.k. art. 539a § 3
Kodeks postępowania karnego
Określa zakres kontroli sądu w postępowaniu skargowym, ograniczając go do naruszenia art. 437 k.p.k. lub uchybień z art. 439 § 1 k.p.k.
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, w tym konieczność przeprowadzenia w całości przewodu sądowego.
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
Definiuje tzw. regułę ne peius, ograniczającą możliwość wydania wyroku surowszego w instancji odwoławczej.
k.p.k. art. 442 § 3
Kodeks postępowania karnego
Określa uprawnienia i obowiązki sądu odwoławczego przy wydawaniu wyroku kasatoryjnego, w tym przedstawianie zapatrywań prawnych i wskazań co do dalszego postępowania.
k.p.k. art. 8 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy proceduralne dotyczące uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. • Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. wykraczają poza zakres kontroli skargowej. • Postępowanie skargowe ma charakter nadzwyczajny i powinno być interpretowane ściśle.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. poprzez uchylenie wyroku uniewinniającego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podczas gdy nie było konieczności przeprowadzania na nowo przewodu sądowego. • Naruszenie art. 442 § 3 k.p.k. poprzez wykroczenie przez Sąd II instancji poza kodeksowe uprawnienia.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem tego postępowania nie jest natomiast merytoryczne badanie prawidłowości przeprowadzonej kontroli odwoławczej w aspekcie uchybień zarzucanych w apelacji, jak również zasadności uchybień stwierdzonych przez sąd odwoławczy. • Zadaniem sądu ad quem było więc wykazanie, że gdyby nie doszło do zaistnienia stwierdzonego uchybienia (uchybień), to mogłoby zapaść orzeczenie o winie, ale jego wydanie – wobec obowiązującej zasady ne peius – nie było dopuszczalne w instancji odwoławczej. • Sąd Najwyższy, orzekając w ramach zainicjowanego skargą postępowania, nie jest uprawniony do badania prawidłowości stanowiska sądu drugiej instancji w zakresie realizacji przez oskarżonego znamion przypisywanego mu czynu, jak również prawidłowości przyjętej przezeń wykładni prawnej, albowiem taka aktywność pozostaje poza zakresem kompetencji sądu skargowego, które wyznacza treść art. 539a § 3 k.p.k. • Konsekwencją tego stanowiska musi być zatem uznanie, że w postępowaniu skargowym nie jest dopuszczalny zarzut, w którym skarżący podnosi naruszenie przez sąd odwoławczy art. 442 § 3 k.p.k., albowiem przepis ten – jak wynika z treści art. 539a § 3 k.p.k. – nie należy do materii kontroli skargowej.
Skład orzekający
Marek Motuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kontroli sądowej w postępowaniu skargowym w trybie art. 539a k.p.k., w szczególności dotyczące dopuszczalności zarzutów naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. oraz stosowania zasady ne peius."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga w przedmiocie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania) i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące zakresu kontroli Sądu Najwyższego w specyficznym trybie skargowym, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy: Jakie zarzuty można podnieść w skardze na uchylenie wyroku uniewinniającego?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.