Orzeczenie · 2015-05-11

IV Kp 223/15

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2015-05-11
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwoart. 286 k.k.art. 300 k.k.umorzenie śledztwazażaleniepostanowieniesąd okręgowyprokuraturaugodawierzytelności

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał zażalenie (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w sprawie zarzutów popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. (oszustwo) oraz art. 300 § 1 k.k. (udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela). Prokurator umorzył śledztwo, uznając, że czyny nie zawierały znamion czynów zabronionych, wskazując na brak dowodów na zamiar wprowadzenia w błąd przy zawieraniu ugody oraz na częściową realizację tej ugody. Pokrzywdzona spółka zarzuciła prokuratorowi naruszenie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k., art. 297 k.p.k. i art. 10 § 1 i 2 k.p.k., domagając się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do dalszego prowadzenia. Sąd Okręgowy nie uwzględnił zażalenia, podzielając stanowisko prokuratora. Uzasadnił, że brak jest dowodów na oszukańczy zamiar przy zawieraniu ugody, która była częściowo realizowana, a spółka w momencie jej zawierania nie była w stanie grożącej niewypłacalności. Sąd podkreślił, że nierzetelna realizacja umowy cywilnoprawnej nie zawsze stanowi przestępstwo oszustwa, a kluczowe jest wykazanie zamiaru wprowadzenia w błąd i doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W odniesieniu do art. 300 k.k., sąd stwierdził, że nie wykazano, aby działania wspólników spółki zmierzały do udaremnienia zaspokojenia wierzyciela w warunkach grożącej niewypłacalności. Sąd uznał, że spór powinien być rozstrzygnięty w drodze postępowania cywilnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa i udaremnienia zaspokojenia wierzyciela, zasada subsydiarności prawa karnego, obowiązki organów postępowania przygotowawczego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie kluczowe było wykazanie zamiaru i stanu niewypłacalności.

Zagadnienia prawne (3)

Czy działania spółki polegające na zawarciu ugody i częściowej jej realizacji, a następnie zaprzestaniu spłat, wypełniają znamiona przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak jest dowodów na zamiar wprowadzenia w błąd i doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w chwili zawierania ugody, a ugoda była częściowo realizowana.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe jest wykazanie zamiaru oszukańczego w momencie zawierania umowy. Częściowa realizacja ugody i korzystna sytuacja finansowa spółki w momencie jej zawierania przemawiają przeciwko przyjęciu zamiaru oszustwa.

Czy działania wspólników spółki polegające na zbyciu i obciążeniu nieruchomości w okresie grożącej niewypłacalności wypełniają znamiona przestępstwa udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela z art. 300 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak jest dowodów na to, że spółka znajdowała się w stanie grożącej niewypłacalności w momencie dokonywania tych czynności, co jest warunkiem popełnienia tego przestępstwa.

Uzasadnienie

Analiza finansowa spółki nie wykazała stanu grożącej niewypłacalności w okresie dokonywania kwestionowanych czynności. Samo dopuszczenie do zbycia zajętego mienia nie wypełnia jeszcze znamion przestępstwa.

Czy prokurator prawidłowo umorzył śledztwo, wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności sprawy zgodnie z art. 297 k.p.k. i zasadą legalizmu z art. 10 k.p.k.?

Odpowiedź sądu

Tak, prokurator prawidłowo umorzył śledztwo, a zarzuty naruszenia art. 297 k.p.k. i art. 10 k.p.k. są chybione.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że prokurator wyjaśnił okoliczności sprawy w stopniu wystarczającym do oceny, a zarzuty skarżącego miały charakter polemiczny. Zasada legalizmu nie nakazuje prowadzenia postępowania w sytuacji braku znamion czynu zabronionego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Prokuratura Rejonowa Gliwice – Wschód w Gliwicach

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkaskarżący
Prokuratura Rejonowa Gliwice – Wschód w Gliwicachorgan_państwowyorgan prowadzący postępowanie przygotowawcze
E. D.osoba_fizycznawspólnik spółki
S. D.osoba_fizycznawspólnik spółki

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 300 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 17 § 1 pkt. 2

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 329

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 465 § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 297

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 10 § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na zamiar oszukańczy w chwili zawierania ugody. • Częściowa realizacja ugody. • Spółka nie znajdowała się w stanie grożącej niewypłacalności. • Nierzetelna realizacja umowy cywilnoprawnej nie zawsze jest przestępstwem. • Prokurator prawidłowo wyjaśnił okoliczności sprawy.

Odrzucone argumenty

Prokurator naruszył art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że czyny nie wyczerpują znamion czynu zabronionego. • Prokurator naruszył art. 297 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. • Prokurator naruszył art. 10 § 1 i 2 k.p.k. poprzez niezastosowanie się do zasady legalizmu. • Niewłaściwa reprezentacja przy zawarciu ugody. • Brak zweryfikowania kondycji finansowej spółki.

Godne uwagi sformułowania

brak jest jednoznacznych dowodów na to, że E. D. i S. D. w chwili podpisywania ugody mieli zamiar doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. • nie każda zatem nierzetelna realizacja umowy cywilnoprawnej może stanowić przestępstwo oszustwa • istota przestępstwa art. 286 § 1 k.k. polega na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym • nie sposób uznać, że w chwili zawarcia umowy osoba reprezentująca spółkę wprowadziła go w błąd i nie miała zamiaru nieuregulowania rat, skoro płatności następowały w określonych terminach płatności przez ponad rok. • prawo karne należy brać pod uwagę jedynie jako ultima ratio ingerencji państwowej, kiedy inne środki (nn. z prawa cywilnego, prawa administracyjnego, prawa pracy) nie skutkują.

Skład orzekający

Barbara Kempińska - Krawczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa i udaremnienia zaspokojenia wierzyciela, zasada subsydiarności prawa karnego, obowiązki organów postępowania przygotowawczego."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie kluczowe było wykazanie zamiaru i stanu niewypłacalności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych przestępstw gospodarczych, a jej rozstrzygnięcie opiera się na szczegółowej analizie zamiaru sprawcy i jego sytuacji finansowej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego i gospodarczego.

Czy ugoda i częściowe spłaty chronią przed zarzutem oszustwa? Sąd Okręgowy analizuje granice odpowiedzialności karnej.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst