IV KP 493/15

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa. Śledztwo dotyczyło podejrzenia popełnienia przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.) na szkodę PFRON, gdzie zarzucono doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 210 099,41 zł przez osoby działające w imieniu spółki (...) Sp. z o.o. w G. Prokurator umorzył postępowanie, stwierdzając brak znamion czynu zabronionego, ponieważ spółka wywiązywała się z obowiązku informowania o swojej sytuacji finansowej, a środki z PFRON zostały wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem. PFRON zarzucił prokuratorowi obrazę przepisów postępowania, w tym niewyjaśnienie istotnych okoliczności i wadliwe sporządzenie uzasadnienia. Sąd Okręgowy nie uwzględnił zażalenia, podzielając stanowisko prokuratora. Sąd podkreślił, że ocena materiału dowodowego przez prokuratora nie nosiła cech dowolności i uwzględniała zasady prawidłowego rozumowania. Sąd wyjaśnił, że istota przestępstwa oszustwa polega na posłużeniu się fałszem w celu wprowadzenia w błąd, czego w tej sprawie nie stwierdzono. Spółka składała wnioski o dofinansowanie od lat, a przedkładane informacje finansowe i miesięczne dotyczące wynagrodzeń i składek były zgodne z rzeczywistością, mimo pewnych rozbieżności w terminach opłacania składek. Sąd odwołał się do zasady subsydiarności prawa karnego, wskazując, że sprawy tego typu powinny być rozstrzygane w postępowaniu administracyjnym lub cywilnym, a prawo karne jest środkiem ostatecznym. Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 424 k.p.k. za niezasadny, gdyż uzasadnienie prokuratora było wystarczające do kontroli odwoławczej. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o umorzeniu śledztwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający