IV KOW 421/17/sk
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego odmawiającą skazanemu zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w celu spotkania z córką, uznając, że taka okoliczność nie spełnia przesłanek wyjątkowego zwolnienia.
Skazany złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego odmawiającą mu zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu w celu spotkania z małoletnią córką. Sąd Okręgowy uznał skargę za bezzasadną. Podkreślono, że zwolnienie czasowe ma charakter wyjątkowy i może być udzielone tylko w ściśle określonych sytuacjach, takich jak odwiedziny chorego członka rodziny czy udział w pogrzebie. Zwykłe spotkanie z dzieckiem nie spełnia tych przesłanek, a rozłąka z rodziną jest konsekwencją popełnionego przestępstwa.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał skargę skazanego D. J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Z., która odmówiła mu zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w celu kontaktu z małoletnią córką. Skazany uznał decyzję za niesłuszną. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy, postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy, uznając skargę za bezzasadną. Uzasadnienie opiera się na interpretacji art. 141a § 1 kkw, który stanowi, że zwolnienie czasowe ma charakter wyjątkowy. Przesłanki do jego udzielenia zostały wyraźnie określone i obejmują m.in. odwiedziny poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwo w pogrzebie lub inne szczególnie ważne wypadki. Sąd stwierdził, że chęć spotkania z córką nie spełnia żadnej z tych przesłanek, ponieważ zwykłe spotkanie z członkiem rodziny nie jest zdarzeniem wyjątkowym. Podkreślono, że pozbawienie wolności zawsze niesie negatywne skutki dla rodziny, a konieczna rozłąka jest spowodowana winą skazanego za popełnione przestępstwo. Osoba skazana powinna liczyć się z konsekwencjami w postaci czasowego rozstania z rodziną.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, chęć spotkania z małoletnią córką nie stanowi wystarczającej przesłanki do udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego, gdyż nie jest to zdarzenie wyjątkowe w rozumieniu przepisów prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zwolnienie czasowe ma charakter wyjątkowy i może być udzielone tylko w ściśle określonych sytuacjach, takich jak odwiedziny chorego członka rodziny czy udział w pogrzebie. Zwykłe spotkanie z dzieckiem nie spełnia tych kryteriów, a rozłąka z rodziną jest konsekwencją popełnionego przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję
Strona wygrywająca
Dyrektor Zakładu Karnego w Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. J. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (2)
Główne
k.k.w. art. 141a § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Zwolnienie czasowe ma charakter wyjątkowy i może być udzielone w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz innych szczególnie ważnych wypadkach.
Pomocnicze
k.k.w. art. 7
Kodeks karny wykonawczy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zwolnienie czasowe ma charakter wyjątkowy. Przesłanki do udzielenia zwolnienia czasowego są ściśle określone. Chęć spotkania z dzieckiem nie jest zdarzeniem wyjątkowym. Rozłąka z rodziną jest konsekwencją popełnionego przestępstwa.
Odrzucone argumenty
Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego była niesłuszna.
Godne uwagi sformułowania
Zwolnienie czasowe, o którym mowa w art. 141a§1 kkw ma charakter wyjątkowy zwykłe spotkanie z członkiem rodziny nie jest z obiektywnego punktu widzenia zdarzeniem wyjątkowym i szczególnym konieczna rozłąka z rodziną osoby skazanej jest spowodowana wyłącznie z jego winy na skutek popełnionego przestępstwa
Skład orzekający
Marek Klebanowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przesłanek do udzielenia zwolnienia czasowego z zakładu karnego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku i interpretacji przepisów k.k.w. w odniesieniu do spotkań z dziećmi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących praw skazanych i ich kontaktu z rodziną, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym wykonawczym.
“Czy spotkanie z dzieckiem to wystarczający powód, by opuścić więzienie? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt IV Kow 421/17/sk J. , dnia 11 maja 2017 r. POSTANOWIENIE Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze IV Wydział Penitencjarny I Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w następującym składzie: Przewodniczący SSO Marek Klebanowicz Protokolant Ewa Koleśnikowicz po rozpoznaniu w sprawie D. J. s. Z. skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Z. z dnia 16.03.2017 r. o odmowie zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego na podstawie art. 7 kkw postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Skazany złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Z. o odmowie udzielenia mu zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w celu kontaktu z małoletnią córką. W swej skardze skazany przedmiotową decyzję uznał najogólniej za niesłuszną. Sąd zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna i na uwzględnienie nie zasługuje. Zwolnienie czasowe, o którym mowa w art. 141a§1 kkw ma charakter wyjątkowy, zaś jego przesłanki zostały wyraźnie określone w powołanym przepisie. W szczególności zaś zezwolenie może zostać udzielone w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz innych szczególnie ważnych wypadkach. Przytoczona we wniosku skazanego okoliczność, a to chęć spotkania z córką nie spełnia żadnej z przytoczonych wyżej przesłanek. W szczególności zaś zwykłe spotkanie z członkiem rodziny nie jest z obiektywnego punktu widzenia zdarzeniem wyjątkowym i szczególnym. Trzeba w tym miejscu podkreślić, iż pozbawienie wolności osoby skazanej zawsze dla jego rodziny niesie określone negatywne skutki. Co więcej konieczna rozłąka z rodziną osoby skazanej jest spowodowana wyłącznie z jego winy na skutek popełnionego przestępstwa. Osoba popełniająca tego rodzaju czyny winna zatem wiedzieć i liczyć się z konsekwencjami w postaci czasowego rozstania się z rodziną. W tych warunkach orzeczono jak wyżej. Sędzia Pouczenie: (...)
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę